27

790 65 2
                                        

ကျီဝိန်နဲ့ ဆိုးသွမ်းမှုက သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ကောင်လေးရဲ့ မေးရိုးသေးသေးလေးကို မြှောက်လိုက်တယ်။ သေချာတာကတော့ သူ့နှုတ်ခမ်းတွေ ပွင့်ဟနေပြီး မျက်လုံးတွေက တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေကာ သူ့ကို မကြည့်ဝံ့ဘူး။

"ကိုယ်က လူစားတဲ့ တိရစ္ဆာန်လား မင်းက ကိုယ့်ကို အရမ်းကြောက်တာလား။" ကျီဝိန် ဝမ်းနည်းဟန်ဆောင်တယ်။

လျိုရီ့မျန် ခေါင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခါလိုက်ပြီး "အကိုကျီ က လူကောင်း၊ တော်တယ်!"

"ကိုယ်က လူကောင်းမို့ မင်းက ဘာလို့ ကိုယ့်ကို မကြည့်ဝံ့တာလဲ။"

လျိုရီ့မျန် မျက်တောင်လေးများ တဖျပ်ဖျပ်ခတ်နေကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာ မော့ရဲသည့် သတ္တိကို ထုတ်ယူလိုက်တယ်။

ကျီဝိန်ရဲ့ ပြုံးနေသော မျက်လုံးများကို သူတွေ့လိုက်ရပြီး ကျီဝိန်က တပြိုင်နက် သူ့လက်နှစ်ဖက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အပြင်းအထန် ပွတ်သပ်လိုက်တယ်။

"ကောင်းပြီ ကိုယ်မင်းကို လှည့်စားနေတာ။ ယောင်္ကျားလေးတွေက ဒီလောက်ရှက်ရင်မကောင်းပါဘူး၊ အနိုင်ကျင့်ရတာ လွယ်တယ်" ကျီဝိန် သူ့ကို ပုခုံးကိုပုတ်လိုက်ပြီး နောက်ကျနေပြီလို့ ပြောပြီး စောစော အနားယူခိုင်းလိုက်တယ်။

လျိုရီ့မျန် ကျီဝိန် နှင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ခွဲခွာလိုက်ပြီး "မကြောက်ပါဘူး အကိုကျီက ကျွန်တော့ကို ကာကွယ်ပေးမှာပါ" လို့ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ကျီဝိန် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူ့နှလုံးသားမှာ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ခံစားချက်မျိုး ချက်ချင်း လွှမ်းသွားသည်။

အိမ်လုပ် ထောပတ်နဲ့ ဒိန်ခဲများက ရေခဲသေတ္တာမရှိလျှင် ကြာရှည်မခံပါ။

ကျီဝိန် ပန်ကိတ်တွေအကုန်ရောင်းကုန်ပြီး ခဏလောက်တောင်မနှောင့်နှေးဝံ့တာကြောင့် အိမ်ပြန်ပြေးခဲ့တယ်။

ကံကောင်းထောက်မစွာ ရေတွင်းက နက်ပြီး အပူချိန်နိမ့်ကာ ရေတွင်းမှထုတ်သော ထောပတ်နှင့် ဒိန်ခဲများသည် အေးခဲသွားခဲ့သည်။ ရေခဲသေတ္တာထဲထည့်ထားသလောက် မခဲပေမယ့် မစီးတော့ဘူး။

အချိုပွဲရောင်းရန်ရှေးခေတ်ကိုကူးပြောင်းသွားခြင်းWhere stories live. Discover now