"Speak up, I know you hate me
Look at your picture and cried like a baby
Speak up, don't leave me waiting"
"Now I look dumb and you look mean
You casually steal back your T shirt
And polo cap yeah I noticed that,
Yeah, I noticed everything you do"
အမှောင်ချထားသော ဟိုတယ်အခန်းထဲတွင် သီချင်းသံက ပျံ့လွင့်နေသည်။ သွေးရန်က ခုတင်ပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်စွာလှဲနေခဲ့ပြီး မျက်ရည်များ စီးကျနေခဲ့၏။
ချစ်မိတာမှားတာပဲဟု မတွေးရက်လောက်အောင်ပင် ချစ်ခဲ့မိသူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ကိုတောင် သူ့ကို ချစ်မိခြင်းအတွက် အပြစ်မတင်နိုင်။ သွေးရန် ထထိုင်လိုက်ကာ တင်းကြပ်နေသည့် ရင်ဘတ်ကို ထုနေမိသည်။
အတွေးပေါင်းစုံဝင်လာခဲ့ပြီး ပုံရိပ်တို့က သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ဖြတ်ပြေးနေကြသည်။ စိုင်းလင်းကိုကို၏ စကားတစ်လုံး၊ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီတိုင်းကို မှတ်မိသူသည် အဖြစ်အပျက်တစ်ခုချင်းစီတိုင်းအတွက် တန်းစီကာ ခံစားရသည်။
အသံထွက်သည်အထိ ငိုချလိုက်တော့ ရှိုက်သံကျယ်ကျယ်က ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
နှစ်ရက်ပြီးလို့ သုံးရက်မြောက်အချိန်ဖြစ်သော်လည်း စိုင်းလင်းကိုကိုဆီမှ သူ့ကို စတင် ဆက်သွယ်လာခဲ့ခြင်းမျိုး မရှိခဲ့ပါ။ နေနိုင်သူက ဒီလိုပဲ နေရက်တာပင်။
ငိုလို့ဝတော့ ဗိိုက်ဆာလာတာမို့ စိတ်မပါလက်မပါနှင့် 7/11 ကဝယ်ထားသည့် ပေါင်မုန့်ကို အတင်းထိုးသွတ်ကာ ရေနှင့် မျှောချလိုက်သည်။ မျက်နှာလည်းသစ်ပစ်လိုက်ပြီး ခုတင်ပေါ် ပြန်ပစ်လှဲချလိုက်၏။
အာရုံပြောင်းဖို့ လျှံ့ကို စာပို့လိုက်သည်။
💬 လျှံ အစ်ကိုက ငါ့ကို လာလည်း မချော့ဘူး
💬 ငါပဲအရမ်း အကဲပိုသွားတာလား
💬 မင်းပြောကြည့် ငါပဲလွန်သွားတာလား
ဒီစကားတွေကို လျှံ့ကိုသာပြောရဲသည်။ သတိုးက ပြောလည်း သိပ်ဂရုမစိုက်၊ ကိုယ့်ဟာကိုကြိုက်လို့ လိုက်ရင် ခလုတ်တိုက်တာတော့ လာငိုမပြနဲ့ဆိုသည့် လူစားမျိုးဖြစ်သည်။
💬 ငါက ဘာတွေများ သူ့ကို တောင်းဆိုနေလို့လဲ
အလုပ်ကပြန်မရောက်သေးသူက စာမပြန်သေးသော်လည်း သွေးရန် ဆက်ပို့နေမိကာ မျက်ရည်များ ပြန်ကျလာ၏။
YOU ARE READING
ချစ်ခြင်းဖြင့် နွေးစေလို
Romance'ကိုကို ကျွန်တော့်ကို ချစ်မလာနိုင်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော်ဖြင့် မယုံပါဘူး'
