Please, Tell Me This Is A Lie {on hold}

Eénentwintig

🌺Anna🌺

Ik kom aan op school en ik ga meteen op zoek naar Niall. Ik ben echt benieuwd wat hij te te zeggen heeft.

Ik zie Louis en ik ga er van uit dat Niall erbij staat. Dus ik loop naar hem toe. Natuurlijk is Louis weer zo blij om me te zien. Wat is er mis met deze gast?

"Hé, Louis. Heb jij Niall gezien? Hij moet me iets vertellen, maar hij zei me dat het niet gemakkelijk word om het te vertellen. Ik bedoel, hij zei het niet letterlijk, maar ja... Het was wel duidelijk", ratel ik. Louis lacht luidop.

"Nee, ik heb hem nog niet gezien", antwoord hij dan. Ik zucht en met mijn ogen zoek ik de speelplaats af.

"Hé, moet je horen! Niall komt niet naar school vandaag. Ik vraag me echt af wat er mis is met die gast", zegt Harry geïrriteerd wanneer hij bij ons komt staan. Ik kijk Harry met een ruk aan.

"Hij komt niet naar school?", herhaal ik. Ik kan het niet geloven. Die lafaard is veel te bang om me onder ogen te zien.

"Nee, hij zei me dat hij echt ziek is", antwoord Harry.

"Echt ziek? Dat maak je mij niet wijs. Ik weet wel beter", mompel ik.

Harry en Louis kijken me met een vragende blik aan. Ik kijk hun ook aan met een lege blik en met een ruk kijken ze weer weg.

"Nialler heeft mij gestuurd dat hij te laat op school zal zijn", zegt Liam als hij er plots bij komt staan. We kijken allemaal met een ruk naar Liam, die even schrikt van onze plotse reacties.

"Te laat op school, niet naar school.. Wat is het nu?", zucht Louis. Liam kijkt ons alledrie raar aan.

"Hij heeft Harry gestuurd dat hij echt ziek is en dat hij niet naar school komt", zeg ik. Liam fronst zijn wenkbrauwen.

"Ik heb hem gebeld en hij zei dat hij te laat gaat zijn omdat hij nog huiswerk moest maken en hij moest ook nog iets doen waarover hij niks kwijt wou", legt Liam uit.

"Ik weet al wat", mompel ik.

"Wat?", vraagt Harry die naast me staat.

"Niks", zeg ik en ik ga naar het muurtje, de jongens achterlatend.

Onderweg naar het muurtje stel ik mezelf allerlei vragen. Waarom zegt Niall tegen de ene persoon dat hij niet naar school komt en tegen de andere dat hij te laat komt? Is hij zo bang om het me te vertellen? Ik bijt toch niet?

"Anna!", roept er plotseling een stem achter me. Ik draai me om en Eliza komt op me afgelopen.

"Sorry dat we je niks hebben gezegd, maar we zitten niet aan het muurtje", zegt Eliza hijgend als ze mij bereikt.

"Hoezo niet?", vraag ik verward.

"We zitten niet altijd daar", antwoord ze en ze trekt me mee naar het bankje waar ze zitten.

"Heyy", begroet ik hen enthousiast. Ze begroeten me terug en ik ga naast Mona zitten. Tot mijn verbazing zit er ook een jongen bij.

"Hey, ik ben Anna", stel ik mezelf voor met een glimlach. Hij glimlacht terug.

"Ik ben Nash. Ik heb al veel dingen over je gehoord. Goede dingen natuurlijk", knipoogt hij en ik grinnik.

"Dat is mijn lief", zegt Amy en ze kruipt dichter tegen hem aan. Nash gooit een arm over haar schouder en Eliza rolt met haar ogen.

"Wat leuk! Ik hoop dat jullie nog lang samen blijven", zeg ik enthousiast. Amy straalt en knikt.

"Dat hoop ik ook", glimlacht Amy breed. Ze kijkt op naar Nash en die knikt alleen maar.