Pamana

Epilogue

"Lola paano po ba mawawala ang sumpa kay Antonio? "

" ayon sa aking lola Auring buhay ang sinira ng sumpa kaya buhay din ng Donya ang kapalit para mawala ang sumpa..."

" may iba pa bo pang paraan para mawala ang sumpa? "

" meron, ito ay kung makokompleto nito ang pagkain ng limandaang puso ng tao..."

" oh apo hindi ba't aalis kayo ngayon? "

" ahh..oho! lola...sama na lang po kasi kayo sa akin sa Maynila...? "

" Naku Apo! hindi ako sanay mamuhay sa siyudad...ok na ako rito sa atin..."

" sige ho lola,dadalaw na lang ho ako ng madalas rito..."

"o siya Lauren apo mag-iingat ka!"

"Delfin tara na po! "

"opo senyorita! "

------

" Delfin ihinto mo ang sasakyan? "

" humihinga pa siya! tulungan mo ako.isakay natin siya sa sasakyan ng madala natin siya sa pinakamalapit na Hospital.madali! "

------

after 3 weeks

" Delfin? anong- Antonio? anong ginawa mo kay Delfin?
ano yang hawak mo? "

gumuhit sa mga labi ni Antonio ang pamosong ngiti...
habang hawak sa kaliwang kamay ang puso ni Delfin at kutsilyo naman sa kabilang kamay...

" Puso...Puso....Puso....!!!! gusto ko ang puso mo Lauren! kukunin ko ang puso mo!? "

" Ahhhhhhhhhhh...... "

-_----_-----+-_

a/n.

pasado na ba akong maging writer?

hehe....

worth it pa ba na magka part 2 ang kwentong ito?

anyway s thank you at nabasa mo hanggang wakas ang PAMANA..

part 2 ?

:)