Louis pov:
"Vertel maar"
Ik zie aan haar dat ze eigenlijk nog teveel twijfeld. "Mieke, het hoeft niet perse nu als je je daar niet fijn bij voeld." Ze kijkt me aan en zucht. "Ik vind het gewoon moeilijk om er over te praten" zegt ze. "Maar dat is ook logisch" zeg ik tegen haar. "Weetje wat misschien het beste is? Je gaat nu lekker slapen, en dan schrijf je morgen alles op een papiertje. Zodat ik het gewoon kan lezen, em de rest van de jongens ook. " "oke... maar ik wil liever niet dat de rest het al weet" zegt ze twijfelend. "Maar het is wel makkelijker, zo kunnen ze er rekening mee houden" zeg ik. "Ja oke is goed!
Zegt de dan uiteindelijk maar. "Maar dan ga ik nu wel proberen te slapen, want dat word een hele opgave morgen" zegt ze en ze gaat liggen. "Snap ik, wel trusten meid" zeg ik en ik ga ook liggen. Ik draai me om en hoop dat ik de slaap kam vatten.
.....
Ik ben terug van weggeweest! Ik heb een lange periode flink met mezelf in de knoop gezeten, en heb hulp daar voor gekregen. Dit is even een kort heey ik begin weer hoofdstuk. Maar vanaf nu weer zo vaak mogelijk update. Want ik ga de goede kant weer op!
Kusjes
JE LEEST
Mieke... a one direction adopted story
Fanfictionnooit meer zou ik praten... nooit meer zou ik huilen... nooit meer zou ik lachen... nooit meer zou ik enige emoties tonen.... nooit meer zou ik gelukkig zijn... of veranderd dit allemaal als ik word geaddopteerd door 5 jongens?
