love with the devil // taekook

26

Hellooosuuuu
Allahım hala okuyanları gördüm birkaç kişi o kadar mutlu oldum ki size anlatamamm
Keşke bu düzenli yazıp okurlarıyla muhabbet edenlerden olsaydım
Neyse yeni bölüm geldi ehehehe

Hatalarım için kusura bakmayın
İyi okumalar ballarım 💌

"Jeongguk!  Tanrı aşkına ne yaptın?"

Odama pat diye girip beni korkutan Jimin ile yerimden sıçradım. Yatıyordum, ne yapmış olabileceğimi sorgularken Jimin telaşla konuşmasına devam etti.

"Kim Taehyung cehennemi dünyaya indirdi! Ne oldu neden bu kadar öfkelidir sence? Her zamanki halinin bin katını yapıyor! Yetişemiyoruz! Dünya yanıyor! Her yer-"

"Ne? Noldu dedin?"duyduklarımı algılamakta zorlanıyordum. Taehyung ile o konuşmayı yapalı birkaç gün olmuştu ve ben yavaş yavaş toparlıyordum. Ama duyduğum şeyler kafamı yine allak bullak etmişti orası ayrıydı.

"Her yer yanıyor! Şeytanlar bile hayretler içinde! Cehennemi de birbirine katmış neler oluyor?" gözlerimi kırpıştırdım. Kafamı şaşkınlıkla eğdim. Kaşlarım hayretle kalkarken Jimin dehşet içinde beni izliyordu.

"Jimin ben algılayamıyorum yani şeytan her zamanki şeytanlığını yapıyordur."

"Jeongguk, şeytanlar bile perişan durumda. Dünyada olmadık olaylar oluyor. Bombalar, yangınlar daha aklıma gelmeyen şeyler. Bu Kim Taehyung'un her zaman yaptığı şeylerin nerdeyse on katı. Herkes çok öfkeli olduğunu söylüyor. Yasak olduğu halde birkaç şeytan öldürmüş. Meleklerin çoğu korkudan yaklaşamıyor bile. "

"Jimin tamam, anladım durumu ama benimle ne alakası olabilir? Ben onunla vedalaştım. O da artık karşıma bile çıkmayacağını söyledi. Yani kavgasız gürültüsüz hallettik. Anlattım ya sana. Daha ne yapmış olabilirim? " aklımdan geçen şeyleri Jimin'e aynen aktarmıştım.

" İşte ben de bundan bahsediyorum. Bence seninle bir ilgisi var. Senin vedanı sindiremeyip böyle bir şey yapıyor olabilir mi? "  Jimin sanırım gülmem dışında her tepkimi bekliyordu. Ama ben gülerek onu şaşırtmıştım. Jimin neden güldüğümü anlamamıştı ve bana o anlamayan gözlerle bakıyordu.

" Jimin o beni hiç sevmedi ki vedamı sindiremesin. Bence canı sıkıldığı için yapıyor. Yapacak bir şey yok bir noktada duracaktır elimizden geleni yapmalıyız."

"Öyle diyorsan... Gidelim o zaman bu hafta yorucu olacak belli."

Kim Taehyung denen varlık tamamen can sıkıntısından böyle bir şey yapıyordu. O neden benim yüzümden bu kadar öfkeli olup böyle şeyler yapacaktı ki? Asla benim yüzümden değildi. Onun için hiçbir zaman o kadar değerli değildim çünkü.

****

Kafayı yemek üzereydim. Herkesin perti çıkmıştı. Bir haftadır Taehyung'un yaptığı şeylerle uğraşıyor şeytanları durdurmaya çalışıyorduk. Gerçekten artık bu durumdan çok sıkılmıştım. Ne yapıp edip beni bir şekilde rahatsız etmeyi başarıyordu.

"Jeongguk benimle gelir misin bir?" Hyunjin beni çağırdığında sorgulamadan peşinden gittim. Cennetin kapısına doğru gittiğimizi fark ettiğimde sordum. "Nereye gidiyoruz?"

Hyunjin adımlarını durdurdu ve sıkıntılı bir nefes verip cevapladı. " Bir şeytan var. Adı Hoseok, seninle görüşmek istediğini söyledi." şaşırmıştım açıkçası Hoseok neden benimle konuşmak istiyordu ki?

"Anladım. Tamam ben giderim sen işine bak." dedim ve ondan ayrılıp gergin adımlarımla beni bekleyen Hoseok'un yanına gittim. Beni gördüğüne sevinmiş gibi görünmüyordu haliyle. Çatık kaşları ve ciddi ifadesiyle direkt konuşmaya başlamıştı.