Your Mate As Badboy

32

Robyn POV

'Nou...ik wil niet een kind met jou. Alleen als jij mijn vrouw bent.' Zegt Jason. 'O oké' zeg ik dan een beetje verbaasd. De woorden zijn los van elkaar en ik kan er geen zin mee vormen.
Jason legt Blake in zijn bedje naast ons bed. Hij gaat op een knie zitten en zegt.
'Robyn, je bent de enige vrouw in mijn leven. En Robyn McCain O'Dair klinkt erg goed. Dus Lieve Robyn zou jij mij de gelukkigste man op aarde maken en met mij trouwen?'
Ik krijg traanogen dit is zo lief en mooi dat hij heeft gezegd. Hij wilt trouwen. Hij kijkt me hoopvol aan. Dan besef ik me dat ik geen antwoord heb gegeven.
'Ja Jason ik wil heel graag met je trouwen.' Zeg ik en wordt opgetild.
'Je weet niet hoe gelukkig ik ben nu' zegt hij dan. Als antwoord geef ik hem een zoen.

Blake begint te huilen en Jason laat me los om naar Blake te gaan. 'Hij heeft ons eindelijk gevraagd. We gaan trouwen met onze mate, we moeten langs papa en mama om het te vertellen en om Blake te laten zien natuurlijk' zegt Bella. 'Je hebt gelijk ik moet er naar toe, we gaan morgen wel. Ik ben nu te moe en wil bij Jason zijn.' Zeg ik en sluit de link.

'Ik ben zo blij dat je ja hebt gezegd, ik was bang dat je misschien nee zou zeggen' zegt Jason als hij weer naar mij toe komt. 'Natuurlijk zeg ik geen nee, ik had verwacht dat je mij al veel eerder zou vragen.' Zeg ik tegen Jason. 'Nou dat wou ik ook doen maar toen was je weg, en kon ik het niet vragen.' Zegt hij dan. 'Ik snap het wel ik heb het vaak met Damian over gehad dat ik al met je getrouwd wou zijn.' Zeg ik en leg mijn hoofd op zijn borst. 'Hij was er voor je daar, hij heeft je geholpen om daar weg te komen. Ik weet niet hoe ik hem ooit daarvoor moet bedanken' zegt Jason na enige stilte. 'Jason je hebt hem al bedankt om hem in de roedel te laten, en ja hij was er voor mij. Zonder hem was ik waarschijnlijk gestoord geworden en weet ik niet in welke staat ik zou zijn als je mij had gevonden.' Zeg ik tegen hem en moet gapen. 'Jij gaat slapen' zegt Jason dan. 'Ja ik ga al slapen, tot morgen' zeg ik en sluit mijn ogen.

