Boş Hikaye

19 . Bölüm

1 ay sonra

Claradan

1 aydır her şey normaldi . Bir sorun yoktu . Diegonun durumu iyiye gidiyordu . Haftada bir onu ziyarete gidiyordum . Ben bunları bilirken diğerlerinin onu öldüğünü sanıp üzülmesi beni çok üzüyordu . Ama bunu onlara nasıl açıklayacağımı bilmiyordum .

" Clara , hazır mısın ? " diye soran Lodonun sesi düşüncelerimi böldü . Bugün Lodo ile birlikte doktor kontrolüne gidecektik . " Evet . " dedim ve hemen yanına gittim .

" Hadi gidelim . "

~~~~

Yarım saat sonra hastanedeydik . Doktor ultrasonla gerekli olan şeylere bakarken ikimizde sessizdik . Doktor bir süre kendince bir kaç not aldıktan sonra " Bebeğin cinsiyetini öğrenmek ister misiniz ? " diye sordu . Cevap beklercesine Lodoya baktım . Lodo '' Evet . '' dediğinde doktor '' Bir oğlunuz olacak . '' dediğinde Lodo hiçbir şey demedi . Buradaki işimiz bitmişti . Lodo karnındaki jeli temizlerken doktora teşekkür ettim ve Lodo ile birlikte odadan çıktık . Lodo çok sessizdi . Bir şeyler düşünüyor olmalıydı .

" Ne düşünüyorsun ? "

" Biliyorum hala onu düşünmemem gerek ama onu düşünmeden yapamıyorum . Diego yaşasaydı , bir oğlunun olacağını bilseydi ne yapardı diye düşünmeden edemiyorum . Yanımda olamayacağını bilsem de onun yanımda olmasını istiyorum . Keşke şu anda yanımda olsaydı . Birlikte sevinseydik bir oğlumuz olacağına . Oğlumuzun ona benzeyeceğini söyleseydim ona . Onun gibi iyi birisi olacağını söyleseydim . Ama olmayınca olmuyor işte . " dediğinde ona Diegonun yaşadığını söylemek istedim bir an . Ama yapamadım . Ne tepki vereceğini bilmiyordum . Zaten telefonum çalmaya başlayınca ona baktım . Arayan Samdi . Telefonu açtığımda ben bir şey diyemeden hemen " Clara hemen buraya gelmen lazım . " dedi .

" Ne oldu ? "

" Diego kendine geldi ve sürekli neden Lodonun onun başında beklemediğini sorup duruyor . Ne yapacağımı bilmiyorum . "

" Tamam hemen geliyorum . " dedim ve telefonu kapattım . Ben telefonu kapattığımda Lodo " Ne oldu ? " diye sordu .

" İşle ilgili bir şey . Benim hemen gitmem lazım . Tek başına eve dönebilir misin ? "

" Evet , Clara ben bebek değilim . "

" Ama bir bebek taşıyorsun . Neyse benim gitmem lazım . Şuradan bir taksiye binip eve git sen . Görüşürüz . "
" Görüşürüz . " dediğinde hızla ilerlemeye başladım ve hemen arabama binip Diegonun kaldığı hastaneye doğru yola çıktım . Yarım saat sonra oraya varmıştım . Diegonun odasının önüne gelince odanın kapısını açtım ve içeri girdim .

Diego odanın kapısının açılma sesini duyunca '' Lodovica ? '' dedi . '' Hayır . Benim Clara . '' derken onun yanına gitmiştim . '' Clara . '' dedi hayal kırıklığı dolu bir sesle .

'' Clara , Lodovicanın nerede olduğunu biliyor musun ? Neden burada değil ? Yoksa karşısına sağ salim çıkamadım diye kızgın mı bana ? Yoksa ona bir şey mi oldu ? "

Diego sorularını ard arda sıraladığında aklıma ona gerçekleri söylemekten başka bir şey gelmiyordu. Böyle daha çok üzülecekti . Gerçeği söylediğimizde bize kızacaktı ama bu üzülmesinden daha iyiydi . Derin bir nefes aldım ve " Diego . " dedim . "Lodo burada değil çünkü senin öldüğünü sanıyor . "

Benim sözlerimden sonra Diego bize baktı ve " Neden ona yaşadığımı söylemediniz ? Çok üzülmüştür . "

" Evet üzüldü . Senin yaşama ihtimalin çok azdı . Senin öldüğünü saniyordu ve senin yaşma ihtimalinin az olduğunu bile bile onu umutlandırmak istemedim . Eğer umutlanırsa sen öldüğünde ilk seferden daha çok üzülecekti . Onum üzülmemesi gerekiyordu . O zaman üzülmesi onun için tehlikeliydi . "

" Ne demek üzülmek onun için tehlikeliydi . Nesi var Lodovicanın ? Neden üzülmemesi lazım ? Hani iyiydi Lodovica . İyiyse neden üzülmemesi gerekiyor ? "

" Nedenini söyleyeceğim ama buradan kalkıp Lodovicanın yanına gitmeye çalışmayacaksın . "

" Tamam yanına gitmeyeceğim . Hadi söyle nedenini . " dediğinde söylemem gereken şeyin Diego üzerinde ne etki yaratacağını bilmeden söyleyeceğim şeyi söyledim .

" Diego , Lodo hamile . "