Διπλή Εκδίκηση

40

Ο καλύτερος τρόπος να εξαπατηθείς είναι να υποκρίνεσαι ότι είσαι εξυπνότερος από τους άλλους.

Κομφούκιος, Κινέζος φιλόσοφος, (551 - 479 π.Χ.)

Ο Άρης βγαίνει από το γραφείο του Αργυρίου και κλείνει την πόρτα πίσω του. Δεν έχει προλάβει να αφήσει το πόμολο και ακούει ένα θόρυβο που κάνει ένα χαμόγελο να σχηματιστεί στα χείλη του. Ο ήχος που ακούστηκε έμοιαζε σαν ποτήρι που εκσφενδονίστηκε με φόρα στο ξύλο. Ωραία... Αρχίσαμε να χάνουμε την ψυχραιμία μας... Καλό είναι αυτό!

- Για να χαμογελάς εσύ, κάποιος άλλος είναι στενοχωρημένος, διακόπτει τις σκέψεις του η φωνή του Τζορτζ που έχει πλησιάσει και τον παρατηρεί.

- Αν πηγαίνεις στον μεγάλο, σου λείπει κάτι..., απαντάει ο σωματοφύλακας σκωπτικά.

Ο Μπλακ τον κοιτάζει στωικά, αφού έχει συνηθίσει το ύφος του Άρη και απλώς περιμένει να δει τι έχει στον νου του αυτή την φορά.

- Σαν τι μου λείπει δηλαδή;

- Ασπίδα! έρχεται η απάντηση.

Και με αυτά τα λόγια, ο Βελλής απομακρύνεται γελώντας. Ο Τζορτζ κουνάει το κεφάλι του απηυδισμένος με την πειρακτική διάθεση του αιώνιου έφηβου που έχουν προσλάβει για υπεύθυνο ασφαλείας και χτυπάει την πόρτα.

- Τον μπάσταρδο! Ξέρει ότι βρισκόμαστε σε κατάσταση που δεν επιτρέπει την αλλαγή προσωπικού που καταλαμβάνει τόσο νευραλγική θέση και έχει πάρει πολύ αέρα... Θα του κόψω τα πόδια!

Ο δικηγόρος ακούει υπομονετικά το ξέσπασμα του ισχυρού άντρα, ενώ στο μυαλό του παίζουν διάφορα σενάρια για τους λόγους που έχουν εξωθήσει τον συνήθως ήρεμο και ψύχραιμο Αργυρίου στα άκρα. Κάνει ένα βήμα προς το γραφείο όταν συνειδητοποιεί ότι κάτω από τα παπούτσια του βρίσκονται μικρά κομμάτια γυαλί. Κοιτάζει το δάπεδο απορημένος και μετά τον ιδιοκτήτη της Σίλβερ Σταρ.

- Τι έκανε ο Άρης και σας έβγαλε εκτός εαυτού; ρωτάει ενώ προχωράει πλέον με προσοχή αποφεύγοντας τα σπασμένα γυαλιά.

- Πού ξέρεις ότι μιλάω για τον Βελλή; ρωτάει με καχύποπτο ύφος ο άλλος άντρας.

- Μπάσταρδος σε νευραλγική θέση με πολύ αέρα... Δεν υπάρχουν πολλοί υποψήφιοι για την δουλειά, απαντάει σοβαρά ο Τζορτζ. Τουλάχιστον, όχι στην εταιρεία..., προσθέτει.

Ο Αργυρίου τον κοιτάζει για λίγο σκεφτικός και μετά ξεσπάει σε γέλια.

- Είσαι απίθανος! Ο κόσμος να γκρεμίζεται γύρω σου, εσύ θα ισιώσεις την γραβάτα σου και θα πεις το πιο άκυρο σχόλιο. Νά 'σαι καλά, βρε Τζορτζ! Πάντα ξέρεις πώς να με ηρεμείς.