'Hallo?' vraag ik. 'Waar ben ik?' ik zie bomen en water maar geen teken van leven. 'Ah Jonge Krijger, u heeft een kind gefeliciteerd' zegt de oude man. 'Dank u wel, we zijn erg gelukkig met Blake' zeg ik tegen hem. 'Maar waarom ben ik weer hier? Waarom praat ik weer met u?' vraag ik aan hem. 'Nou uw verhaal loopt ten einde, u heeft gestreden tegen de rouges toen ze u hadden. Uw gave heeft u ook gebruikt ik ben zeer trots op u.' zegt hij maar kijkt daarna ernstig en zegt. 'Uw verhaal loopt ten einde, het verhaal gaat verder met u en Jason op de achtergrond want als Blake 18 is zal hij Alpha worden. Jullie dochter Christina zal de Luna woorden in een andere roedel op haar 17e. Jullie taak is om hun daar in te begeleiden en elke stap samen met hun te doorstaan. Er zullen af en toe nog wat aanvallen worden gepleegd op de roedel in de tussentijd, als jullie nog de Alpha en Luna zijn. U krijgt een nieuwe taak, u zal uw dochter moeten beschermen. Zij zal dezelfde gave krijgen alleen dan opvalleder. Ze zal namelijk geboren woorden met paars haar en paarse ogen. Haar wolf vorm zal ook donker paars- zwart zijn. Daarom zal ze veel meer opvallen. Mensen willen haar hebben, gelukkig heeft ze een familie een vader die sterk en beschermend is, een broer die lastige jongens weghoud en altijd zijn zusje zal helpen. En een moeder die er altijd voor haar is die haar zal helpen.' Zegt hij ik sla de informatie op en weet wat ik moet doen. Ik zal mijn kinderen moeten beschermen om niet net zoals ik ontvoerd te worden. Want misschien hebben zij minder geluk dan ik en komen ze niet iemand tegen zoals Damian. 'Ik beloof dat ik mijn kinderen en roedel zal beschermen tegen alles, en ik dank u dat u er voor mij was en bent. Ik hoop u nog vaker tegen te komen als ik het allemaal eventjes niet meer weet' zeg ik tegen hem. 'Robyn ik heb alle vertrouwen in jou en ik zal er altijd zijn om u te helpen. Uw dochter zal mijn zoon krijgen in haar dromen als een soort van gids. Ik weet zeker dat alles goed zal komen. Het is altijd al goed gekomen. Maar wordt nu maar wakker want Jason is ongeduldig en wilt je aandacht weer. En ik heb gehoord dat je gaat trouwen?' zegt hij ik knik. 'Ik wens je alle geluk toe ik weet dat je gelukkig zal zijn en je trouwt al over een week dat is snel, hebben jullie haast om Christina te krijgen ofzo' lacht hij. Ik knik en lach naar hem. 'Veel succes ik spreek je snel weer' zegt hij nog en verdwijnt.

Ik open mijn ogen en zie Jason ik lach naar hem 'waarom lach je zo?' vraagt hij aan me. Ik zeg mijn droom tegen hem en hij lacht ook. 'Zullen we naar je ouders gaan?' zegt hij dan. 'Is goed maar ik wil eerst even iets eten, maak jij Blake in tussen klaar voor de reis naar mijn ouder?' vraag ik hij knikt ne gaat naar Blake toe terwijl ik naar beneden loop. Ik tref daar Jax, Andi, Tris, Four, Daniël, Damian, Mike en Nick aan. 'Hee jongens en meisjes. Hebben jullie het goede nieuws al gehoord?' vraag ik en iedereen kijkt me vragend aan. 'Ik ga trouwen!' zeg ik dan. Ik wordt gelijk door Andi en Jax fijngeknepen. 'Jax, Andi... geen lucht' weet ik nog net uit te brengen. Daarna krijg ik van iedereen een knuffel 'wanneer?' vraagt Mike. Ik slik snel mijn boterham door en zeg. 'Over een week gaan we trouwen. En ik wou nog iets vragen.' En ik draai me om naar Andi en Tris. 'Zouden jullie mijn bruidsmeisjes willen zijn?' vraag ik aan ze als antwoord krijg ik een knuffel van ze allebei dit keer iets minder hard zodat ik nog wel kan ademen. 'robyn, lieverd kom je Blake is klaar we kunnen naar je ouders' zegt Jason als hij de kamer in loopt ik loop naar hem toe en neem Blake over. En fluister in zijn oor 'Bereid je voor ik heb verteld dat we gaan trouwen' en draai me om. En zoals ik al had verwacht wordt hij ook plat geknuffeld.

