အချိုပွဲရောင်းရန်ရှေးခေတ်ကိုကူးပြောင်းသွားခြင်း

28

ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခါတော့ နည်းနည်းချင်းကိုက်ပြီး ဘီစကွတ်တွေစားလိုက်ပြီး လက်ဖဝါးထဲက ကျန်တဲ့အစတွေကို ပါးစပ်ထဲကို လောင်းထည့်လိုက်ပါတယ်။

အားလုံးကို စားပြီးတာနဲ့ "ငါ့ကို ဒီလိုကြည့်ရတာ တကယ်ရယ်စရာကောင်းတာပဲ"ပြောပြီး ရှက်သွားတယ်။

" ရှောင်းကျီ၊ မင်းမှာ ဒီလိုပညာရှိရင် စောစော ဘာလို့ မရောင်းတာလဲ။" ဇနီးနျို သူ့အောက်နှုတ်ခမ်းကို အရသာရှိရှိ သပ်လိုက်ပြီး "ဘယ်တော့ရောင်းမှာလဲ၊ ငါ့ရဲ့ အာ့ကုံ မြည်းစမ်းကြည့်ဖို့ ငါသေချာပေါက် ဝယ်မယ်"

အာ့ကုံ သည် ဇနီးနျို၏သားရဲ့စျေးပေါသောအမည်ဖြစ်သည်။
(အာ့-2, ကုံ- ခွေး)

ကျီဝိန် ပြုံးပြီး "အလျင်မလိုပါဘူး"

သူ့မှာ ဒီအစီအစဉ်ရှိတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘီစကွတ်လုပ်ရတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်က နည်းနည်းတော့ ပိုများတဲ့အတွက် စဉ်းစားရမယ်။

ဇနီးနျို ကျီဝိန် ရဲ့အကြည့်ကြောင့် ရှက်ရွံ့သွားပြီး သူမ လှည့်ကြည့်ကာ ခြံတံခါးကို ညွှန်ပြပြီး "တံခါးမှာ လူတွေအများကြီးရှိနေတုန်းပဲ။ မင်းဘာလုပ်နေတာလဲ မင်းလက်တွေ ပွင့်သွားပြီ!"

သူပြောပြီးတဲ့ နောက်မှာတော့ တံခါးနားမှာ ပုန်းနေတဲ့ တခြားအမျိုးသမီးနှစ်ယောက် သုံးယောက် ပေါ်လာတယ်။အပြင်က စကားပြောဆိုသံကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကြားရပြီး သူတို့ရောက်လာချိန်မှာတော့ ကျီဝိန်ရဲ့ အရည်အချင်းကို ချီးမွမ်းကြတယ်။

ကျီဝိန် မတွန့်တိုပါဘူး။ အနာဂတ်မှာ အချိုပွဲလုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ စျေးကွက်ဖွင့်ပြီး လူတွေလက်ခံလာအောင် လုပ်ရမယ်။ ယခု အခွင့်အရေးကို ယူပြီး၊ ပိုကြိုးစားကြပါစို့၊ သူ့အတွက် အရှိန်အဟုန်ကို တည်ဆောက်ရန် အတွက်ပဲ ဒါကလည်း အခမဲ့ ကြော်ငြာမျှသာမဟုတ်ပေ။

အဲဒီတော့ သူက အရမ်းရက်ရောတယ်။

ခြံဝင်းမှာ ကြီးလွန်းလှသည်မဟုတ်ပေ၊ အမျိုးသမီး ခုနစ်ဦး ရှစ်ဦးဖြင့် ပြည့်ကျပ်နေပြီး စကားပြောဆိုမှုမှာ အလွန်အသက်ဝင်သောကြောင့် ဖြတ်သန်းသွားလာသူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။