Διπλή Εκδίκηση

45

Προτού ξεκινήσεις ένα ταξίδι εκδίκησης, σκάψε δυο τάφους.

Κομφούκιος, Κινέζος φιλόσοφος, (551π.Χ. – 479π.Χ.)

Κάτσε κάτω..., νονέ... Οι λέξεις μοιάζουν να έχουν αποκτήσει υλική υπόσταση, να έχουν απλώσει γαμψά νύχια και να σφίγγουν τον Αργυρίου από τον λαιμό. Το πρόσωπο του επιχειρηματία έχει γίνει πελιδνό, δηλώνοντας την απόλυτη κατάπληξη του άντρα στο άκουσμα της ήπιας προσταγής του δικηγόρου του.

- Ποιος είσαι...; ρωτάει δειλά με τρεμάμενη φωνή.

Ο Μπλακ παραμένει αμίλητος και κοιτάζει με έντονο ψυχρό βλέμμα τον άλλοτε ισχυρό ιδιοκτήτη της Σίλβερ Σταρ. Σαν να του δίνει χρόνο ή απλά την ευκαιρία να δώσει ο ίδιος την απάντηση στην ερώτησή του. Τα δευτερόλεπτα κυλούν σαν λεπτά χλευάζοντας την αγωνία του Αργυρίου, ενώ ο Τζορτζ δεν διακόπτει ούτε στιγμή την επαφή με τα μάτια του μεγαλύτερου άντρα. Η συνειδητοποίηση έρχεται ετεροχρονισμένα, σαν την βροντή που ακολουθεί μια αστραπή, και σκάει στο κεφάλι του ανθρώπου που μοιάζει να έχει γεράσει απότομα μέσα σε λίγη ώρα. Κάθεται – ή, μάλλον, σωριάζεται – στην καρέκλα απέναντι από τον δικηγόρο που περιμένει υπομονετικά.

- Γιώργη...; ρωτάει χαμηλόφωνα σαν να φοβάται ότι, αν μιλήσει κανονικά, θα επιβεβαιώσει εκείνος την φοβερή σκέψη.

Φυσικά, η αλήθεια μοιάζει με τα παπλώματα˙ όπως εκείνα όταν βγουν από την συσκευασία τους δεν μπορείς να τα ξαναβάλεις μέσα, έτσι και αυτή τρέφεται από το φως της αποκάλυψής της, θεριεύει και καταπίνει ό,τι βρεθεί στο διάβα της αποφασισμένη να μην κρυφτεί πάλι ποτέ.

- Επιτέλους..., λέει με μια παράξενη ηρεμία ο Μπλακ. Όταν διασταυρώθηκαν τα μονοπάτια μας, έτρεμα ότι θα με αναγνωρίσεις πριν επανέλθει η ισορροπία που οι πράξεις σου διατάραξαν. Κάθε μέρα που περνούσε χωρίς να δεις πίσω από τον Τζορτζ Μπλακ, έπαιρνα θάρρος. Έπρεπε να το ξέρω και να μην φοβάμαι... Είσαι τόσο αλαζόνας που πίστεψες ότι είχες ξεμπερδέψει μαζί μου ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που έσβησες ολόκληρη την οικογένειά μου εκείνη την νύχτα, αλλά μάντεψε... Να γιατί η εμπιστοσύνη σου στο πρόσωπό μου δεν ήταν το μοναδικό σου λάθος, νονέ, λέει ο νέος χρωματίζοντας με ειρωνεία την τελευταία λέξη. Είχε προηγηθεί η απροθυμία σου να κατέβεις την πλαγιά, να ελέγξεις... Θυμάμαι ότι αυτό εδώ το πράγμα, προσθέτει δείχνοντας το αντικείμενο που προκάλεσε την έκρηξη των αποκαλύψεων και βρίσκεται τόση ώρα πάνω στο γραφείο, το είχες πάρει από ένα ταξίδι σου στην Αφρική. Ήσουν ενθουσιασμένος με τούτο. Ποτέ δεν κατάλαβα γιατί, να είμαι ειλικρινής. Είμαι σίγουρος ότι αμφιταλαντεύτηκες πριν εγκαταλείψεις την σκοτεινή σκηνή του εγκλήματός σου, ότι σκέφτηκες να με πλησιάσεις και να το αφαιρέσεις από την πλάτη μου, αλλά δεν το έκανες. Αν είχες κατέβει, θα είχες διαπιστώσει ότι δεν είχα πεθάνει. Τελικά..., όλα είναι θέμα επιλογών...