'Vraag aan Mike en Nick of zij jou bruidsjongens achtig iets mogen zijn'~Robyn

'Ja ik zal het vragen vraag jij dan of Jax en Daniël ook getuigen willen zijn'~Jason

'Natuurlijk en ik vraag ook gelijk aan Four en Damian of ze dat willen zijn oke'~Robyn

Ik sluit de link want ik hoef geen antwoord van hem. 'Jax, Daniël, Four en Damian willen jullie getuigen zijn?' vraag ik aan ze, ze knikken allemaal. 'Kom Jason we gaan nu naar mijn ouders' zeg ik en loop vooruit. 'Kijk is Blake we gaan in de auto naar Opa en Oma leuk toch' zeg ik tegen Blake en geef hem een aai en een kus op zijn bol. Ik voel dan een arm om mijn middel en lippen op mijn haar. 'Jason ik ben gelukkig, ik ben nog nooit zo gelukkig geweest en als we Christina hebben is mijn hele leven compleet. Dankje dat je er altijd voor me bent geweest.' Zeg ik tegen hem. 'Robyn je hoeft mij niet te bedanken ik ben nog nooit zo gelukkig geweest en ik zal er altijd voor je zijn. Zonder jou ben ik niet gelukkig. Robyn ik hou van je en daarom ga ik ook met je trouwen ik ben nog nooit zo gelukkig geweest.' Zegt Jason ik krijg traanogen en kijk naar hem ik zie zoveel liefde in zijn ogen. Het is niet menselijk dat we zoveel van elkaar houden maar dat doen we wel en we zijn zielsgelukkig met elkaar. 'En nu naar je ouders' zegt hij en stapt in.

'Je gaat eindelijk trouwen het werd tijd' zegt mijn moeder terwijl ze Blake vast heeft. 'Mijn kleine meisje wordt groot, je bent niet meer zo klein meer dan ik dacht. Je bent volwassen geworden je hebt een zoon je hebt over een week een man. Ik ben mijn kleine meisje kwijt' egt mijn vader met traanogen. Ik loop naar hem toe en knuffel hem. 'Je bent gelukkig nou toch? Dit is wat je wou en ik wens je alle geluk toe. Maar ik ben je kwijt je bent niet meer mijn kleine meisje ik ga je weggeven aan Jason. Hij is de beste die je kan krijgen en ik ben trots dat ik je aan hem kan weggeven.' Zegt hij in mijn oor. Ik kijk hem aan en laat een paar tranen lopen. 'Papa je bent mij niet kwijt, ik ben er nogsteeds alleen ben ik niet meer zo klein. Ik zal voor altijd van je houden en je zien als mijn vader' zeg ik en geef hem nog een knuffel voordat ik weer naar Jason toe loop. 'Gaat het wel?' vraagt hij 'Ja het is gewoon dat ik zoveel van ze houd en wat mijn vader net tegen mij zei heeft me echt geraakt. Ik houd van ze met heel mijn hart.' Zeg ik tegen hem. 'Ik hoop dat onze kinderen net zoveel van ons gaan houden als dat jij van je ouders houdt'. Zegt hij dan.

We nemen afscheid van mijn ouders en lopen weer naar de auto. Het was erg gezellig en zij zijn er natuurlijk ook bij volgende week. 'Ga maar slapen lieverd, Blake is ook al in slaap gevallen we moeten nog een uur rijden voordat we er zijn.' Zegt Jason ik knik en sluit mijn ogen.

Je weet pas gelukkig ben als je het kan voelen. Het voelt geweldig ik heb een mate die straks mijn man wordt ik heb een zoon. Ik krijg een dochter, ik hou van mijn familie van mijn roedel van mijn vrienden. Er zijn mensen die om mij geven en ik geef om hun. Ik weet niet hoe mijn leven eruit zal zien als ik nogsteeds in Nederland was of als ik nooit weg was gekomen bij mijn 'echte ouders' of bij de rouges. Ik ben gelukkig eindelijk niks kan dit nog verpesten.

Nieuw deel. Langer dan normaal omdat ik zolang niet een nieuw deel online had gezet. Maar ik denk dat jullie hem al wel zien aankomen. Dit verhaal komt ten einde er zullen nog 1 tot 3 delen online komen en dan is dit verhaal klaar. Ik weet niet of er een deel 2 gaat komen ligt eraan of jullie dat willen. Als er een deel 2 komt zal het gaan over Christina of Blake of allebei dat moet je dan ook even laten weten.

LUVE U ALL
Xxxxxxx