The Never Been Inloved Boyish

Chapter 40

Fritz' POV

I better die! Paksh*t! Sobrang sakit na makitang sobrang sweet nila. Tang*na! Sa harap ko pa.

"Oh ayan ayos na." Sabi ni Jade pagkatapos gamutin ang sugat ko. Nagpaalam na sya sa akin para lumabas.

"Thanks." Pahabol ko. Ngumiti lang sya sa akin.

Humilata ako sa kama. Alam kong masama ang ugali ko pero hindi naman siguro yun sapat na rason para mangyari sa akin to.

Dapat ba naging sweet ako?

Dapat ba sinusubuan ko din sya?

Dapat ba magaling akong magluto? Sh*t! Bakit?

"I hate you Kurt but I f*cking miss you." Bulong ko. I closed my eyes and everything flashes back.

"Wag kang pumatol sa taong alam mong walang laban sayo."

"Cockroach."

"Tang*na! Pag di ka humarap hahalikan kita."

"Di ba pangit ang lasa? Bakit mo pa kakainin?"

"I miss you."

"I love you."

"Girlfriend ko."

Bumangon na ako dahil hindi ako makatulog. F*ck you ka Kurt for hurting me. Ilang sweet gestures pa ang kailangan kong makita pag magkasama kayo ni Mindy? Kulang pa ba? Damn!

****

Umaga na nang nagising ako tss hindi ko namalayang nakatulog pala ako. Bumangon na ako. Ano bang oras na? Sh*t! 9:30 na pala.

Lumabas na ako ng cottage ko para magbreakfast. Ang ganda ng sikat ng araw ngayon kasing ganda ko.

Teka...nasaan sila? Naglakad-lakad ako at hindi ko sila makita. Nakarating ako da seashore and there I saw them, nagsiswimming silang lahat. Naupo na lang ako sa may bench.

I can't join because I don't know how to swim.

Lumapit ako sa pwesto nila at lumupagi sa buhanginan. Konting effort na lang magmumukha na akong buddha dito. Tss!

"FRITZ!" Tinawag ako ni Mindy kaya napatingin ako sa kanya.

"What?" Tanong ko.

"C'mon ligo tayo." Yaya nya.

"I love my life." Sagot ko. Kumunot naman ang noo ko.

"Okay." Nag-aalangan nyang sagot.

Watching them happy tss f*ck! It's killing me inside. Alam nyo kung ano yung sobrang sakit dun? Yun yung hindi man lang nya magawang itanong kung nasasaktan ba ako. Tang*na! Daig ko pa ang hindi nag-eexist sa mundo.

"Want some?"

"Drew." Inabot nya sa akin yung fruit salad sa tasa.

"You want to cry? Go on. I can be your shoulder to cry on." Ngumiti sya sa akin. He's a better person now.

"No. I won't cry. My tears are too percious to be wasted." Sagot ko.

"Sometimes you have to let those tears flow..baka mauwi sa muta." Sya

I glared at him.

"Joke lang! Ang intense mo naman masyado." Tumawa pa sya.

"Ganyan talaga pag maganda." Sagot ko.

"Really? Saan ko makikita yun?" Pang-aasar nya.

Bigla akong nanahimik. Naalala ko kasi si Tadpole. Lagi syang kontra pagsinasabi kong ang ganda ko.' Tss!