Mavi Kod Bxb

26

Yeni bölüüüüüüüüm!

İyi okumalar canlar...

💐

Mavi den

Kartal önde ben arkada koşarak aşağı inmiştik. Ne olduğunu anlayamadan Beyazıt Kartal a bir yumruk geçirdi.

" Bu kardeşimi öptüğün için piç herif!"

Kartal gülerek ağzındaki kanı sildiğinde endişeyle yüzünü ellerimin arasına alıp patlayan dudağına bakmıştım.

" İyi misin?!"

Ellerimi tutup yüzünden çekti.

" Odaya git güzelim, biraz konuşucaz."

Başımı iki yana salladım.

" Konu ben olduğuma göre hiçbir yere gitmiyorum."

Timuçin,
" Mavi! Uzaklaş şu adamdan, gidiyoruz!"

Kartal,
" Mavi nin dışarıda can güvenliği yok, bu evden çıkamaz."

Beyazıt,
" Sen bizi tehdit mi ediyorsun?!"

" Hayır abi asıl Kartal tehdit ediliyor. Beni öldürmekle tehdit ediyorlar onu."

İkisi de duraksadığında Kartal sakince konuştu.

" Salona geçelim isterseniz."

Onlar salona giderken ben de ilk yardım malzemelerini bulup salona döndüm, Kartal ın yanına oturdum ve pamukla dudağındaki kanı temizlemeye başladım.

Onların konuşması sona ererken ben de işimi bitirip malzemeleri toparladım.

Beyazıt,
" O zaman sık sık kontrole gelicez. "

Kartal,
" Mavi nin ailesine kapım her zaman açıktır."

Söylediği şeyle gülümsediğimde babamın sesini duydum.

" Mavi, az uzaklaş oğlum şundan."

Kartal sırıtırken ben de uzaklaştığımda beni belimden yakalayıp iyice kendine çekmişti.

" Aramıza girerseniz yanan siz olursunuz. Yumruk için de Mavi nin hatırına sustum ona göre Beyazıt, kendine fazla güvenme. Herkesin bir sabrı vardır."

Tekrar kavga çıkmadan kalkıp ikisinin arasına oturdum ve kollarımı açtım, ikisi de bana sarıldığında konuştum.

" Baba, abi. Artık gidin isterseniz, evdekiler merak eder."

İkisi de somurtarak benden ayrıldığında gitmek zorunda kalmışlardı. Onlar gittikten sonra ise Kartal elimden tutup beni odasına çıkardı.

" Napıyorsun?"

Gülerek sorduğum soruya karşılık beni sertçe duvara yasladı ve ellerimi başımın üstünde çapraz sabitledi.

" Sevgilimi daha yakından tanıyorum."

Gülümsediğimde bakışları dudaklarıma kaymıştı.

" Seni öpmemek için o kadar zor direniyorum ki..."

Cilveli bir şekilde konuştum.

" Sana öpme diyen yok."

Bakışları değiştiğinde biraz fazla ileri gideceğimizi anlamıştım. Dudaklarıma hırçın bir şekilde kapandığında ellerimi boynuna sarmak istedim ama başımın üstündeki ellerimi bastırarak beni engelledi.

Dudakları yavaş yavaş aşağı iniyordu, çenemden boynuma kaydığında başımı geriye atarak duvara dayadım ve ona daha fazla alan açtım.

Duraksamıştı.

" Noldu?"

" Boynunda ben olduğunu yeni farkettim, sana çok yakışmış..."

Oraya ufak bir öpücük kondurduktan sonra boynumla ilgilenmeye devam ediyordu ki ellerimi serbest bırakıp tişörtümü çıkardı.

Hafif geri çekilip beni süzdüğünde yüzümün kızardığını hissediyordum.

" Çalışma odasına gidiyorum bebeğim, yoksa ileri gitmeden duramıycam."

Dudaklarına uzun bir öpücük kondurduktan sonra nazikçe ittim ve yerdeki tişörtümü alarak giydim.

" Aslında benlik bir sorun yoktu ama sen bilirsin.."

Üzerime gelmeye başladığında elimle durmasını işaret ettim.

" O şansı kaybettiniz beyefendi. Şimdi çalışma odasına."

" Ulan var ya... Bana emir verebilen tek kişisin Mavi. Başkası olsa yaşatmazdım ama sana canım feda."

Söylediği şeyle gülümsediğimde zar zor odadan çıkmıştı, ben ise yatağa yatıp güzel bir uykku çekmiştim.