34

3.8K 168 8
                                        

Jason POV

Deze week was een hel. Ik zat met een paar gestoorde mensen in een bos. Het was ge-wel-dig. Nee het viel best wel mee maar ik mistte Robyn en Blake gewoon super erg. Maar het beste van alles die week is weer voorbij en vandaag ga ik TROUWEN!

'Kom Jason we moeten gaan je moet je nog helemaal klaarmaken voor de bruiloft' roept Nick naar mij. Ik knik en pak mijn spullen uit mijn tent en ren achter ze aan. Als we bij Jax zijn huis zijn wordt ik gelijk de badkamer in geduwd. Dat is ook wel nodig want als Robyn mij zo zou zien zal ze overwegen om niet met mij te trouwen denk ik zomaar.

Na een heerlijke verfrissende douch loop ik naar beneden. Iedereen zit op de bank en mijn vader is in de tussentijd ook naar Jax toe gekomen zo te zien. 'Jason waarom heb je je pak nog niet aan?' vraagt Daniël. 'Nou ik wou hem wel aandoen maar kwam er toen achter dat ik er geen gekocht had voordat we gingen kamperen' zeg ik tegen hun. 'Jij stomme idioot waarom heb je geen pak gekocht, zometeen kan de bruiloft niet doorgaan en dat is jou schuld. Echt wat heb ik fout gedaan dat ik zo'n mens krijg toegewezen..' zegt Sam hij praat nog wel verder maar ik hoef dat niet aan te horen. 'Wel gelukkig voor jou Jason heb je nog een moeder die daar aan denkt' zegt mijn vader en loopt naar mij toe en overhandigt mij het pak. 'Zoon ik ben trots op je, ik weet zeker dat je goed voor Robyn, je gezin en de roedel zal zorgen. Je zal een goede vader, man en Alpha zijn als je dat maar weet' zegt hij en geeft me een knuffel. 'Dankje papa, ik ben blij dat je vertrouwen in me hebt en ik zal je niet teleurstellen. Dat beloof ik je' zeg ik terug tegen hem. Ik loop weer naar boven en trek mijn pak aan. Ik bekijk mezelf in de spiegel, het pak staat me goed al zeg ik het zelf.

'Jason heb je alles? Heb je de bloemen en de ringen?' vraag Mike. 'Shit waar zijn de ringen, ik had ze toch aan jou geven?' zeg vraag ik aan Mike, hij schudt zijn hoofd. 'Heeft een van jullie de ringen gezien?' vraag ik. Iedereen schudt zijn hoofd. 'we're so fucked wist je dat al? Voor het geval je het nog niet wist zo kunnen we niet trouwen' 'Dankje voor je informatie Sam maar dat wist ik al wel en nu ga ik opzoek naar de ringen' zeg ik terug en sluit de link.

Ik zoek overal maar kan ze nogsteeds niet vinden. 'Jason we moeten gaan zometeen kom je te laat' zegt Jax ik knik en loop achter hem aan, zonder de ringen.

Als we zijn aangekomen is bijna iedereen er al behalve Robyn en haar vriendinnen. Blake is er al wel hij is bij de ouders van Robyn. Ik loop naar hun toe. 'Hee Blake' zeg ik en neem hem over van mijn (bijna oficieele) schoonmoeder. 'Ben je een beetje lief geweest?' vraag ik aan hem en hij lacht. Ik weet niet of dat positief of negatief is maar hij is wel schattig zo.

'Het spijt me zo dat ik dit moet vragen' zeg ik tegen mijn schoonouders en neem diep adem. 'Ik ben de ringen kwijt, hebben jullie ze misschien?' vraag ik aan hun. Ze schudden allebei hun hoofd. 'Jongen toch hoe kun je die nou vergeten?' vraagt Ria. 'Sorry Ria maar ik was mijn pak ookal vergeten, ik weet niet wat ik heb ik ben denk ik gewoon heel erg zenuwachtig' geef ik toe. Ria kijkt me begrijpend aan terwijl Walter zijn best doet om niet in lachen uit te barsten.

Ik geef Blake weer terug en ga naar binnen. Ik bespreek nog wat met de trouw ambtenaar en loop naar mijn plek toe. Iedereen loopt nu naar een stoel toe en praat nog een beetje met elkaar. Na een paar minuten wordt het stiller en de deur gaat open.

Eerst zie ik Tris, Four mag blij zijn met haar.

Dan zie ik Andi, Daniël mag ook blij zijn met haar. Tot mijn oplugting heeft zij de ringen vast. Had ik die dan aan haar gegeven? Ach ja, dat zal dan wel.







Dan zie ik Robyn, ik zweer mijn hart stopt even met kloppen. Ze ziet er beeldschoon uit. 'Wij mogen ook heel erg blij zijn met haar' zegt Sam ik kan niks anders doen dan instemmen. De muziek begint te spelen en ze loopt langzaam naar voren. Je kan duidelijk zien dat ze emotioneel is door iedereen zo te zien. Iedereen in de zaal kijkt met veel bewondering naar haar. Haar vader loopt naast haar en fluistert wat in haar oor waardoor ze moet lachen en bijna moet huilen.

