Διπλή Εκδίκηση

18

Οι μύλοι των θεών αργούν αλλά αλέθουν καλά.

Αρχαιοελληνική παροιμία

Η νύχτα έχει αγκαλιάσει την πόλη όταν η Μελίνα επιστρέφει στο διαμέρισμά της. Μπαίνει στην πολυκατοικία με κυρίαρχη σκέψη να ξεφορτωθεί τα ψηλοτάκουνα παπούτσια που μπορεί να κάνουν το πόδι της να φαίνεται πιο όμορφο αλλά βάζουν σε τεράστια δοκιμασία τις γάμπες της. Κάνει να ανοίξει την πόρτα του ασανσέρ όταν η ταμπέλα που ενημερώνει για βλάβη πέφτει στο οπτικό της πεδίο σαν ένας κουβάς κρύο νερό. Σαν να μην έφτανε η απαιτητική μέρα στην εταιρεία, λες και δεν ήταν ήδη αρκετά κουραστικό να πρέπει να έχει αυτούς τους ψηλοτάκουνους δαίμονες κολλημένους στις πατούσες της τόσες ώρες, τώρα είναι αναγκασμένη να ανέβει από τις σκάλες μέχρι τον τρίτο όροφο...

Σε κανονικές συνθήκες, δεν έχει πρόβλημα με λίγη άσκηση, αλλά η περίεργη μέρα στην δουλειά απέχει πολύ από το κανονικό. Με ένα αναστεναγμό, αφαιρεί τα βάσανα που δένουν στον αστράγαλο, τα κρατάει στο χέρι και αρχίζει την ανάβαση. Ούτε που νοιάζεται αν συναντήσει κάποιον από τους υπόλοιπους ενοίκους στην σκάλα. Αν δεν έχει φορέσει κάποιος στην ζωή του γόβες για πάνω από οκτάωρο, δεν έχει δικαίωμα να μιλάει!

Πάνω που οι δυνάμεις της αρχίζουν να την εγκαταλείπουν, αντικρύζει την πόρτα του διαμερίσματός της. Βάζει το κλειδί και ανοίγει πετώντας τα παπούτσια σχεδόν πριν μπει και η ίδια μέσα. Παρόλο που δεν είναι υστερική με την τακτικότητα, δεν της αρέσει η ακαταστασία, αλλά αυτή την στιγμή δεν δίνει σημασία αν οι ατάκτως ριγμένες γόβες αποτελούν ατσαλιά στο σαλόνι. Ανάβει το φως και κλείνει την πόρτα πίσω της. Στρέφει το κορμί της – που θα ορκιζόταν ότι έκανε κρακ μετά από τόση ώρα που πέρασε κολλημένη μπροστά στην οθόνη του υπολογιστή – και κινείται προς το μπάνιο. Δεν προλαβαίνει να κάνει ούτε βήμα, όμως.

Με φρίκη, διαπιστώνει ότι οι γόβες της αποτελούν το μικρότερο πρόβλημα στην τακτικότητα του χώρου. Τα πάντα είναι άνω κάτω. Συρτάρια χάσκουν ανοιχτά με το περιεχόμενό τους πεταμένο στο πάτωμα, ντουλάπια έχουν αδειάσει, ακόμα και τα μαξιλάρια του καναπέ έχουν βγει από την θέση τους. Μετά το αρχικό σοκ, εξετάζει τα υπόλοιπα δωμάτια, που βρίσκονται στην ίδια κατάσταση με το σαλόνι. Δεν πρόκειται απλώς για διάρρηξη. Η κοπέλα νιώθει σαν κάποιος να έψαχνε με μένος το διαμέρισμα καταστρέφοντας ό,τι έπεφτε στον δρόμο του. Η αίσθηση παραβίασης του προσωπικού της χώρου την πλακώνει με δύναμη.