Sunny'den
Odaya nasıl daldığımı bilemedim. Celine i öyle solgun görünce yıkıldım. Donup kaldım. Ardından konuşmaya başladı.
C:Merhaba. Acaba sizi tanıyor muyum?
Bu sözü ile dayanamadım ve yere yıkıldım. İstemsizce ağlıyor ve bağırıyordum. Celine ise bana tip tip bakıyordu. Ilgına dönüp konuşmaya devam etti.
C:Deli mi bu?
S:Herkesi unutmanı anlarım ama beni nasıl unutursun!
A:Sunny gel canım seninle biraz hava almaya çıkalım.
O anda Celine dönüp bağırmaya başladı.
C:Sen o olamazsın! Yalan söylüyor. O Sunny değil. O ALMANYADA BABAMLA BİRLİKTEEE!!!!
S:Alara Ilgın ben dışarıya çıkıyorum. Blake sende benimle gel istersen.
A-I:Tamam canım.
I: Biz sana gelişmeleri haber veririz.
S:Tamam.
B:Bende geliyorum. Seninle konuşmam gerekenler var.
Bu dediğini duyduktan sonra Blake i çekiştirerek dışarı çıkarttım. Odadan çıktığım anda ağlamam şiddetlendi ve koşmaya başladım. Arkamdan seslendiklerini duyuyordum ama duramıyordum. Çünkü eğer durursam yıkılacak ve toparlanamayacaktım. Bunu çok iyi biliyordum. Yıllar önceki gibi hissediyordum. Celine den ilk haberim olduğu zaman da böyle olmuştum. Onunla konuşmak beni kurtarmıştı. O benim hem zehirim hemde panzehirim haline geldi bugün.
Koşamayacak hale geldiğimi hissetiğimde Celine ile konuştuğumuz rıhtımda olduğumu fark ettim. Yere bıraktım kendimi. Çok yıpranmıştım. Öyle düşüncelere dalmışken yanımda biri belirdi. Umursamadan bağırmaya başladım.
S:Beni unuttu. Kardeşini unuttu. Canımdan çok sevdiğim kişi beni unuttu.
Yanımdaki sakince konuşmaya başladı. Sesi huzur vericiydi. Kim olduğunu anında anlamıştım. Hunter yanıma gelmişti.
H:Her şeye rağmen ben seni unutmadım. Unutamam.
S:Neden ki? Sadece yakınında olduğum için mi!!!
Yaptığım iğnelemeyi anlamıştı ki gülmeye başladı. Ani bir sinirle çıkıştım.
S:Şaka yapmıyorum. Beni ne kadar kırdın biliyor musun sen!!! Duygusuz herif!
H: Yeter artık bağırmaa!! Ne yapsaydım Sunny seni sevdiğimi anla o yüzden kal mı deseydim?!
Az önce o ne dedi?!:)
S: S-sen az önce ne dedin?:)
Cümlemi bitirmem ile dudaklarıma yapışması bir oldu. İlk öpücüğümü almıştı. Ayrıldığımız an bana bakıp konuşmaya başladı.
H:Saol sayende çocuklarla olan iddiayı kazandım.
Dediğini duyduğumda donup kaldım.
S: Senn hayatımda gördüğüm en adii en kötü herifsin...hızla yürümeye başladım o sırada ayağım boşluğa geldi ve kendimi suda buldum. Celine'le ikimizde sudan korktuğumuz için yüzme bilmiyorduk ve şuan dibe vurduğumun farkındaydım.
Hunterdan:
Sunny' e öyle demem çok kabaydı biliyorum ama ne yapsaydım öyle seni seviyorum böyle bir ortamda söylenemezdi. Suya düştüğünde gülmeye başladım oda dibe batıyordu.
H: Ha ha ha çok komik Sunny!
Ama hala çırpındıkça anladım ki cidden yüzme bilmiyor hemen suya atladım su yuttuğu için bayılmıştı onu kucağıma alıp sudan çıkardım.
H: Sunny! Sunnyyy! Uyan çook üzgünüm uyan hadi uyan!
Turbo hızla Blake'in evine koştum ve misafir yatağına Sunny'i yatırdım.
B: Ona ne oldu?!
H: Suya düştü.
B: Yüzme bilmiyor mu?
H: Hayır,doktor çağırmaya gerek var mı?
B: Sanmıyorum ayılır birazdan ayılmazsa çağırırız.
H: Tamam,Celine uyandı mı?
B: Bilmem.
C: Selam?
Blake hemen arkasını döndü ve Celine'e sarıldı.
B: İyi misin canım?
C: İyiyim :) şey biliyorum bu seni üzecek ama adın neydi?:(
B: Canım bu senin suçun değil üzülme adım Blake:)
C: Beni tanıyorsun zaten :) senin ismin ne ? Dedi beni göstererek.
