Mavi Kod Bxb

27

Yeni bölüüüüüüüüüüm!

İyi okumalar canlar...

💐

Mavi den

Kısa bir süre uyuduktan sonra uyandım ve evi dolaşmaya karar verdim. Her yer o kadar sadeydi ki, neredeyse eşyasız bir evdi. Bir oda hariç.

" Bebeğim?"

Arkamdan gelen sesle sıçrayarak Kartal a döndüm. Evi karıştırıyormuş gibi gözükmüştüm ve çok utanıyordum.

" Sandığın gibi değil, amacım karıştırmak değildi sadece evi merak ett-""

" Sakin."

Gülerek yanıma geldi ve beni kollarının arasına alıp burnumun ucunu öptü.

" Bu ev senin bebeğim istediğin yere bakabilirsin. Hatta sıkıcı gelmezse iş dosyalarımı bile inceleyebilirsin. Sana güveniyorum."

" İş dosyalarına elimi bile sürmem merak etme."

İğrenerek söylediğim şeyle gülmüştü, ben ise ciddileşip aklımdaki soruyu sordum.

" Sahi, bu oda kimin? Diğer odalardan farklı duruyor."

Yüzü düşmüştü.

" Eski karımla ikimizin."

Benim gözlerim şaşkınlıkla açılırken bir adım geriledimm.

" Sen evli miydin?!"

Kaşları çatıldı.

" Bu senin için bir sorun mu?"

Kafamı iki yana salladım ve anlatmasını bekledim ama uzun süre direndi. En sonunda ise derin bir nefes verip anlatmaya başladı.

" Eskiden mantık evliliği yaptığım bir kadın vardı, meğerse beni bi düşmanımla aldatıyormuş. Evraklarımın fotoğraflarını ona taşıyormuş.

Bir gün ise onunla yataktayken başka birileri tarafından silahlı saldırıya uğramış ve ölmüş. Öldüğünü duyduktan sonra evde onunla ilgili pek  bir şey bırakmadım, sadece içeride gördüğün, benim tarzım olmayan mobilyalar var. Onları da öyle bıraktım işte, bidaha bu odaya girmek istemedim."

Beline sarılıp kafamı göğsüne yasladım.

" Yaşadıkların çok ağırmış Kartal. Ama artık ben varım, sinirlenmene ya da üzülmene izin vermiyorum. Geçmiş bitmiş şeyler."

"Madem geçmiş bitmiş, sen neden arabamın önüne atladın?"

Kaşlarım çatılmıştı. Biraz uzaklaştım.

" Hiç kimse bana anlatmadı, biliyorsan anlat hemen."

Şaşırdığında bir süre duraksamış, ardından da beni kucağına almıştı. Ben ne olduğunu anlayamadan odamıza gelmiştik.

" Bu konuşmalar hiç yaşanmamış gibi yapalım, olur mu bebeğim. Lütfen."

Yalvaran yüzüne kıyamadım, beni yere bıraktığında usulca kafamı salladım, o ise çeneme bir öpücük kondurdu.

" Şu hani bizim yarım kalan işi mi tamamlasak diyorum? Hm?"

Kızarmaya başladığıma emindim.

" Hangi iş?"

Görmezden gelmeye çalışsam da Kartal sırıtarak beni kucağına aldı ve yatağa yatırıp üstümde yükseldi.

" Bu iş."

Birden dudaklarıma kapandığında bizi durduran şey aşağıdan gelen bağırış sesleri oldu. İkimiz de aceleyle indiğimizde Yağız ı görmemle büyük bir şok yaşadım.

Koruma,
" Mavi beyin kardeşi olduğunu söylüyor ama bu saatte gelemeyeceğini anlatamadık."

Kartal,
" Çıkın dışarı, Mavi nin ailesine  de bundan sonra böyle muamele yapmaya kalkmayın!"

Kartal ın elini tuttuğumda Yağız ın gözleri oraya kaymıştı.

" Kartal sana bir şey söyleyeceğim ama sinirlenmek yok, tamam mı?"

Şimdiden kaşları çatıldığında ürkmüştüm.

" Karşında duran kişi kardeşim değil, eski sevgilim olan Yağız."

Öfkeyle parlayan gözleri onu bulduğunda ben önüne geçmiş onu tutmaya çalışıyordum, o ise bas bas bağırıyordu.

" Sen hangi cüretle benim evime geliyorsun?!"

İçeri giren korumalara seslendim.

" Çıkarın şunu dışarı!"

gittiklerinde barut gibi bir Kartal kalmıştı.

" Hangi cesaretle buraya gelebiliyor bu?!"

" Abartma Kartal, ikimiz de insanız ve ikimizin de geçmişte ilişkileri oldu. Sen evlenmişsin hatta, ben buna bir şey diyor muyum?"

Önüme gelip ellerimi tuttu.

" Bak Mavi, duymuşsundur, ben öyle çokta sabırlı ve insancıl birisi değilimdir. O yüzden geçmişin de artık beni ilgilendiriyor. O yağız denen herifin sana dokunduğunu düşünmek..."

Gözlerini kapatıp derin bir nefes verdi ve ardından beni kucağına alıp odaya çıkardı.

İkimiz de konuşmazken aptal cesaretimle ben konuştum.

" Sen dokun o zaman."