Your Mate As Badboy

31

Robyn POV

We lopen hand in hand door het bos. Jason vertelt mij wat ik heb gemist. En ik vertel hem over mijn zwangerschap en hoe Damian mij daarbij hielp, ook vertel ik hem over mijn gave en wat ik bij de rouges heb geleerd over mijn gave.
'Robyn waarom heb je me niks verteld? Ik ben je mate, de vader van je kind. Waarom?' Vraagt hij aan me.
Waarom? Ik weet het niet, nooit de juiste timing of het lef je hem te vertellen. Bang voor zijn reactie? Ik weet het niet. Maar nu ik zijn pijn zie in zijn ogen heb ik er zoveel spijt van.
Ik pak zijn handen vast en laat hem mij aankijken.
'Jason het spijt me zo dat ik het niet heb verteld. Ik dacht dat je bang voor me zou zijn. Of dat je me een freak zou vinden. Maar ik was vooral bang om jou kwijt te raken' zeg ik terwijl ik in zijn ogen kijk. Ik zie ongeloof in zijn ogen en ik kan het niet beschrijven wat ik nog meer zie.
Liefde?
'Robyn ik zou nooit bang voor je zijn of je een freak vinden.' Hij stopt even en lijkt mij doordringend aan. 'Ik zal jou nooit verlaten' zegt hij een zoent me.
Het is zo intens en lief. En ik heb hem gemist zijn aanraking zijn zachte lippen zijn haar waar je door heen kan woellen en dat het daarna nog altijd in model zit. De tintelingen zijn geur alles. Ik heb hem zo gemist. You're not the only one ik heb Sam ook gemist. We moeten snel samen gaan rennen en met elkaar spelen als je begrijpt wat ik bedoel. Bella ik weet wat je bedoelt maar dat en rennen gaan we nu nog even niet doen. We hebben Blake in onze buik zitten. Ik hoor niks meer van haar dus ik denk dat ze het wel begrepen heeft.

Na een paar uur gelopen te hebben met af en toe wat zoensessies. En veel te hebben gepraten ben ik kapot. Ik kan geen stap meer zetten. 'Jason het gaat niet meer ik heb geen kracht meer'. 'Lieverd gaat het wel goed we zijn er bijna'. Zegt Jason bezorgd
'Jason het gaat wel maar ik ben moe, ik draag ook nog een kind. Remember' zeg ik terwijl ik naar mijn buik wijs.
'Oja shit. Moet ik m tillen?' Vraagt hij. Ik wil zeggen van niet maar hij tilt me al op. 'Nee het gaat makkelijk, in wil geen protest horen van jou' zeft hij als hij merkt dat ik wil gaan protesteren.
Hij kent ons te goed. I know Bells I know. Zucht ik tegen haar. Maar ja we houden toch van hem. Daar heb je gelijk in.

Jason POV
Ik leg Robyn in bed. Ze was inslaap gevallen toen ik haar droeg. Ik wou haar het wakker maken dus leg ik haar maar meteen in bed.
'Hoe gaat het met haar?' Vraagt Andi als ik even naar beneden loop. ' Het gaat goed, ze is inslaap gevallen tijdens de reis. Maar als k het niet erg vind pak ik wat water en ga weer naar Robyn' zeg ik tegen haar. 'Maar natuurlijk ik spreek jullie nog wel' zegt ze en loopt maar Daniël toe. Ik pak mijn water en ga weer naar mijn kamer toe.
Ze ligt weer bij ons. Ze is veilig. Ze draagt ons kind. Ze draagt de toekomstige Alpha. En het belangrijkste ze is bij ons en we kunnen eindelijk weer fatsoenlijk slapen. Ja Sam je hebt gelijk dus als jij nu ook weggaat dan kan ik eindelijk mijn slaaptekort inhalen. En hij is weg.
Ik leg mijn armen rond Robyns middel en laat ze rusten op haar buik. Oppeens voel ik wat bewegen tegen mijn handen.
'Blake?' Fluister ik. Weer een schopje. 'Blake' zeg ik nu wat harder. Weer een schop. 'Blake' roep ik nu van blijdschap.
'Wat is er?' Vraagt Robyn verwart terwijl ze overeind schiet, maar gelijk terug valt. 'Ik voelde Blake schopjes geven' zeg ik met een lach op mijn gezicht. Die gelijk verdwijnt als ik Robyn haar gepijnigde gezicht zie.
' Robyn lieverd wat is er aan de hand?'
'B-Blake komt' zegt ze pijnlijk
Shit shit shit....wat moet ik doen? Wat dacht je ervan om een freaking dokter te halen. O ja natuurlijk. Ik spring op en ren naar de deur.
'Jason ga niet weg. Ik heb je hier nodig' zegt Robyn net voordat ik de deur openruk.
'Tuurlijk blijf ik bij jou' zeg ik en ga naast haar zeggen. Ik pak haar hand en zeg dat het allemaal wel goed komt.

Het is 2 uur later.
Robyn en ik zijn ouders.
De bevalling ging erg snel en makkelijk. Ik heb haar maar niet verteld dat ze mijn hand had gebroken, maar hij is al geheeld dus ja.

Robyn heeft Blake nu vast. Ze kijkt zo liefdevol naar hem. Het is zo mooi om te zien. ' Robyn geef Blake maar even jij bent moe je moet even gaan slapen' zeg ik tegen haar. Ze knikt en geeft Blake aan mij.
'Hee mannetje' zeg ik tegen hem, en lach.
'Het is mooi om te zien dat je badboy houding verdwijnt als je naar hem kijkt. Je bent net een ander mens.' Zegt Robyn
als ze naar Blake en mij kijkt. 'En wat vind jij van deze Jason?' Vraag ik aan haar.
'Wil je het echt weten?' Vraag ze
'Ja ik wil het weten ' zeg ik tegen haar.
' Ik hou nog veel meer van deze Jason als dat al mogelijk was. Als je deze Jason blijf dan wil ik nog wel een kind met je.' Zegt ze dan. Ik zweer je Jason. Jij blijft zo ik wil echt nog wel een pup van mij op de wereld. Ja Sam ik zal je niet teleurstellen okeey. Zeg ik tegen hem en sluit de band.

'Robyn ik zal ook wel zo blijven. Maar ik wil niet nog een kind.' Zeg ik tegen haar. Ze kijkt verward maw mij. 'Waarom niet? ' Vraagt ze. 'Nou....'

Ik ben onaardig dan upload ik eindelijk weer. Is het een cliffhanger. I'm (not) sorry. Maar hier is een deel in mijn vakantie. Ik vind het knap van mezelf.
Ik hoop dat jullie je leuk vonden.

LUVE U ALL
Xxxxx