ချစ်ခြင်းဖြင့် နွေးစေလို

12

"လှတာ"

လျှံက ကန်ထဲတွင်မျောနေသည့် မီးရောင်တို့ကို ငေးကြည့်လာရင်း စကားဆိုသည်။ ပြည့်၀န်းနေသည့်လရောင်က ညခင်းကို လင်းသွားစေပြီး လေအေးအေးက ပန်းရနံ့၊ အမွှေးတိုင်ရနံ့တို့ကို ဖြန့်ကျက်နေ၏။ သတိုး သူ့ဘေးတွင် ထိုင်နေသည့် လျှံကို ပြန်ငေးကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း လှတယ်"

လျှံ့၏ ဆံပင် ပါးပါးနုနုလေးတွေကို သတိုးကိုင်ကြည့်ကာ နားကြားထဲ ညှပ်ပေးလိုက်သည်။ ပိုပေါ်လာသည့် မျက်နှာနုနုထက်တွင် မျက်တောင်စင်းစင်းတို့က အရိပ်ကျနေ၏။ သွေးရန်နှင့် လျှံတို့က အသွင်အပြင် ဆင်ကြသော်လည်း သတိုးမျက်လုံးထဲတွင်တော့ လျှံက ပိုနူးနူးညံ့ညံ့လှသည်။ သွေးရန်က ဆောင်းရာသီ၏ နှင်းခဲလို ဖြစ်တည်မှုနှင့်တူပြီး လျှံက နွေဦးပန်းပွင့်လို ဖြစ်တည်မှုနှင့်တူသည်။ ခက်တာက ဒါကို လျှံက သူ့ကိုယ်သူမသိ။

"သွေးရန်တို့ အဆင်ပြေကြလားမသိ"

"ပြေမှာပါ။"

"ဟိုဘဲက တကယ်မဂေးဘူးလားမသိဘူးနော်။ သွေးရန်ကို မချစ်တဲ့ အပြင် ‌ဂေးပါမဂေးနေတာ နည်းနည်းတော့ အဆင်မပြေဘူး"

"အများကြီး မပြေတာပါ။"

သတိုး မျက်နှာလွှဲလိုက်ကာ ကိုယ်ဟန်ပြင်လိုက်မိသည်။

"မင်းက သိလို့လား"

"ချစ်လျက်၊ ဂေးလျက်နဲ့ ဂေးနေမှန်း၊ ချစ်နေမှန်းမသိတာမှ ပိုဆိုးမှာ"

"အဲဒါကျ အချိန်လိုမှာပေါ့"

"အင်းပေါ့၊ ဒါမဲ့လည်း နည်းနည်းတော့ ကြာတယ်နော်"

သတိုး လျှံ့ မျက်နှာကို တည့်တည့်စိုက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ လျှံက မျက်လုံးလေးတွေ ၀ိုင်းသွားပြီး သူ့ကို မမှိတ်မသုန်ကြည့်လာ၏။

"မကြာသေးပါဘူး သူတို့ယူထားတာ တစ်နှစ်တောင် မပြည့်သေးတာ"

သတိုး မေးတစ်ချက်ဆတ်ပြကာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းတညိတ်ညိတ်လုပ်လိုက်မိသည်။ ထို့နောက် လျှံ့ခေါင်းကို လက်ဖ၀ါးဖြင့် အုပ်ကိုင်ကာ ဆံပင်တို့ကို ဖွလိုက်၏။ ဒါမျိုးကျ နာမည်တစ်လုံးထဲ ရှိသည့်သူက ချက်ချင်း အူတူတူအတတဖြစ်သွားပုံများ သတိုးဘ၀ကြီး ရယ်ချင်စရာ။