H: Hunter:)
B: Celine yan odada kardeşin var görmek ister misin?
C: Oo Sunny değil !
H: Üstüne gitme. Diye fısıldadım. Blake başını salladı.
Blakeden:
B: Gel biz seninle yalnız konuşalım.
C: Tamam:)
********
B: Neleri hatırlıyorsun?
C: Alaraları hatırlıyorum. Anne ve babamı Sunny'den ayrılmamız hepsi bu kadar.
B: O zaman sen yakın zamanda olanları hatırlamıyorsun.
C: Üzgünüm b-ben gerçekten üzgünüm ama hatırlamıyorum..
B: Sorun yok, hayır üzülme hatırlamaman senin suçun değil. Zamanı geldiğinde herşeyi hatırlarsın :)
C: "Zamanı geldiğinde herşeyi hatırlarsın" derken?
*O an, ona herşeyi anlatmak istiyordum. Bizi,yaşadıklarımızı ve sonunda kavuşmuş olduğu Sunny'yi. Ama anlatamazdım çünkü eğer anlatırsam hem Sunny'i daha babasının yanında kalıyor sanırken yanında olduğu halde farkına varamadığına hemde tüm bunları hatırlayamadığına daha da üzülecekti. Ve üzülmemesi gerekiyordu. Bu yüzden susmayı tercih ettim.*
B:Neyse, bugün senin için yorucu bir gün oldu seni odana götüriyim biraz dinlen :)
C: Peki tamam :)
*Celine'i kucağıma alıp odasına götürdüm. Ve yatağına yatırdım. Bana gerçekten anlamsız bakıyordu. Bu benim canımı çok yakıyordu. Hatırlayamaması onun hatası değil evet ama Alaraları hatırlayıp beni hatırlamaması canımı yakmıştı.*
B: Işığı kapatmamı ister misin?
C: Hayır açık kalsın :)
B: Tamam, iyi geceler :)
C: İyi geceler :)
*Celine'in yanından ayrılıp bahçeye çıktım, sandalye ye oturdum. Kendime çok kızıyordum ona neden bu kadar çok bağlanmıştım ki? Alt tarafı sıradan bir hayran olması gerekiyordu benim için, ama tuhaf olan şu ki Celine diğer hayranlarımdan çok farklıydı. Beni ünlü olduğum için değil kendim olduğum için seviyordu. Bu benim için çok anlamlı.*
Charles'dan:
*Celine'in olayı herkesi etkilemişti. Özellikle de Blake'i, Celine'e birşey belli etmemeye çalışıyor ama içten içe üzüldüğü çok belliydi. Blake'le konuşmalıydım*
Ch: Joey,Blake'i gördün mü?
j: Evet, bahçede.
*Bahçeye çıktım, Blake orda öylece oturuyordu. Sanki derine dalmış ve önemli birşey düşünüyormuş gibi gözüküyordu. Yanına yaklaşıp oturdum.*
Ch: hey, bu kadar derin ne düşünüyorsun?
B: Celine'i.
Ch: Bak blake, Celine'in seni ve yaşadıklarınızı hatırlayamamasının senin için çok zor olduğunu biliyorum. Ama kendini toparlaman gerek. Bak doktor da söyledi yakında hafızası yerine gelicek sadece biraz daha sabretmen gerek.
B: biliyorum. Ama elimde değil charles. O kadar şey yaşadık ve sonunda tamda sevgili olmuşken beni unutması ve Alaraları hatırlayıp beni hatırlamaması çok canımı yakıyor. Bir an önce hatırlamasını eski halimize dönmemizi istiyorum.
Ch: Anlıyorum, ama Alaraları hatırlayıp seni hatırlamaması çok normal. Kızlarla küçüklüğünden beri arkadaşlar ama seni daha bu sene tanıdı. Biraz sabretmen gerekiyo. Yakında hafızası yerine gelicek ve eskisi gibi olucaksınız bunu sende biliyorsun.
B: haklısın, ama Alara'ya böyle bi durum olsaydı, seni hatırlamasaydı o zaman sen ne yapardın? Bu kadar sakin kalabilir miydin? Kalamazdın.
Ch: Haklısın. Sanırım kalamazdım.
B: Biz bu kızlara fena bağlandık. Şu halimize bak..
Ch: Aynen öyle, ama o kadar farklılar ki.. Bizi ünlü olduğumuz için değil, biz olduğumuz için seviyorlar. Diğer hayranlarımız gibi değiller. Ve bu onları daha da çekici kılıyor.
B: Sonunda benimle aynı fikirde olan biri. Bende öyle düşünüyorum.
