Please, Tell Me This Is A Lie {on hold}

Twaalf

🌺Anna🌺

"Anna, tijd om op te staan", hoor ik mijn moeder zeggen. Ik open mijn ogen en kreun.

"Van wie is die kaart?", vraagt mijn moeder lief. Ze doet veel liever dan anders.

"Hij is van Shawn", zeg ik en ik laat me weer vallen op bed. Ik hoop dat mijn moeder geen gesprek begint, ik ben er te moe voor.

"Ik dacht dat jullie samen waren?", vraagt ze verward en ze bekijkt de kaart met een frons. Ik zucht.

"Hij heeft het gemaakt nog voor we samen waren", zeg ik. Met veel moeite kruip ik uit bed en pak ik nieuwe kleren en een nieuw setje ook.

"Dus jullie zijn samen?", vraagt ze. Ik hoor een gespeelde opgewektheid. Ik rol met mijn ogen.

"Ma-am", zucht ik.

"Sorry, sorry. Ik ben gewoon blij voor jou dat je weer een vriendje hebt", zegt ze en ze glimlacht.

"'Weer' ?", herhaal ik en ik kijk mijn moeder aan met een frons. Ik heb echt niet zoveel vriendjes gehad.

"Wel ja... Ik bedoel maar... Ga nou maar gewoon douchen, ik ben beneden", zegt ze.

Even later ben ik weer beneden en ben ik helemaal klaar om naar school te vertrekken. Ik sluit juist de deur achter me als mijn gsm trilt. Iemand belt me, het is een onbekend nummer.

"Hallo? Wie is dit?", vraag ik als ik opneem en ik loop door.

"Is dit Anna?", hoor ik een meisjesstem onzeker vragen. Ik frons mijn wenkbrauwen.

"Uh.. Ja. Wie ben jij?", vraag ik nogmaals.

"Oh, god! Ik dacht dat Niall me de verkeerde nummer gaf! Meisjes, het is oke! Het is Anna!", roept ze.

"Hallo! Wie is dit?", vraag ik nu al voor de derde keer. Het begint me te irriteren. En dat op een vrijdag.

"Oh, ja! Sorry, ik dacht niet na. Je denkt toch niet-"

"Zeg nu gewoon je naam", onderbreek ik het meisje.

"Juist. Ik ben Mona. Het meisje die je heeft meegenomen naar het muurtje?", zegt ze.

"Oh! Wel.. Waarom bel je?", vraag ik voorzichtig en nietwetend wat ik anders moest zeggen.

"Ik had een idee. We organiseren een meidenavond en jij moet erbij zijn", zegt ze en ze roept nog iets dat niet naar mij bedoelt is, maar dat versta ik niet.

"Ik moet erbij zijn? Mona, ik ken je vrienden niet", zeg ik. Ik herken het bankje dat hier staat, helemaal alleen en oud, die een straat verwijdert van school.

"Dan ga je ze leren kennen! Ben je bijna op school?", vraagt ze. Ik knik, maar besef dan dat ze me niet ziet.

"Uh, ja. Ik ga nu de poort in dus ik ga ophangen", zeg ik.

"Wacht! Weet je nog waar het muurtje is? Kom daar naartoe, we zitten daar", zegt ze.

"Ik..."

Ik heb eigenlijk niet echt veel zin om nieuwe mensen te leren kennen. Misschien vallen ze wel nog mee, maar misschien zijn het ook bitches. Je gaat er nooit achter komen als je er niet naartoe gaat, sukkel.

"Ik zie wel", en met die woorden leg ik af. Ik ga op zoek naar iemand bekend. Ik zie Louis staan en ik moet weer denken aan onze chat van gisteren. Waarom was hij plots offline?

"Hey, Louis", begroet ik hem als ik bij hem ga staan. Hij prutst aan een kluisje.

"Hé", zegt hij enkel. Hij concentreert zich weer op het kluisje en ik kijk ernaar.