ချစ်ခြင်းဖြင့် နွေးစေလို

15.

"အစ်ကို မီတင်ရှိသေးတယ်ဆို၊ ထတော့လေ"

ကြားလိုက်ရသည့် သွေးရန်၏ အသံခပ်အုပ်အုပ်ကြောင့် စိုင်းလင်းကိုကို အိပ်နေရာမှ နိုးလာခဲ့သည်။ အခုတလော ကုမ္ပဏီက Project အသစ်တစ်ခု Run နေတာမို့ ညတွေနက်နေရသည်နှင့် စိုင်းလင်းကိုကိုမှာ အိပ်ရာထချိန်တွေပါ မမှန်တော့။

သွေးရန်ကတော့ သူ့ကို ဂရုတစိုက် သတိပေးရှာသည်။

"အင်း ဘယ်နှနာရီရှိနေပြီလဲ"

"ဆယ်နာရီပဲရှိသေးတယ်။ အစ်ကို မနက်စာ မစားလိုက်ရဘဲနေမယ်"

"အင်း"

"နည်းနည်း ထပ်အိပ်ချင်သေးလား"

သွေးရန်က စောင်ကို ပိုတိုးကာ ခြုံပေးလာရင်း ပြော၏။

"ကိုယ့်ကို နောက်နာရီ၀က်လောက်နေရင် ပြန်လာနှိုးပေးနော်"

"အိုကေ အိုကေ"

စိုင်းလင်းကိုကို ပြန်အိပ်သွားသည်နှင့် သွေးရန်လည်း အခန်းထဲမှ ထွက်လာကာ စားလက်စ မနက်စာကို အပြီးသတ်ရသည်။ ရုတ်တရတ်ဆန်သည့် အနမ်းပြင်းပြင်းတစ်ခု ရောက်လာပြီးသည့် နောက်နှစ်ရက်လောက် စိုင်းလင်းကိုကိုက သူ့ကို ရှက်နေခဲ့သေးသော်လည်း နောက်ပိုင်းတော့ သာမန်ပြန်ဖြစ်သွားခဲ့တာပင်။

သို့သော် ဟိုးအစကလောက်တော့ သူတို့ ဆက်ဆံရေးက မအေးစက်တော့ချေ။ ထို့ပြင် သူ့ဘက်က တစ်ဖက်သတ်တည်းပါလို့လည်း မခံစားရတော့။

_________________________________

မျက်နှာပင်မသစ်ရသေးဘဲ လပ်တော့ကို ဖွင့်ကြည့်နေတုန်း စားပွဲပေါ်ရောက်လာသည့် နွားနို့ တစ်ခွက်ကြောင့် စိုင်းလင်းကိုကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

"သောက်ရင်း လုပ်၊ မီတင် စရင် မစားဖြစ်တော့ဘဲ နေမယ်"

"အင်း ကျေးဇူး"

"မျက်နှာမသစ်ရသေးဘူးလား"

"အင်း ဟုတ်တယ်။ ဒီမှာ error တက်နေတယ်ဆိုလို့"

သူ့ကိုပြောပြီးသည်နှင့် လပ်တော့ပေါ် အကြည့်ပြန်ရောက်သွားသူက ပုံပျက်နေသည့် ဆံပင်နှင့် ရိုးရိုးစာကြည့်မျက်မှန်ကို တပ်ထားသည်။ အလုပ်လုပ်တိုင်း မျက်မှန်တပ်တာ မြင်ဖူးသော်လည်း ဒီမျက်မှန်က တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတာမို့ သွေးရန် သေချာကြည့်နေမိ၏။