Als ze eindelijk zijn aangekomen wat wel leek of ze er uren over wouden doen staat ze voor mij. Ik kijk in haar bruine ogen en zie dat ze vol staan met liefde, zo veel liefde dat het niet menselijk meer is. Ze kijkt ook recht in mijn ogen en het lijkt of ze probeert om mijn ziel te zien. Dan begint de ambtenaar met spreken.

Na een uur gezeik van de ambtenaar mag ik eindelijk mijn speech tegen Robyn zeggen.

'Robyn, laten we eerlijk zijn. Ik had nooit verwacht dat de maangodin zo iemand als jou in gedachten had voor mij. Maar ik ben haar zo dankbaar dat ze dat wel had. Ik zou mijn liefde tegen jou kunnen vergelijk als jou liefde voor pannenkoeken. Maar mijn liefste ik hou meer van jou dat jij van je pannenkoeken. Je bent er altijd voor mij, je houd van mij zoals ik ben. Jij hebt me laten inzien dat er meer bestaat dan boos zijn naar iedereen. Toen jij weg was naar Europa en ik hier alleen was, ik heb je zo erg gemist ik kon niks anders dan aan jou denken. Helemaal toen je bij de rouges was ik- ik miste je zo elke dag weer meer. Robyn mijn liefde voor jou is niet meetbaar, we hebben al veel momenten samen gehad en ik wil er graag meer maken. Ik wil samen genieten van Blake en onze andere kinderen.' Ik stop even want ik moet een brok tranen weg slikken. 'Robyn je bent de enige voor mij, dat ben ja altijd al geweest en Robyn zonder jou wordt ik gek. Daarom ben ik ook zo blij dat je straks mijn vrouw wordt. Want Robyn ik hou van jou meer dan dat jij van pannenkoeken houd' eindig ik mijn speech. Er rollen tranen over haar gezicht en ze fluistert zacht. 'Ik hou ook van jou' en ik moet ook een beetje huilen.

Robyn POV

'Dan is het nu de beurt aan Robyn om wat te zeggen tegen Jason' zegt de ambtenaar ik knik en kijk naar Jason. Ik had een speech geoefend om tegen hem te zeggen. Maar ik besluit nu om te zeggen wat ik zie als ik in zijn ogen kijk.

'Lieve Jason, mijn liefst Jason. Ik hou inderdaad meer van jou dan dat ik van pannenkoeken hou. Tot een driekwart jaar geleden wist ik niks van weerwolven af en kijk me nu eens. Ik ben een wolf en heb een mate. Ik kreeg jou er gelijk bij toen ik een wolf werdt. Jij bent er voor mij geweest tijdens alles, van mijn eerste transformatie tot het ontdekken van alles van het wolf zijn. Mijn liefste Jason, jou geur is een verslaving geworden zonder jou geur om mij heen wordt ik gek en moet ik naar jou opzoek. Zonder jou naast mijn zijde val ik 's nachts niet in slaap en voel ik me niet sterk. Zonder jou ogen zou ik nooit naar je ziel kunnen kijken, jou ogen zijn zo prachtig dat ik er in kan verdrinken. Want weet je Jason, zonder jou ben ik niks jij vult mij aan. Op elk punt waar ik minder ben vul jij me aan. Samen zijn we perfect. Ik zou niemand anders voor me willen hebben dan jou Jason. Je bent mijn mate al, je bent de vader van mijn zoon al ik ben erg blij dat ik straks kan zeggen dat jij mijn man bent. Want weet je Jason mijn liefde voor jou is groter dan mijn liefde voor pannenkoeken. Ik hou van je dat moet je nooit vergeten' sluit ik mijn speech af.

Ik heb in de gehele tijd dat ik aan het spreken was mijn ogen niet van de zijne los gehaald. Het is hij en ik niemand anders. Alle andere mensen mogen meegenieten van onze liefde voor elkaar en ik hoop oprecht dat iedereen in deze zaal dezelfde liefde zal meemaken als ik. 'Jason McCain neem jij Robyn O'Dair tot wettige echtgenote?' vraag die man. 'Ja, ik wil' zegt Jason terwijl hij mij aan blijft kijken.

'Robyn O'Dair neem jij Jason McCain tot wettige echtgenoot?' vraagt hij weer. 'Ja ik wil' zeg ik duidelijk terwijl ik ook Jason aan blijf kijken. 'Dan verklaar ik jullie bij deze tot man en vrouw. U mag nu de bruid kussen' dat laat Jason zich geen 2x zeggen en kust me op een manier dat hij nog nooit heeft gedaan. Zo puur zo liefdevol zo vol emotie. Ik hoor geklap en zie dat de meeste mensen aan het huilen zijn. 'Jason ik hou zoveel van jou' zeg ik tegen hem. 'Dat weet ik toch, ik hou ook ontzettend veel van jou' zegt hij terug en geeft me nog een klein kusje.

Deze dag kan alleen maar beter worden.

Nieuw hoofdstuk, hierna nog 1 hoofdstukje van you're mate as badboy en dan is het klaar mensen. Er zal nog een stem ronde plaatsvinden voor de titel van het nieuwe boek. En dan zal er uiterlijk volgende week vrijdag het eerste hoofdstuk van het nieuwe boek online staan.

LUVE U ALL
Xxxxxxx


Your Mate As BadboyWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu