F.L.G.(Chapter 89-Isang bula)

47 3 0
                                        

[Kath's POV]

Dito ko na pinatulog si Julia sa bahay dahil baka kung paanong pagalit ang gawin sa kanya nila tito at tita nung mami at dadi niya. Tinext ko nalang sila na mag s-sleep over si Julia dito at biglaan talaga.

"O-ou-ouch! Yung ulo ko?!" daing ni julia habang bumabangon sa kama. Sa masters bedroom siya natulog, sakto naman at ng silipin ko siya ay gisong na.

"Oh ano gaga? Inom pa! Masakit ba?" pang aasar ko habang lumalapit sa kanya.

"Pero mas masakit parin yung nararamdaman ko dito." sabi niya na tumuro pa sa dibdib niya sa heart.

Tumabi ako sa kanya. Naupo ako sa kama.

"H-hay nako Julia. Mag move on ka nalang, hindi pwedeng habang buhay dadalhin mo yung sakit na yan. Move on."

"Hindi madalaing gawin yon lalo na kung araw araw e may chance na makita ko siya."

"Kaya nga diba sabi ko sa'yo last night? Pack up your things. Leave the Philippines,go to somewhere. Masyado ka lang ma iisstress dito sa Pilipinas dahil bawat sulok ata ng lugar natin na to sa Bulacan ay napuntahan niyo na. Maalala mo lang yung memories mga happy memories niyo. Pano ka makakamove on non? Think of it." sabi ko.

"Tama ka. Wala na ngang kami sa amin. Wala na dapat matapos niya kong lokohin." ito talagang gagang to! Naaalala naman pala yung mga pinag sasasabi ko kagabi pina ulit pa saakin. Haba kaya non!

"Bago pa ulit mag ka dramahan! May damit ka diyan! yun na muna ang isuot mo! sayo yon tapos bumaba ka na para maka kain ka muna. And! hep hep! Yung sasakyan mo nasa baba! Pinadrive ko sa kay manong! " sabi ko at tinapik ko na siya sa balikat niya at sinabihan na siyang kumilos.

Pag ka baba ko ay gulat ko ng may isang napaka gwapong nilalang na naka blue na long sleeves at may dala dalang flowers. Si Dj.

"Morning ms. beautiful." sabi nito habanh nag aabang sa baba ng hagdan mukang maganda ang gising ng mokong.

"Anong ginagawa mo dito at kaaga aga?" tanong ko sakanya.

"Flowers for you?" sabi niya at iniabot yung flowers syempre tinaggap ko.

"Kumain ka na?" tanong ko .

"Not yet dahil I want to take my breakfast with you."'sabi at binangga ko siya,

"Bihis lang ako." sabi ko sakanya at dumiretso ako sa kwarto ko dala ang flowers at pumili ng magandang damit.

[Julia's POV]

Matapos kong maligo, at mag bihis ay bumaba na ko dala ang ilang gamit. Pag kababang pag kababa ko ay dumiretso na ko sa sala. Nakita ko si Dj na naka dikwatro.

"oh! julia? Dito ka ba natulog?"tanong niya na nag beso pa saakin.

"uhmn.. oo dito ako natulog. Ah-aalis na ako pakisabi nalang kay Kath na mauuna na ko." sabi ko at lumabas na ng bahay nila. Binilisan ko dahil baka maabutan pa ako ni Kath at pakainin pa ko, e' ang rami ko pa namang gagawin ngayong araw.

Buti nalang at nakapatong yung susi ng sasakyan ko sa table near the bed, kaya uto na ako ngayon nag dridrive.

Dumiretso ako sa bahay at may ipirint ng lang. Isang letter.

Matapos non ay sinunod ko ang sinabi ng kaibigan ko. She's right. Hindi ako makaka move on kung nandito lang ako. Nag palit ako ng mas maayos na damit Yung pang alis.

Wala na sila mami at dadi kaya nag iwan nalang din ako ng letter para sa kanila. Natutunugan niyo na ba ang ginagawa ko? It's for the better.

Matapos non ay dinala ko na lahat ng gamit ko sa compartment. Bumili na ako ng ticket through internet. Nag pa drive nalang ako sa driver namin.

Dumiretso ako sa hospitan na pinag tratrabahuhan ko. Pumasok ako sa opisina ng pinaka doktor ng hospital.

"What's this Ms. Julia?" tanong nung doktor.

"I'm resigning on my job sir. I need to go to somewhere, for the better of my health." sabi ko at nakitang kumunot ang noo niya

"Pero- hija, paano na yung mga pasyente mo? Your an obigyne. You can't -"

"Isa nalang po ang pasyente ko sa ngayon, and I just call them at nasabihan ko na sila sa pag alis ko. Sinabihan ko na sila na si Doc jean na ang magiging bahala sa sitwasyon niya. Alam na ni doc jean ang sitwasyon ng pasyente ko. Nasabi ko na po ang lahat. Wala na po akong problema. I can now leave Doc." sabi ko at napa bintong hininga nalang siya.

"Okay. Wala naman na akong magagawa." sabi nito .

"Thank you po sa lahat doc." sabi ko at lumabas n. Mabilis akong kumikilos dahil baka mamaya maabuputan ako ni Quen.

"Oh? Doc? Ano pong ginagawa niyo?" tanong nung nurse yung kanang kamay ko. I give her a smile.

"Thanks for all the time nina." sabi ko at niyakap siya. Ng patuloy ako sa pag ligpit sa pag sinop ng gamit ko so office ko.

"Teka' Doc ano pong sinasabi mo? Tek-a Doc? Nag resign na po kayo?" binitbit ko yung gamit.

"Kay Doc Jean ka na mag tratrabaho. Sana maging okay kayo. Una na ko ha? Take care.. Always." sabi ko at lumabas na ng office,

"Do-Doc." nauutal nitong sabi, Naluha nalang ako sa narinig kong parang naiiyak siya.

I wipe mpout my tears.

Big girls don't cry.

"Kuya, diretso na po tayo sa airport." sabi ko pag kasakay na pag kasakay ko sa sasakyan.

"A-ah. Kuya pakiuwi nalang po itong mga gamit na to sa bahay ha?" sabi ko sabay turo sa mga gamit na nasa tabi ko.

"Sige po ma'am. Pero alam na po ba ng mommy at daddy mo na aalis ka na?" tanong nito. I fake a smile.

"Opo. Sila pa po ang pinabili ko ng ticket." And I fake an answer. I'm a liar.

Ibinababa na ni kuya yung mga bagahe ko mula sa compartment ng sasakyan.

"Kuya. Ingat ka ha?" sabi ko sakanya.

"Kayo din po ma'am! Have a safe flight!" sabi nito at kinuha ko yung wallet ko, binugyan ko siya ng pera.

"Nako ma'am! Para po saan yan? huwag na po!" Sabi pero nag pumilit ako.

"Kuya. Years? Centuries? or maybe hindi na ako bumalik dito. Early christmas and new year gift ko yan. Please accept it. Pang thathank you ko nalang yan dahil sa lahat ng oras nandyan kayo." sabi ko at tuluyan ng umalis.

Good Bye. Philippines. I need to move on.

-----
DONE!
-----

Foreign Love GameMga kuwentong kahuhumalingan mo. Tumuklas ngayon