Lododan
Az önce eve gelmiştik . Şimdi yatağımda uzanmış hayatımın yeniden nasıl berbat bir hal aldığını düşünüyordum . Yine aynı şey olmuştu . Sevdiğim , aşık olduğum kişi elimden alınmıştı . Diego gitmişti . Bir daha geri dönmemek üzere gitmişti . Ona " Gitme . " demiştim ama o beni dinlememişti . " Gitmeliyim ama geri döneceğim . " demişti . Ama geri dönememişti . Bana verdiği sözü tutamamıştı . Bu hayattan bir daha dönmemek üzere gitmişti .
O gece , Diego gitmeden önceki son gece , yeniden mutlu olabileceğimi düşünmüştüm . Diego gidip ben zamanın nasıl geçtiğini anlamadan geri gelecekti ve birlikte mutlu olacaktık . Çocuklarımıza anlatacağımız güzel bir hikayemiz olacaktı . Ama olmamıştı . Bizim hikayemiz başlamadan bitmişti .
Küçük bir çocukken annem bana masal okurdu . Annem masalı okuyup gittikten sonra hemen uyumazdım . Kendimi masaldaki karakterlerin yerine koyar ve hayal kurardım . Ben prenses olurdum Diego da her zaman yanımda olan , beni seven ,beni koruyan beyaz atlı prensim . Onunla hep masallardaki gibi sonsuza dek mutlu olmak isterdim . Bizim masalımızın da " Sonsuza dek mutlu yaşadılar . "cümlesi ile bitmesini . Ama olmamıştı . Bizim masalımız ilk cümlede bitmişti .
" Bir varmış ,bir yokmuş . "
Gerçekten de öyleydi . Bu cümle çok güzel özetliyordu . Bir gün yanıma gelmiş ,beni sevdiğini söylemiş ve birlikte güzel ve büyülü bir gece geçirmiştik . Ama sabah olunca büyü bozulmuş ve yakışıklı prensim yok olmuştu . Ve bir daha var olmayacaktı . Ben daha hikayenin tadını çıkaramadan hikaye bitmişti . Hikayenin geri kalanı boş kalmıştı ve o boşluk asla dolmayacaktı .
Benim en dibinde olduğum çukur artık hiç dolmayacak şekilde boş kalmıştı . Ama o çukuru doldurmalıydım . Çukuru doldurmalı ve en dipten çıkmalıydım . Yaşadıklarımın üstünü örtüp onları unutmalıydım . Çünkü o günden kalan tek güzel hatıramı korumalıydım . Karnımda daha yeni yeni şeklini almaya başlamış minik bebeğimi . Bebeğim için güçlü olmalıydım . Artık o benim her şeyimdi . Onunla hayatımdaki boşluğu doldura bilirdim . Hayatım boyunca değer verdiğim çoğu şeyi kaybetmiştim ve onu da kaybetmek istemiyordum . Diego ölmüştü ve onu geri getiremezdim . Olmuşla ölmüşe çare yoktu . Onun için boşu boşuna kendimi yıpratıp bebeğime zarar vermemeliydim . Diego geçmişimdi bebeğim ise geleceğim . Arkaya bakmayı bırakıp önüme bakmalıydım . Artık sadece bebeğim için yaşayacaktım .
Aklıma gelen şeyle yataktan kalktım ve odadaki dolabın çekmecelerini karıştırarak boş bir defter buldum . Defterin ilk sayfasını açtım ve az önce düşündüklerimi kağıda döktüm .
'' Bizimkisi boş bir hikaye ben artık bunu kabullendim . Bizim hikayemiz artık doldurulamaz . Ama ben kendi hikayemi bebeğimle dolduracağım . ''
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Boş Hikaye
Fanfiction" Yeni bir başlangıç için bazen en dipten başlamak gerekir . " ~~~~ Her şeyini kaybetmişti Lodo . En dipteydi. Yeniden hayata başlamak için bir dala tutunması gerekliydi . Bu dalı çok dikkatli seçmeliydi . Yanlış seçim yaparsa hayatı yeniden mahvola...
