"အဲ့လိုဆိုရင်တောင် သူတန်းပြီးတွန်းထုတ်လိုက်လို့ရတာပဲဟာ...အခုဟာကသူတို့နှုတ်ခမ်းချင်းထိထားကြတာ 4.5စက္ကန့်လောက်တောင်ရှိတယ်!"
"ဟင်.."
Jungkookကိုသေချာနားချကာ ပြဿနာဖြစ်တဲ့နေ့က အဖြစ်အပျက်တွေကိုပြောပြနေခြင်းဖြစ်သည်။
လုံးဝမစဉ်းစားတော့ပါဘူးဆိုပြီး သကောင့်သားဟာစက္ကန့်တွေပါအတိအကျပြောလာတာဟာ သူပါပြောစရာစကားပျောက်ရသည်အထိ။
Jungkookကိုသူလည်းမနိုင်ပါ။
"သူလည်းသနားပါတယ်ကွာ..သူ့ခမျာမင်းသွားကတည်းက မစားနိုင်မသောက်..."
"Park jimin!...မင်းအဲ့စကားကိုပြောနေတာ အခါတစ်ရာထပ်နေပြီ..ငါ့နားတွေလည်းတော်တာ်ပူနေပါပြီကွာ"
"ငါကသူ့ကိုသနားသွားလို့ပါ...Yoongiဆီကဖုန်းလာတိုင်း အခန်းထဲပဲအောင်နေတာဆိုတာနဲ့အရက်တွေချည်းလှိမ့်သောက်နေတယ်ဆိုတာချည်းပဲကြားရတာ... Companyတောင်မသွားနိုင်ဘူးတဲ့"
"Jiminမင်းက ငါBusanကိုတစ်ပတ်ကျော်လောက်လေးသွားလိုက်တာနဲ့ Kim Taehyungဘက်တော်သားဖြစ်သွားတာလား.."
"မဟုတ်ပါဘူးကွာ...ငါက ငါမြင်ရကြားရတာတွေမလို့ မနေနိုင်လို့ပြောပြတာပါ"
ဒီကောင်ဒီလောက်ခေါင်းမာတတ်မှန်း သူအခုမှသိတော့သည်။
နားဝင်အောင်ထိုင်ပြောနေလည်း ခေါင်းထဲမရောက်။
အပြင်သွားဖို့ကိုပဲ ပြင်ဆင်နေကာ သူပြောသမျှကိုပြီးပြီးရော ပြန်ပြန်ပက်နေသည်။
"သူ့ကိုခွင့်မလွှတ်တာကထားပါဦး...အဲ့Kim Namjoonဆိုတဲ့လူနဲ့ကသွားမတွေ့လို့မရဘူးလား"
နေ့လည်စာအတွက်ပဲချိန်းချင်ပေမဲ့ Namjoon hyungဟာအလုပ်လေးရှိသေးသည်ဆိုတာကြောင့် dinnerကိုပဲပြောင်းကာ Hotelတစ်ခုတွင်ချိန်းဆိုလိုက်ရ၏။
တစ်ယောက်ထဲမို့သွားဖို့အတွက်အင်တင်တင်ဖြစ်နေပေမဲ့ Namjoon hyungရဲ့အကူအညီတွေကြောင့်အပြင် ဖြစ်ပျက်သွားတဲ့ကိစ္စတွေအတွက်အားနာတာကြောင့်ရောပါ သွားဖို့ဖြစ်လာရသည်။
"မရဘူး..Namjoon hyungကိုသေချာပြောပြီးသွားပြီ"
"အဲ့လူက တစ်မျိုးကြီးပဲjungkookရာ...မင်းအပေါ်တစ်ခုခုတွေးနေတာသေချာတယ်"
