Mavi Kod Bxb

Final

Son bölüüüüüm!

Evet aşklarım son kez Mavi Kod okuyalım

İyi okumalar canlar...

💐

Mavi den

Birden beni yatağa atmasıyla şaşırmıştım. Üstüme çıkıp öpmeye başlamadan önce duraksadı.

" Bu sefeer de bölünürse belasını sikerim!"

Kahkaha attığımda kaşları çatıldı.

" Komik değil."

" Sen diyosan..."

Dudaklarıma kapanmadan önce tişörtümü çıkarmasıyla utanmıştım, şimdiye kadar kimseyle sevişmemiştim. Yani hatırladığım kadarıyla...

Dudakları çeneme, oradan da boynuma kayarken elleri kalçalarımla ilgileniyordu. Tişörtümü ben anlamadan sıyırdığında üstümden çekmişti.

Geri çekilip uzunca baktıktan sonra göğsüme öpücükler kondurmaya başladı, ardından da göğüs ucumu dudaklarının arasına almıştı. Yalayıp ısırıyordu.

Elimi saçlarına daldırıp okşadım. Dudakları oradan da karın kaslarıma gittiğinde ister istemez kasılmıştım.

Eşofmanımın bağını çözüp iç çamaşırımla beraber indirdiğinde odanın bir köşesine fırlatmıştı.

O da hızlıca soyunduğunda iki parmağını ağzıma verdi. Ağzıma alıp ıslatmaya başladığımda ise hiç konuşmuyorduk. Sanki işin bütün büyüsü bunda gibiydi.

İki parmağını birden içime ittirmesiyle inlemiştim. Uzun süre beni hazırlamakla uğraşmıştı. Ardından kendisini yasladığında girmeden önce ilk kez konuştu.

" Korkma."

Ardından hissettiğim keskin acıyla inlemiştim. Tamamını soktuğunda ise beklemeden git gel yapmaya başlamasıyla yüksek sesle inliyordum.

Bir süre sonra hızlandığında ben de zevk alıyordum, ikimiz de sona geldiğimizde beni kucağına alıp banyoya götürdü be ikimizi de güzelce yıkadı.

...

Uyanmamı sağlayan şey Orkun un yanağıma kondurduğu öpücüktü.

" Orkun? Senin burada ne işin var?"

" Hepimiz buradayız abi. Herkes aşağıda bizi bekliyor, hadi ."

Hızlıca işlerimi halledip giyindim. Zar zor yürümemden Orkun her şeyi anlamıştı ve çok huysuzdu. Aşağı indiğimizde ise kimseye belli etmemeye çalıışmıştım.

Kahvaltı masasında oturan ailemi görünce gülümseyip Kartal ın yanına oturdum.

Beyazıt,
" Gelsene abicim, benim yanım da boş."

" Ne fark eder abi, oturdum artık."

Ben oraya gidene kadar bacaklarım salardı kendini.

Suratı düşse de kafamı yana eğip gülümsedim.

" Abiii... Kızdın mı?"

Gülerek başını iki yana salladığında umut a gözlerim takıldı. Gözlerini Kartal dan ayırmıyordu.

Orkun,
" Kartal abi şimdi ben sana enişte mi diyeyim yoksa abi mi?"

Kartal,
" İstediğini diyebilirsin Orkun cum, ama enişte dersen sevinirim."

Yekta Orkun un ensesine bir tokat geçirmişti.

" Ne eniştesi be?! Ne saçmalıyorsun sen?"

Orkun,
" E abi dün gece bunlar fan fini fon yapmışlar. Eniştemiz sayılır artık."

Herkes bize bakarken önce Orkun un bacağına sert bir tekme atıp yüzümü Kartal ın koluna sakladım. O ise gayet keyifli duruyordu.

Beyazıt,
" Mavi?!"

" Su!"

Hızla sandalyemden kalkıp canım acısa bile koşarak mutfağa kaçtım. Peşimden gelen Sedat öldürücü derecede korkunç bakıyordu.

" En azından söylemeyin!'

" Ben değil Orkun söyledi."

Burun kemerini sıkıp gözlerini yumdu.

" Sedat? Kabullenin artık ilişkimizi ya."

Odaya utanç içinde döndüğümde hiç kimse konuşmuyordu. Kafamı tabağımdan kaldırmadan kahvaltımı ettim. Ardından bizimkiler evine gitmişti, anlaşılan hiçbir şey planlandığı gibi gitmemişti.

Kartal la beraber salona geçip sarmaş dolaş oturduk. Kafam göğsündeyken konuştum.

" Çok utanç vericiydi..."

" Daha iyi. Ciddi bir ilişkimiz olduğunu bilsinler."

" Kartal!"

" Tamam, sustum."

...

Aradan üç yıl geçmişti ve ailemle Kartal arasındaki buzlar erimişti, tabi hâlâ Beyazıt ile araları kötüydü ama oraya girmiyorum...

Yavuz abi yurtdışındaki hayatına devam etme kararı almıştı. Ben ise hala eski hayatıma dair hiçbir şey hatırlamıyordum.

Kartal ile pandemonium bara gitmiştik, kafamız hafif güzeldi, şimdi ise eve yeni girmiş ve odaya çıkmıştık. Ben pijamalarıma yöneldiğimde Kartal önüme geçerek beni belimden yakalayıp kendine yapıştırdı.

" Özledim seni..."

Burnunu boynuma dayayıp derin bir nefes aldığında kollarımı boynuna doladım.

" Ben de seni özledim..."

...

Sabah uyandığımda Kartal gülerek beni izliyordu. Bir süre yatakta sohbet etmiştik.

Kartal,
" Bunu söylemek her ne kadar tuhaf olsa da... İyi ki o gün arabanın önüne atlamışsın."

Hafifçe gülümsedim.

" İyi ki hayatımdasın Kartal, seni seviyorum."

" Ben de seni seviyorum bebeğim."

Son

Uzun bir maceranın daha sonuna geldik

Kitap aslında bu kadar kısa sürede bitmeyecekti ama ben yazmaya bıktım içimden gelmedi hiç

Hoşçakalın Mavi ve Kartal, sizi özliycem

Başka kitaplarda görüşmek üzere aşklarım

💐

~Sial