Ch: neyse, bu konu sabaha kadar sürer. Bugün herkes çok yoruldu biraz dinlensek iyi olur ben yatıyorum sende yat daha fazla üzme kendini hadi, iyi geceler :)
B: İyi geceler :)
*********
Ilgından:
Celine'nin bu olayı hepimizi çok etkiledi. Ama en azından bizi hatırlıyordu. ,Bu olay daha çok Blake'i sarstı. Kafamı toplamak için bahçeye çıktım. Ben düşünürken,arkamdan bir karartı geçti. Ne olduğuna bakmak için arkamı döndüğümde Joeyle karşılaştım. Korktum.
I: Beni çok korkuttun!
J: Sen korktun ben korkutmadım.
I: Tamam uzatmayacağım.
J: Eee ne yapıyorsun burda tek başına?
I: Hiiiç öylesine!
Bu sırada yanımıza Alara gelir...
A: Ilgın bir gelsene seninle konuşmam lazım.
Beni öyle bi çekti ki bir anda ne olduğumu şaşırdım. Beni arka bahçeye götürdü.
I: Ne oldu!?
A: :D
I: Ne oldu, neden gülüyorsun !!??
A: Ona nasıl baktığını gördüm!
I: Yaa bunu söylemek için mi beni buraya getirdin?!
A: Ama o da sana çok farklı bakmıyordu. Deminden beri sizi izliyorum. Sen onu farketmeden önce seni izliyordu.
I: Benim onu sevdiğim doğru ama onun beni sevme olasılıkları sayılıdır. İhtimal bile vermiyorum.
A: Bence o da seni seviyor!! Yaaa bi düşünsene!
I: Alara.
A: Ayy ne güzel olur!
I:Alara!!!!
J: Neymiş güzel olan?
Elimi yüzüme doğru götürdüm.
I: Boşver.
M: Ne oluyor burada, herkes buraya toplanmış?!
Yoksa! Hiii, duydu mu acaba? Yok canım. Duymamıştır. Niye duysun? Duymadı.
J:Ilgın.
I: E-efendim.
A: Ben sizi yalnız bırakayım.
I: Al...
Tam seslenecektim bu sırada Joey lafımı kesti.
J: Ben bir şey duydum. Daha doğrusu bir şeyler duydum:)
Sanırım çoğunu duymuştu. Off!
I: N-ne kadarını duydun?!!
J: Benim ve seninle alakalıydı ve benimle ilgili bir şeyi bilmeye hakkım var.;)
Cevap veremedim. Köşeye sıkışmıştım. Kaçacak yerim yoktu.
J: Konuşmayacak mısın?
I: B-ben ben seni seviyorum. Bu senin için neyi değiştirir bilmem ama seni çok seviyorum.
J: Evet bir şey değiştirmez.
I: Biliyodum.
J: Benim seni sevdiğim gerçeğini değiştirmez!
Başım döndü sendeledim. Ağlamak istiyorum. Öylece kaldım ve bana birden sarıldı ellerini belimde hissettim ben de ona sım sıkı sarıldım...
Bizim sarıldığımızı gören Sunny hemen yanımıza geldi.
S: Vaayy!!
I: Ne :)
S: Sizin tarafta işler iyi görünüyor:)
J: Evet;)
S: Ben biraz daha dinleneyim arkadaşlar hala biraz başım ağrıyor.
J-I: Tamam.
*SUNNYDEN*
Onların sevgili olmasına çok sevindim. Ama bir yandan da içim acıdı Ilgın,Alara,Celine hepsi sevdiklerine kavuştu:( tamam Celine tam sayılmaz ama diğerleri Off tamam Sunny sakin kalmak zorundasın kaldığım odaya gittim ve boş boş bakınıp duruyodum.
*HUNTERDAN*
Sunny'e öyle şeyler dediğim için çok üzgünüm keşke yapmasaydım. Off en iyisi üzgün olduğumu söylemek. Odasına gittim bana baktı:
S: ÇIKK DIŞARII!!!
H: Tamam tamam bağırma! Yaptıklarım için çok ama çok üzgünüm. Off tamam söyleyeceğim seni sevdiğimi anlamanı istemedim o yüzden öyle dediö yalan değildi:(
S: Neden peki! niye öğrenmemi istemedin?!
H: Bilmiyorum belki kötü karşılarsın diye.
S: Tamam belki seni affederim;)
H: Sen?
S: Ney ben?
H: Sen beni seviyor musun?
S: Hunter... Ben...
H: Sen :)
S: Ben... seni...
H: Sen beni.:)
S: Sevmiyorum:(
ŞİMDİ OKUDUĞUN
Asla Pes Etme
Teen FictionLos Angeste aynı evde yaşayan 4 kız vardı. Bu kızların en büyük hayali liseyi Los Angeles ta okumaktı. Ta ki aşık olana dek... Bu kızlar Türkiye'de yaşıyorlardı. 3'ü türk 1 tanesi almandı. İsimleri Ilgın,İlknur,Alara ve Celine. Bu kızların hayati i...
