ချစ်ခြင်းဖြင့် နွေးစေလို

13

"တကယ်ပါ မေရယ် ကိုယ်ကတော့ ချစ်တာ တစ်ခုပဲ သိတယ်"

"ရန်ရန်ရာ တော်ပါတော့"

ဆိုဂျူပုလင်းကို ဖင်ထောင်ကိုင်ကာ သီချင်းတွေ တစ်ပုဒ်ပြီး တစ်ပုဒ်ဆိုနေသည့် သွေးရန်ကို သတိုးလှမ်းတားလိုက်သည်။ ထိုင်နေတာကလည်း စိုင်းလင်းကိုကိုပေါင်ပေါ် တက်တော့မတတ်ထိုင်နေတာဖြစ်သည်။ အစက သူတို့နှစ်ယောက်လုံး အဲလောက်မနီး။ ဟိုလူက မလှုပ်မယှက်ဖြစ်သော်လည်း သူက မသိမသာနှင့် ဖင်တရွတ်တွန်းပြီး တိုးတိုးသွားနေတာဖြစ်သည်။

"ဆိုပါစေ၊ ရန်ရန် သီချင်းဆိုတာ ကောင်းတယ်။ အစ်ကိုရော ရန်ရန်သီချင်းဆိုတာ နားထောင်ဖူးလား"

သတိုးပေါင်ပေါ်တွင် လှဲအိပ်နေသည့် လျှံက လက်ညှိုးတစ်ထောင်ထောင်နှင့် ပြောလာသည်။ စွတ်သောက်နေသည့် နှစ်ယောက်က အတော်လေးမူးနေကြပြီ ဖြစ်၏။

"နားမထောင်ဖူးဘူး"

"အာ ကိုကိုက နားထောင်ချင်တာလား။ ကျွန်တော်က ဆိုပြချင်တာပေါ့"

သူပြန်ဖြေလိုက်သည်နှင့် သွေးရန်က သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလာသည်။ နီးကပ်နေသည့် အနေအထားတွင် ဆိုဂျူကြောင့် ရဲတက်နေသည့် မျက်နှာကို မြင်နေရပြီး သွေးရန်ဆီမှရသည် ဆိုဂျူအနံ့မွှေးမွှေးက နှာခေါင်းကို ကျီစားလာသည်။ သွေးရန်နှင့် သူငယ်ချင်းတွေကြား မနေတတ်တာကြောင့် ဘီယာကိုပဲ တရစပ်သောက်နေသည့် စိုင်းလင်းကိုကိုက မူးတော့မ‌နေပေမဲ့ ရီ‌‌ေ၀‌ေ၀ဖြစ်လို့နေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီနေ့ နားထောင်လိုက်ရပါပြီ"

"ဟီးဟီး ကောင်းလား"

"အင်း"

သွေးရန်က ကိုင်ထားသည့် ဆိုဂျူပုလင်းကို ချကာ သူ့လည်ပင်းကို လက်တို့ဖြင့် ချိတ်ဆွဲလာ၏။

"ကိုကိုက ချောတာ ဟီး ချစ်တာ"

"ဟီဟီ"

ရယ်သံကြောင့် ကြည့်လိုက်မိသည့်အခါ သတိုးပေါင်ပေါ်တွင် အိပ်နေသည့် လျှံက သူတို့ကို မျက်လုံးမနည်းဖွင့်ပြီး ကြည့်နေတာကို မြင်လိုက်ရ၏။ စိုင်းလင်းကိုကို ရှက်သွားမိကာ နားထိပ်တွေပင် ပူလာသည်။