No Matter What (Liam Payne)

Chapter eighteen

Ik keek op de klok en schrok toen ik zag hoe laat het al was. Het was kwart voor één en we hadden om één uur afgesproken bij een lunchroom in het dorp. Ik deed snel mijn blauwgroene broek aan, een wit kanten shirtje aan, mijn witte gympies, een wit tasje en zilveren sieraden.  Ik borstelde mijn haar door en deed een hoge staart in. Ik besloot om zo weinig mogelijk make-up op te doen en bekeek mezelf nog een keertje in de spiegel. Prima, vond ik zelf dan. Ik stopte alle spullen die ik nodig had in mijn tas en deed snel nog een laagje foundation op mijn pols. Rennend ging ik de deur uit en zocht de lunchroom. Na zo'n vijf minuutjes zag ik Niall wachtend aan een tafeltje zitten. Ik sloop naar hem toe en ging achter hem staan. "Op wie zit je te wachten?" Snel keek hij geschrokken achterom. "Clio!" Ik grinnikte even en gaf hem een knuffel. Het was inmiddels anderhalve week geleden dat ik de jongens had gezien. Ik had namelijk altijd wel iets te doen, en zij ook. We bestelden beide een glaasje cola en kregen toen de kaart. Ik keek Niall aan en hij was diep in gedachte. "Waar denk je aan?" Hij keek op en begon te blozen. "Paige." Hij was in ieder geval wel eerlijk. "Vindt Niall James Horan soms mijn beste vriendin leuk?"  Zijn wangen werden nog roder en hij knikte lichtjes. "Misschien, ik weet het niet zeker en zeg niks, tegen niemand!" Ik knikte en playbackte 'promise'. Ik bestelde een Italiaanse tosti met Italiaanse ham, kaas en pesto. Ik nam een slok van mijn cola en dacht aan mijn moeder. Blijkbaar dwaalde ik iets te ver af in mijn gedachte en werd ik onderbroken door Niall. "Is er iets?" Ik schudde mijn hoofd, wetende dat hij door zou vragen. "Er is wel iets dus vertel het nou maar." Ik zuchtte even en begon toen maar met mijn verhaal. "Jacco belde vanochtend op om te zeggen dat mijn moeder." Ik keek Niall even aan en zuchtte nog een keer. "Dat mijn moeder depressief is." Er stroomde op de een of andere manier een straan langs mijn wang. Hij pakte mijn hand vast en ik glimlachte zwak. "Als we bij mij thuis zijn moet ik je nog iets vertellen." Hij knikte en kneep zachtjes in mijn hand. Eigenlijk had dat op dit moment Liam moeten zijn, maar die had nooit gezien dat er iets aan de hand was. 

We zaten op de bank en keken tv. Het enige geluid was de mensen op tv en het tikken van de klok aan de muur. "Dus, wat wilde je me nog vertellen?" vroeg hij na een doodse stilte. Ik liep naar de badkamer en haalde de foundation eraf. Ik liep weer naar mijn kamer en ging weer naast hem zitten. "Dit." Ik draaide langzaam mijn pols om en ik zag hem met grote ogen kijken. "Clio!?" Ik glimlachte zwak en keek hem aan. "Ja Niall?" "Waarom?!" "Tja, jullie waren weg, mijn moeder was ook weg, Jacco was nog gemener dan normaal en alles bij elkaar deed gewoon pijn. Dit doen was dus gewoon een enorme opluchting." Hij knuffelde me zo hard als hij kon en liet me niet los. "Je had wel dood kunnen zijn Clio!" Tja dat wist ik natuurlijk wel, maar daar dacht ik toen niet aan. "Ik weet het, maar dat ben ik niet. En ehm vertel alsjeblieft niks tegen Liam." "Maar hij is mijn beste vriend en je weet best dat ik niet altijd alles voor hem geheim kan houden." "Please Niall? Ik zal het hem binnenkort vertellen, echt waar." "Nou, oké dan, maar dan moet je je het hem binnen één week vertellen, anders doe ik het." Ik knikte voorzichtig en gaf hem een knuffel. Ik kende mezelf en kon hem dus eigenlijk al wel vertellen dat ik dat dus niet ging doen. Maar anders had Liam het vanavond al geweten en ik heb liever niet nog meer aan mijn hoofd. 

Die avond lag ik weer eens onrustig in mijn bed. Ik dacht aan Liam en Niall, mijn moeder en Jacco en tenslotte over mijn nieuwe studie. Ik was echt bang dat Niall zijn mond voorbij zou praten en dat Liam heftig zou reageren. Ook was ik bang dat mijn moeder nu niet meer goed genoeg zou zijn voor Jacco. Én ik was bang voor het studentenleven, omdat ik en Liam duidelijk minder tijd voor elkaar zouden krijgen en ik weet niet of we dat wel aankunnen, maar we gaan het meemaken hé. Ik laat alles gewoon lekker over me heen komen en ga genieten van mijn laatste paar dagen vakantie.