KABANATA 31 - PROLOGUE: Ang Panaginip ni Sofia

11 1 0
                                        

INT. APARTMENT NI SOFIA – GABI

Tahimik ang gabi. Sa isang maliit na kwarto sa Maynila, natutulog si Sofia Cariño, ngayon ay isang college student. Sa tabi ng kanyang kama, may mga libro, isang laptop, at isang lumang larawan ng kanyang pamilya—tila isang normal na gabi.

INT. PANAGINIP – LUMANG BAHAY NG MGA CARIÑO – UMAGA

Sa kanyang panaginip, bumalik si Sofia sa kanyang kabataan. Maliwanag ang paligid. Naroon ang kanyang tatay, masayahin, nagluluto ng almusal. Ang kanyang nanay, nag-aayos ng mesa. At sa isang sulok ng sala, nakaupo ang isang teddy bear—ang laruan niyang matagal nang nawala.

SOFIA bata, masaya
“Teddy! Miss na kita!”

Ngunit biglang nagdilim ang paligid.

INT. PANAGINIP – LUMANG BAHAY – ILANG SANDALI LANG ANG LUMIPAS

May sumabog sa labas. 
May mga sigaw. 
May putok ng baril.

SOFIA bata, natataranta
“Tay?!”

Bumagsak ang kanyang ama—duguan. 
Hinila siya ng kanyang ina, tumatakbo palabas ng bahay. 
Sa likod nila, isang malakas na pagsabog ang sumira sa kanilang tahanan.

INT. APARTMENT NI SOFIA – GABI

Biglang nagising si Sofia. Pawis na pawis, habol ang hininga. 
Napalingon siya sa paligid ng kwarto.

Walang teddy bear. 
Walang laruan. 
Tahimik ang lahat.

Ngunit sa kanyang dibdib, may mabigat na pakiramdam. 
Parang may bumalik. 
Parang may nagbabadya.

SOFIA mahina, halos bulong
“Bakit ko naalala ‘yon ngayon…?”

FADE TO BLACK.

---

Teddy 3 (COMPLETED)Stories to obsess over. Discover now