The Never Been Inloved Boyish

Chapter 48

Fritz' POV

7pm na at kagagaling ko lang sa FRISAM Company, may pinaayos kasi si Papa. Hindi pa mga pala ako nakakapagdinner. Buti na lang wala si Kier bumalik kasi sya ng Pilipinas for their business purposes.

Ibinaba ko muna sa sahig ang mga gamit na dala ko. Binuksan ko ang doorknob mg unit ko.

Teka....

Bakit hindi nakalock? Sigurado ako na nilock ko ito kanina bago ako umalis.

Dug. Dug. Dug. Dug

Shet! Kinakabahan ako.

Dinampot ko muna ang mga gamit na inilapag ko.

I slightly opened the door and let myself in. Hinanap ko agad ang switch dahil medyo madilim.

I turned on the light.

"Hi girlfriend ko."

"WHAT THE F*CK!" Mura ko. I blinked my eyes twice, nagdedeliryo ba ako? Anong ginagawa nya dito? Paano sya nakapasok? "What the hell are you doing here?" Medyo kalmado kong tanong.

Hindi sya sumagot bagkus ay tumayo sya.

Lumapit sya sa akin.

Palapit ng palapit.

Paatras ako ng paatras.

Sh*t. Pader na.

Lumapit pa sya.

Suddenly naramdaman ko ang mahigpit na yakap nya. Parang bigla akong nanghina. Gahd! I missed him so much.

Mali to.

I pushed him away.

"Get out." I calmly ordered.

A smirk curved on his lips and before I could even franked him, he grabbed and pinned me on the wall.

"Tad--"

*kiss*

Our lips met and he kissed me passionately.

"I love you Fritz." He said between our kisses.

For the second time, I pushed him away from me.

"Leave........please." Sabi ko habang pikit ang mga mata ko. Ayokong makita sya na malapit sa akin pero hindi kami pwede sa isa't isa.

"Fritz let me explain." He looked at me directly in my eyes. I can see the sincerety on his eyes.

Looks can be decieving Fritz. Remember that.

"I said leave." I repeated.

"I miss you so much Fritz, please give me another chance." He pleaded.

"I....I love someone else." Nakatungo kong sagot.

"Patawarin mo na ako please okay lang sa akin kung may mahal kang iba, makipagdate ka, okay lang. Tatanggapin ko, handa akong magpakatanga. Just give me another chance. Mahal na mahal kita."

Pinigilan ko ang sarili ko na wag umiyak, sobrang sakit na makita syang ganito pero yun lang ang alam kong paraan para lumayo na sya sa akin. Ayokong masaktan ulit. Hindi ko kayang magmahal ng iba, sya lang pero It doesn't mean na kailangan kong bigyan sya ng pangalawang pagkakataon.

Kasal na sya.

"Wag kang tanga Kurt." Cold na sabi ko.

"I want to be." He answered.

"Nasisiraan ka na ba? Ha? Kasal ka na!" Napasabunot na lang ako sa sarili ko para maitago ang inis ko.

"Walang nangyaring kasalan." Sabi nya.