Διπλή Εκδίκηση

33

Η απόφαση να κάνεις παιδί είναι πραγματικά βαρυσήμαντη. Αποφασίζεις ν' αφήσεις την καρδιά σου να κυκλοφορεί έξω από το σώμα σου για πάντα.

Ελίζαμπεθ Στόουν, Αμερικανίδα εκπαιδευτικός και συγγραφέας, (1803 - 1881)

Ο Τζορτζ κοιτάζει το ρολόι του και συνειδητοποιεί ότι το συμβόλαιο με το οποίο ασχολείται από το πρωί τού έφαγε περισσότερο χρόνο από όσο υπολόγιζε. Ξέρει ότι η καθυστέρηση οφείλεται στην διάσπαση της προσοχής του, αφού το μυαλό του αρνείται πεισματικά να συγκεντρωθεί στην δουλειά. Ο νους του ταξιδεύει στην χθεσινή νύχτα και στην αγκαλιά της Μελίνας. Και μετά, στην απότομη επαναφορά στην πραγματικότητα, στην ψυχρή καλημέρα. Όχι ο ιδανικός επίλογος για μια υπέροχη βραδιά γεμάτη τρυφερό έρωτα, αλλά ο άντρας κατανοεί την αμηχανία που πρέπει να ένιωσε η κοπέλα.

Πίνει μια γουλιά καφέ και γέρνει το σώμα του προς τα πίσω ακουμπώντας στην πλάτη της καρέκλας. Το είπε στον Άρη και το εννοούσε ότι νιώθει άνθρωπος για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό. Τα λόγια του Βελλή τριγυρνούν στα αυτιά του, σαν σειρήνες που προσπαθούν να τον αποπλανήσουν με τον μεθυστικό σκοπό τους˙ τότε παράτα τα όλα και φύγε. Πόσο θα ήθελε να μπορεί να το κάνει! Να είναι ένας απλός νέος που γνώρισε και ερωτεύτηκε μια γυναίκα... Δεν είναι, όμως, ένας απλός νέος, όπως ούτε και η Μελίνα είναι μια απλή γυναίκα.

Σηκώνεται εκνευρισμένος και πηγαίνει προς το παράθυρο. Περνάει το χέρι του μέσα από τα μαλλιά του και κοιτάζει τον ουρανό που απλώνεται μπροστά του και τον καλεί κι εκείνος να πετάξει μακριά από το συγκεκριμένο μέρος. Χαμογελάει, καθώς σκέφτεται ότι σε αυτή ακριβώς την θέση τον είχε βρει η Μελίνα την πρώτη μέρα που συναντήθηκαν. Το χαμόγελο γίνεται ακόμα πιο πλατύ όταν θυμάται την εξομολόγησή της ότι της είχε καρφωθεί η ιδέα να του ανακατέψει τα μαλλιά, όπως έκανε κι ο ίδιος πριν λίγο με το χέρι του. Σοβαρεύεται όταν στο μυαλό του παίζουν σκηνές από το βράδυ. Σχεδόν νιώθει ακόμα και μετά από τόσες ώρες το χάδι της, το άρωμά της, την θέρμη του κορμιού της.

Ο ήχος του κινητού του τον βγάζει από την ερωτική αναπόληση. Μόλις βλέπει ποιος τον καλεί, απαντάει ανήσυχος στην κλήση.

- Μητέρα...;

Ένας αναστεναγμός ακούγεται από την άλλη άκρη της γραμμής.