Mavi Kod Bxb

24

Yeni bölüüüüüüüm!

İyi okumalar canlar...

💐

Mavi den

Saçlarımın okşandığını hissederek korkuyla uyanmıştım.

" Sakin ol, benim."

Beyazıt ın sesiyle rahatlayarak sırtımı yatak başlığına yasladım.

" Ödümü patlattın Beyazıt."

Kaşları çatılırken yutkundu ve konuştu.

" Bana Beyazıt demeyi bırakmıştın, abi diyordun Mavi. Bunu tekrar söylemeni çok isterim."

" Peki ya diğerleri?"

" Sadece bana ve Umut a diyordun, aramızdaki kardeşlik bağı güçlüydü."

" Onlara niye öyle davranıyordum?"

Sıkılıp gözlerini kaçırdığında bu sefer de ben kaşlarımı çatmıştım.

" Söylesene Beyazıt."

" Umut Yekta, ve Orkun dışında sana iyi davranan kimse yoktu Mavi. Abin ve ben seni ayakta tutup düşmene engel olmaya çalıştık. "

Aradan geçen sessiz bir süre sonra tekrar konuştum.

" Hadi kahvaltıya inelim. "

" Benim dışarıda işlerim var abicim, sonra birlikte takılırız?"

Başımla onayladığında o dışarı çıkmıştı, ben de işlerimi halledip kahvaltıya indim. Hiç kimse birbiriyle konuşmuyordu.

" Günaydın?"

"& Günaydın "

Uğur un yanına oturduğumda herkes şaşkın bir ifadeyle bana bakıyordu.

" Noldu?"

Uğur,
" Pek iyi anlaştığımız söylenemez Mavi."

Başımla onayladığımda ayaklanıp Yekta nın yanına oturdum. Sanırım onunla aramız iyiydi ki şaşıran olmamıştı. Sessiz kahvaltıyı bölen şey annemin sesi olmuştu.

" Oğlum hiçbir şey yememişsin, çatalın bile olduğu yerde duruyor."

" Aç değilim anne, sadece size eşlik etmek için geldim kahvaltıya."

Umut ve Yekta çatık kaşlarıyla tabağımı doldurmaya başladılar, diğer yanımdaki Orkun ise çatalımı alıp domatesleri ağzıma tıkıyordu.

Yekta,
" Daha iyileşmedin Mavi."

Orkun dan kurtulup zorla yutkundum ve Yekta ya döndüm.

" Hafıza kaybının kahvaltıya alakalı olduğunu sanmıyorum ikizim."

Gözleri ışıldadığında onunla da çok samimi olmadığımızı görmüştüm. Kapı zilinin ardından Kartal ın içeri girmesiyle gülümsemiştim.

Elçin,
" Aç mısın oğlum? Gel, sen de bize eşlik et."

Annemin güler yüzlü sorusuyla Kartal da hafif gülümsemişti.

Kartal,
" Gerek yok Elçin hanım, teşekkür ederim."

Ayaklandığımda Yekta beni kolumdan tutup tekrar oturmamı sağlamıştı.

" Hoşgeldin Kartal, nasılsın?"

Kartal gülümseyerek bana odaklandı.

" İyiyim mavi, seni bu gün kaçırıyorum. Beraber vakit geçirelim."

Timuçin,
" İzin vermiyorum."

" İzin istemiyorum."

Ortam gerilirken kimseyi umursamadan ayağa kalkıp Kartal ın yanına gittim. O da diğerlerini umursamamış ve önden yürümeye başlamıştı. Dışarı çıkıp arabaya bindiğimizde kemerimi taktım.

Kartal,
" Nasıl hissediyorsun kendini? Var mı hatırladığın bir şey?"

" İyi hissediyorum ama hiçbir şey hatırlamıyorum. Aslına bakarsan iyi ki de hatırlamıyorum."

Kaşları çatılırken anlık olarak bana dönse de tekrar yola odaklandı.

Kartal,
" Nasıl yani?"

" Umut abimin anlattığına göre oldukça travmatik bir hayatım olmuş, şimdi ise kendime tertemiz bir sayfa açma seçeneğim var. "

Boğazını temizledi ve kaşlarını çatıp konuştu.

" Peki ya sevgilin? O ne düşünüyor?"

Derin bir nefes verdim.

"Yağız ile artık sevgili değiliz, tanımadığım bir insanla nasıl sevgili olabilirim ki?"

Rahatlamışa benziyordu, gülümsedi.

" İyi bir karar vermişsin mavi."

Acaba benden hoşlanıyor olabilir miydi? Şuana kadar yaptıkları sıradan bir insanın başkasına yapmayacağı kadar özeldi, yağızın konusu açılınca gerilmiş, ayrıldığımızı söyleyince ise rahatlamıştı.

Bunları daha sonra düşünmeye karar vererek ana odaklanmayı seçtim ve geniş gülümsememle Kartal a döndüm.

" Nereye gidiyoruz?!"

O da bu halime kıkırdadı.

" Seni hayal kırıklığına uğratmak istemezdim ama eve gidiyoruz güzelim. Bu sıralar dışarı çıkmamam gerekiyor, aynı şekilde senin de. Evde takılırız, olmaz mı?"

" Neden dışarı çıkamayız ki?"

Masumca sorduğum soruya cevap verdi.

" Benim işimin pek güvenli olmadığını farketmişsindir, bu sıralar da biraz sıkıntılı durumlardayım."

" İyi de benimle ne ilgisi var?"

" Sen benim evime girdiğin andan itibaren gözler sana döndü, benim canımı yakmak için seni kullanabilirler."

" Ben o kadar değerli miyim senin için?"

Kırmızı ışıkta durduğumuzda gözlerimin içine bakarak konuştu.

" Tahmin bile edemezsin."

.......

Düşüncelerinizi alayım!