Mieke... a one direction adopted story

H18

LOUIS POV
Hier zit ik dan. Met trillende handen heb ik de brief van mijn lieve dochter vast. Voor Mieke zelf was dit ook een erg lastige opdracht. Het is natuurlijk niet niets... Ik zit nog alleen op mijn kamer, Mieke wou liever dat ik hem eerst alleen zou lezen. Ik zucht nog een keer diep en begin met lezen.

Louis, Harry, Niall, Los en Zayn.
Ik heb met Louis afgesproken een brief te schrijven, met alles wat ik heb mee gemaakt. Zodat jullie wat meer weten, en ik het niet hoef te vertellen. Want dat vind ik te moeilijk. Dus goed hier ga ik maar.

Het is eigenlijk al zo mijn hele jeugd. Ik ben nooit kind geweest. Toen ik met geboren was is mijn vader zijn werk  kwijt geraakt, omdat die zich te veel om mij zou richten. Hier door is hij gaan drinken, en werd hij erg agressief. Toen ik 5 was, had hij weer een keer teveel gedronken, al schreeuwend rende hij door het huis. Ik was bang, bang dat hij weer zou gaan slaan. Hij riep me naar beneden en ik kwam. Hij had een fles sterke drank in zijn hand. Hij was aan het schreeuwen tegen mama en sloeg haar vol met die fles op haar hoofd. Mama viel bloedend op de grond. Papa rende naar buiten en mama vertelde mij nog dat alles wel goed met mij zou komen. En toen sloot ze haar ogen voorgoed.

Ik stop even met lezen en veeg de tranen die ondertussen al over mijn gezicht lopen weg.

Papa kwam weer naar binnen en zei tegen mij dat ik tegen de politie moest zeggen dat dit een ongeluk was. Hoe kan een kind van 5 dat gezien heeft hoe haar eigen moeder vermoord werd. Ook nog eens zo een groot geheim bewaren? Toen de begrafenis en alles geweest is. Ging mijn vader steeds meer achteruit. Hij dronk steeds meer en hij sloeg me. Na een tijd heeft hij mij ook seksueel misbruikt. Na een half jaar heeft hij zelfmoord gepleegd. Het erge hier aan vind ik dat ik in plaats van verdrietig, erg opgelucht was. Opgelucht omdat je vader is overleden, dat kan toch niet?

Toen ik dus 6 was moest ik naar het weeshuis. Daar had ik het erg fijn!
Toen ik 11 was ben ik weer geadopteerd door een adres dat volgens mij helemaal geen kinderen wou. Maar moest ofzo. Ik zat dagen lang alleen op mijn kamer. Ze sloegen me als ik wat zei. Ik ben de grond in geboord door hun. Een kind van 11 dat niet enthousiast thuis uit school mocht komen, of mocht vertellen wat ze had gedaan. Omdat ze dan al klappen kreeg. Helaas speelde hier ook het seksueel misbruik verhaal voor. Want ja dan was ik tenminste ergens goed voor. Ik werd toen ik 12 was uit huis gehaald door de politie uit huis gehaald. En ging naar een ander weeshuis. Het weeshuis waar jullie mij uit hebben.
Deze was te doen. Alleen ik niet. De mensen waren leuk. Hugo was eerst ook wel oke. Maar goed, als je een meisje hebt dat niets kan of niets wil, word je aggresief. Hij sloeg mij ook regelmatig, en heeft me zelfs bij een uitje bij de manege geslagen met een zweep.

En dit is mijn verleden, kort samen gevat.

Ik sla met mijn hand hard op de tafel. "Godverdomme!" Schreeuw ik. Ik ben kwaad, maar ook verdrietig. Hoe kan iemand dit mijn kind aan doen? Hoe?
Mieke hoorde het blijkbaar en komt binnen. "Louis?" Zegt ze. Antwoorden doe ik niet. Ik een naar haar toe en sluit haar gelijk in mijn armen.
"Ik bescherm je altijd. Beloofd"

.......
Wou 2 dagen op rij geüpload ik ben op dreef mensen. ❤
Graag wil ik jullie vragen een reactie achter te laten voor eventuele ideeën, en wat vind je van het boek?