Mavi Kod Bxb

23

Yeni bölüüüüüüüüm!

İyi okumalar canlar...

💐

Mavi den

Aşağı koşarak inen Kartal ı takip ettiğimde salonda duran ordu gibi adamlarla karşılaşmıştım. İçlerinden iri cüsseli birisi üstüme gelmeye başladı.

" Hadi Mavi, gidelim abicim."

Ben korkarak Kartal ın arkasına saklandığımda o da kolunu önüme siper etmişti. Salondaki insanların kaşları çatılırken konuştum.

" Siz kimsiniz?"

Şaşkın bir şekilde birbirlerine baktıktan sonra konuşmadan anladığım kadarıyla adının Timuçin olduğunu tahmin ettiğim adam konuştu.

" Biz senin aileniz Mavi, hatırlamıyor musun?"

Başımı iki yana salladığımda tek tek kendilerini tanıtmışlardı.

" Üzgünüm ama hatırlamıyorum."

Kartal,
" Yeter bu kadar, gidin evimden."

Beyazıt,
" Kardeşimi almadan hiçbir yere gitmiyorum!"

Sedat,
" Hadi Mavi."

Kartal a baktım, ondan başka güvenebileceğim kimsem yoktu.

" Gerçekten ailem mi?"

Tereddüt etse de başıyla onayladığında Kartal ın arkasından çıktım.

" Gitsem daha iyi, sana yük olmayayım boş yere. Her şey için teşekkürler."

Kaşları çatıldı.

" Kalman beni mutlu eder Mavi, ayrıca bundan sonra benden kurtuluşun yok, sürekli seni iyi olduğunu görmek için kontrole gelicem."

Gülerek beline sarıldığımda bütün vücudu kasılmıştı, ben de geri çekilmeden önce konuştum.

" Bu beni mutlu eder. Görüşürüz Kartal."

Geri çekildiğimde şaşkınlıkla bana bakıyordu. Babam elini omzuma koyup beni yönlendirdiğinde kapıdan çıktıktan sonra son bir kez ona bakıp el salladım, o da karşılık verdiğinde arabaya bindim. Biz arabada giderken babam annemi arayıp durumu anlatmıştı. Anlaşılan o ki evde de beni bekleyen kardeşlerim vardı, ne kadar çoktuk böyle.

Umut tan hayatımı dinlemiştim, anlaşılan oldukça dramattikti. Belki de yaşadığım bu hafıza kaybı iyi bile olmuştu. Ama sorun şu ki bir sevgili istediğimi sanmıyorum, hem tanımadığım bir insanla nasıl sevgili olabilirdim ki?

Eve vardığımızda Uğur, Yekta ve Orkun la da tanışmıştım.

Elçin,
" Ah oğlum, nasıl yaptın bunu kendine?"

Ağlamaklı sesiyle içim acımıştı.

" Özür dilerim anne ama babama da sana da bunu nasıl yaşattığımı hatırlamıyorum."

Timuçin bey ışıldayan gözlerle bana bakıyordu.

" İlk defa baba dedin..."

" Öyle mi? İstemiyor muydun?"

" İstemez olur muyum?! Sadece seni zorlamak istemiyordum."

Beyazıt ise durduğu yerde duramıyordu.

Sedat,
" Noldu abi? Gergin duruyorsun."

Beyazıt,
" Kartal denen adamla konuştuk, yarın gelecekmiş Mavi yi görmeye onu haber verdi beyefendi."

" Neden kızdın ki? Kartal çok iyi birisi."

Şaşkınlıkla bana baktıklarında babam konuştu.

" Oğlum Kartal çok karanlık bir adam, yasa dışı ticaretle ilgileniyor. Gerektiğinde bazı insanlara işkence bile ediyor."

Bu sefer şaşıran taraf ben olmuştum.

" Ama bana karşı çok iyiydi?"

Beyazıt,
" Bilmiyorum ama yakın olmanızı da istemiyorum. Duydun mu Mavi?"

Kaşlarım çatılmıştı.

" Ailem olabilirsiniz ama sizi hatırlamıyorum ki hatırlasam bile bana karışmaya hakkınız yok, madem yarın gelecek onunla görüşücem."

Yağız delici bakışlarıyla bana döndü.

" Ama ben karışırım. Görüşmeyeceksin Mavi."

" Sana gelecek olursak... Özür dilerim Yağız ama bu ilişkiyi devam ettirmeyi doğru bulmuyorum. Tanımadığım birisiyle birlikte olamam."

Şaşkınlıkla bana bakarken ayağa kalktı.

" Ne saçmalıyorsun Mavi?! Biz birbirimizi seviyoruz!"

Beyazıt ve Umut da ayağa kalktı.

Umut,
" Sesinin ayarına dikkat et aslanım, sen git en iyisi."

Beyazıt,
" Artık Mavi de seni istemediğine göre burada işin kalmadı."

Yağız,
" Hiçbir yere gitmiyorum, Mavi den ölürüm de vazgeçmem!"

Babam dışarı çıktığında kısa bir süre sonra iki adam gelip Yağız ı ite kaka dışarı çıkarmıştı. Ben şaşkınlıkla onları izlerken zar zor konuştum.

" Neden bu kadar büyük bir tepki gösterdiniz ki?"

Orkun,
" Boşver abi, hadi gel uyumaya gidelim biz. Çok yorulmaman gerekiyor."

Zar zor kabul ettirdiklerinde Orkun ile beraber uyuma kararı almıştık. Göğsüme başını yaslayan kardeşimle gülerek uykuya dalmıştım.

......

Düşüncelerinizi alayım!