"ဒေါက်တာ..."
"ဪ!..မင်း"
"ဒေါက်တာက ကျွန်တော့်ကိုမှတ်မိတယ်ပေါ့?"
ဒီနေ့ဆေးခန်းပိတ်ရက်ဖြစ်၍ အိမ်မှာပဲထမင်းဟင်းချက်ပြုတ်စားရန်စဉ်းစားကာ လိုအပ်တာလေးတွေအပြင်ထွက်ကာဝယ်ဖြစ်သည်။
ဝယ်စရာရှိတာတွေဝယ်ပြီး၍ပြန်မည်လုပ်လိုက်ပေမယ့် ပန်းဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်အမှတ်မထင်တွေ့လိုက်မိတာကြောင့်ဝင်ကြည့်နေစဉ် ကြားဖူးနေတဲ့အသံနှင့်မှတ်မိနိုင်စွမ်းကြောင့် ချက်ချင်းဘယ်သူမှန်းသတိထားမိသွားကာ စိတ်ပင်နောက်သွားရသည်။
တစ်ခါကဆေးခန်းကိုMin Yoongiတို့နဲ့အတူပါလာပြီး လူကြီးကိုလူကြီးမှန်းမသိ စနောက်ကာပြောင်စပ်စပ်လုပ်သွားတဲ့ သကောင့်သားပင်ဖြစ်၏။
စိတ်အချဉ်ပေါက်လွန်း၍ ထပ်တွေ့ဖြစ်ခဲ့လျှင်ကောင်းကောင်းကြီးပြောဆိုပစ်ဦးမည်ဟုပင် တွေးထားခဲ့သေးသည်။
"မင်းအခွက်ကြီးကိုမမှတ်မိပဲနေမလား...ငါကဖြင့်မင်းမြေမြိုသွားပြီမှတ်တာ"
"ဟဟ..ဒေါက်တာကအဲ့လိုလည်းစတတ်သေးတာပဲလား"
"စတာမဟုတ်ဘူးဟေ့...မင်းငါ့ကိုမရိုမသေလုပ်လွန်းလို့ကျိန်ဆဲနေတာ...ကျိန်ဆဲနေတာ!"
"ကျိန်ဆဲတယ်ဆိုရင်လည်း ရပါတယ်ဗျာ..ဒါနဲ့ဒေါက်တာပန်းဝယ်မလို့လား"
"မဟုတ်ဘူး...ဒီမှာပန်းရောင်းချင်လို့အလုပ်လာလျှောက်တာလေ"
မဲ့တဲ့တဲ့အပြုံးလေးနဲ့ ရွဲ့စောင်းပြောနေပုံလေးဟာလည်း တစ်မျိုးကြည့်ချင်စရာကောင်းနေပြန်ပါသည်။
"ဟောဗျာ..ကျွန်တော်ကမသိလို့မေးတာပါဗျာ့"
"ပန်းဆိုင်မှာမြင်မှတော့ ပန်းဝယ်မလို့ပေါ့...ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့မျက်လုံးအားနည်းနေတာလားပဲ"
"ဟုတ်ပါပြီဗျာ..ဒါဆို ဒီပန်းလေးယူမလားဒေါက်တာ"
ဆိုကာ အရောင်စပ်ကြားရှိတဲ့Tulipပန်းတစ်ပွင့်အားကောက်ယူလိုက်ကာသူ့လက်ထဲထည့်ပေးသည်။
"Tulip?"
"အွန်း ဟုတ်တယ်...Variegated Tulipအမျိုးအစားလေ"
"ဪ..ငါကဘာလုပ်ရမှာလဲ"
"အဓိပ္ပါယ်လေးကလှတယ် ဒေါက်တာရဲ့"
