Baba evine ziyareete gelmişsin
Bizim gerzek ahmet söyledi
Rıhtımda görmüş gezerken
Yanında evlendigin adam varmış
Bir kaç adım önünde
Hoplayip zıplayan
Saçları Lüle lüle
Tıpkı sana benzeyen küçük kızın
Senin adına çok sevindim
Ama içimde hortladı
Yıllardır üstünü örttüğüm sızım
Biliyorum seni yarım bıraktım
Bana büyük kırgınsın
Ne diyeyim ,ne söyleyeyim
Sende kendince haklısın
Ben kader dedim sustum
Sen dediler kahır kustum
Unutmadım beni askere uğurlarken
Parmagina taktığım yüzüğü
Can yoldaşım oldu
Buram buram hasret kokan
Kelimelerine gözyaşı deymiş
Özlem dolu mektuplar
Her bir kelimesini ezberledim
Kavuşacagımiz günleri bir bir saydım
Ben senin hasretini
Zifri karanlık gecelerde
Parlayan yıldızlara astım
Özlemlerimi mıhla
Baş ucumdaki duvara yazdım
Günü güne ekledim
Yolun sonunda sen vardın
Hâlâ dün gibi aklımda
Tren garindan yolcu edişin
Sol cebimde verdigin beyaz mendilin
Ellerinle baş harflerimizi işlediğin
Nihayet gelmiştik yolun sonuna
Son bir hafta kalmıştı terhis olmama
Her gece nede güzel gülümsüyordu
Son mektubunla gönderdiğin
Resmin bana
Komutan girdi senle duşlerimin arasına
Dedi" terörist katletmiş bir köyü
Cehenneme dönmüş her yer
Bir tek canlı kalmamış
Ne kadın bırakmış lar nede bebek"
Sen dedi kalıyorsun
Diğer herkes kuşansın
Olnaz dedim itiraz ettim
Siz catişırken hainlerle
Ben rahat edeecek kadar şerefsizmiyim
Vatan için bayrak için namus için
Şehit olmak varsa
Ben en ön safta giderim
O ölen kadınlar gibi
Bende bir annenin oğluyum
Ölüme sevdalı düştük yollara
Bir anda oldu ne olduysa
Önce buyuk bir patlama sesi
Sonra havada uçuşan
Mehmetçik lerin cansız bedeni
Sağır eden Çıglıklar
Yolumuza bomba koymuş
Kalleş puştlar
Bir anda bir şarabnel parçası
Yüzümü yakip geçti
Sonrasını hatırlamıyorum
Birden havami karardı
Karanlık çöktü
Oysa vakit henüz sabahın körüydü
Bir hastanede açtım gözümü
Hemen tedaviye almışlar
Yedinci ayın sonunda taburcu oldum
Kendimde olmadığım günlerde
Anam gün aşırı ziyaretime gelmiş
Baş ucumda ölme diye
Ğözyaşları içinde dualar etmiş
Bir sabah anamı gören doktor
Hayrete düşmüş
Simsiyah saçları geceden sabaha
Beyaza dönmüş
Son zamanlarda anamda gelmez oldu
Biricik gazi oğlunu
Böyle yalnız bırakmazdı
Ben bu vatana feda etmişim kendimi
Böyle kimsesiz sahipsiz gibi
Taburcu olmak son darbeydi
Uzun uzun vurdum yorgun kapıyı
Evde değildi anam açan olmadı
Karşı komşumuz Melahat abla söyledi
Başın sağolsun anan sizlere ömür dedi
Yığıldım tahta merdivenlerin dibine
Öylece kaldım
Bir tek anam vardı fani dünyada
Artık sahipsiz tek tabanca kaldım
Ogrendimki bir sabah vakti
Sabah namazını kılarken
Başını secdeye koymuş
Yorgun kalbi alnı secdede durmuş
Beni o halde her gördüğünde
Kahır çökmüş gönlüne
Her damla göz yaşında
Kirpiginin ucundan yıldızlar düşmüş
Sen dönüşümü beklediğin o günlerde
Ben hastanede can havlindeydim
Üstelik aylarca yogun bakımda kaldım
Kendimde değildim
Ananla sana haber gönderdim
Bu sevda benden geçti
Kendine yeni bir hayat kursun dedim
Ben artık eski ben değildim
Seni kendi kötü kaderime ortak ederek
Yarım bir insana mahkum edemezdim
Sana bunu yapamazdim
Gelecegini çalacak kadar bencil olamazdım
O sarapnel parçasının
Bir gözünü aldığı ve bir bacağı eksik
Tekerlekli sandalyeye mahkum adamın tekiydim.
Pamuk eller cebe elinizi korkak alıştırmayın. Emegin hakkını verin voteleyin gitsin. Yorumlarınızı eksik etmeyin seviliyorsunuz saygılar
Ali Baysal
ŞİMDİ OKUDUĞUN
LEYLA
ŞiirBu kitap yurdun dört bir köşesindeki çocuk yuvalarında ve yetiştirme yurtlarındaki ve aynı zamanda bütün kimsesiz cocuklara ithaf edilmiştir.
