33

158 23 0
                                        

မနက်တစ်ပိုင်းတောင်ရောက်နေပြီး လုပ်ငန်းက အရင်ကလို မကောင်းတော့ဘဲ စုစုပေါင်း ဆယ်နှစ်ဝမ်သာ ဝင်ငွေရှိတယ်။

ပေါင်းကျစ်ရှီရှီး အကြွေးအတွက် ကျီဝိန် ရဲ့ ခေါင်းကိုကြည့်လိုက်ပြီး  အချိန်ကိုရေတွက်လိုက်တယ်။

အစ်ကိုချင်း ဒီနေ့ လာမယ်လို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြောခဲ့တယ်...

သူမလည်ပင်းကိုဆန့်ကာ ပတ်ပတ်လည်ကိုကြည့်သော်လည်း ထွားကျိုင်းသောပုံစံကို သူမမြင်နိုင်ပါ။

ကျီဝိန် ရဲ့ဆိုင်တစ်ဝိုက်မှာ လူအဝိုင်းလိုက်က ကြေးပြားများကိုင်ဆောင်ကာ ပန်ကိတ်အတွက် အော်ဟစ်နေကြသည်။

တစ်ချို့က ကိုယ်တိုင်စားဖို့ဝယ်ကြပြီး အချို့က အိမ်မှာစားဖို့ဝယ်ကြတယ်။

အတိုချုပ်ပြောရလျှင် လူတစ်ဒါဇင် သို့မဟုတ် ယောက်နှစ်ဆယ် လောက် စုဝေးနေကြပြီး ကျီဝိန်လည်း ချွေးများစီးကျနေကာ တန်းစီရန် ကျယ်လောင်စွာအော်လိုက်တယ်။

ရှုပ်နေတုန်းဘဲ၊ ဒါပေမယ့် စစချင်းတုန်းကထက် အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်။

အနည်းဆုံး လူစုလူဝေးကြောင့် လှည်းကို ပြိုချလုနီးပါး ရှက်စရာကောင်းတဲ့ အဖြစ်အပျက် မကြုံဖူးပါဘူး။

ကျီဝိန် ပန်ကိတ် ငါးလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ကြော်ရင်း အလုပ်ရှုပ်နေကာ ရုတ်တရက် တစ်ယောက်ယောက်က "သူတို့လာနေပြီ-" လို့ အော်လာသည်။

နောက်တော့ တန်းစီနေတဲ့ လူတွေ ရုတ်တရက် ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားတယ်။

လူအများနဲ့ပြည့်နှက်နေခဲ့တဲ့နေရာက လူစုခွဲသွားပြီး တခဏချင်း ထွက်ပြေးသွားကြတယ်။

ပေးချေပြီးသော်လည်း မထွက်ခွာသွားသူ အနည်းငယ်ရှိသော်လည်း သူတို့အားလုံး ကျီဝိန် ရဲ့နောက်မှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး ထိုလူများရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခံရပြီး အခွင့်ကောင်းယူမှာကို စိုးရိမ်သောကြောင့် လမ်းပေါ်မှာ မရပ်ရဲတော့ပေ။

လတ်ဆတ်သောလေသည် ချက်ခြင်းဝင်လာပြီး  ကျီဝိန် မော့မကြည့်ခင် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်တယ်။

You've reached the end of published parts.

⏰ Last updated: Mar 07 ⏰

Add this story to your Library to get notified about new parts!

အချိုပွဲရောင်းရန်ရှေးခေတ်ကိုကူးပြောင်းသွားခြင်းWhere stories live. Discover now