အချိန်တွေကုန်လွန်ကာ...သူseoulကိုရောက်နေတာ 1လကျော်ပင်ရှိလေပြီ။
ဒီ1လအတွင်း စားလိုက်သောက်လိုက်...ဟိုသွားဒီသွားနှင့် သူ့ရဲ့အဓိကလုပ်ရမည့်အရာကို မလုပ်ရသေးပေ။
သူseoulကိုလာတဲ့ရည်ရွယ်ချက်က...designerသင်တန်းတက်ဖို့လေ။
ဒါကို...သူအပျော်လိုက်စားရင်းနဲ့မေ့နေခဲ့တာ။
ဒီနေ့jiminက သူ့အသိတစ်ယောက်ဆီမှာ
သင်တန်းအပ်ပေးမယ်ပြောတာမို့
jiminကိုပဲ အကူအညီတောင်းရပြန်တယ်။
"hyung...သူကjungkookတဲ့"
"jungkookပါ...kookieလို့လည်း
ခေါ်လို့ရပါတယ်"
"jungkookဒါက..."
"hyungကHoseokပါjung hoseok..."
သူမိတ်ဆတ်ပေးမလို့ပြင်လိုက်ပေမယ့်...
ဖော်ရွေလွန်းနေတဲ့ hoseok hyungက
သူ့ရဲ့မူပိုင်sunshineအပြုံးလေးနှင့် မိတ်ဆက်လာသည်။
hoseok hyungသည် ဒီseoulမြို့တခွင်မှာ
ပေါ်ပြူလာဖြစ်သည့်သူတစ်ယောက်။
အလုပ်အကြောင်းကြောင့်တစ်ကြောင်း
ဖော်ရွေတတ်လွန်းတာကတစ်ကြောင်း
သူ့ရဲ့sunshineအပြုံးလေးတွေကြောင့်တစ်ကြောင်း လူတော်တော််များများက
သူ့ကိုကြိတ်crushကြသည်။
သူ့ရဲ့သင်တန်းသားတွေအပါအဝင်ပေါ့။
သို့သော်..အဲ့ဒီထဲတွင်တော့ကျွန်တော်မပါ။
ဘာလို့ဆို...hyungနဲ့က ခင်လာကျတာကြာပြီမို့...ညီအစ်ကိုဆက်ဆံရေးထက်မပို။
နောက်တစ်ချက်ပြောရရင်...hyungဘယ်လောက်ပေါလည်းဆိုတာသူအသိဆုံးမလို့လေ..။
hyungကသူအရမ်းခင်တဲ့သူတွေနဲ့ဆို
သူ့ရဲ့မူရင်း...ပေါတောတောပုံစံလေးတွေကို
သုံးလေ့ရှိတယ်။
ဥပမာ ကျွန်တော်နဲ့ဆိုရင်ပေါ့...။
အခုတော့jungkookပါထပ်တိုးလာပြီထင်..။
hyungက သူ့ရဲ့သင်တန်းသားတွေကိုလည်း
ဖော်ဖော်ရွေရွေပဲ ဆက်ဆံတတ်သည်။
designတွေကိုလည်း သူမတူအောင်
အသစ်အစွမ်းတွေ တီထွင်နိုင်သည်။
"ဟုတ်hyung...မှတ်ထားလိုက်ပါ့မယ်..."
"အာရီးဂူး...kookieလေးကချစ်စရာလေးပဲ.."
"ဟီး..."
ဒီလိုနဲ့ပဲ လာရင်းကိစ္စပျောက်ကာ jungkookနဲ့hoseok hyungမှာ
ဖောင်ဖွဲ့ကာစကားတွေပြောလို့မပြီးနိုင်။
သူကတော့ လူပိုကြီးလို ဘေးကနေထိုင်ကြည့်နေရတော့သည်။
