Please, Tell Me This Is A Lie {on hold}

Tien

🌺Anna🌺

"Hé, je bent er", hoor ik een jongenstem achter me zeggen. Met een ruk draai ik me om en daar staat Niall.

Ik knik en duw mijn handen dieper in mijn zakken, het is echt koud. Het is wel al wat warmer dan de vorige dagen, maar het is nog steeds koud.

"Kom, dan gaan we naar de Starbucks. Daar is het lekker warm", zegt Niall en ik knik instemmend.

We lopen naast elkaar en Niall heeft een hand op mijn rug geplaatst, omdat we het straat moeten oversteken.

Aan de overkant laat hij zijn hand weer zakken en stopt hij ze zelf in zijn jaszakken. Ik ril kort.

"Om op je vraag te antwoorden: ja, er staat een bloemtje achter je naam", glimlacht Niall en ik glimlach ook.

"Het is dezelfde bloem dat je me hebt doorgestuurd", voegt hij eraan toe.

Ik glimlach en kijk weer voor me.

Even later komen we aan de Starbucks. Hij is klein, maar gezellig. Niall opent de deur en laat mij er als eerste doorgaan.

We zijn de enige klanten, naast een koppeltje dat elkaar meer zit af te lebberen dan drinken van whatever er ook in hun bekertje mag zitten.

"Wat moet jij hebben?", vraagt Niall.

"Doe mij maar een chocolade melk", zeg ik. Ik loop al naar één van de tafeltjes om plaats te houden, al weet ik dat het niet nodig is. Niall bestelt en komt even later bij mij aan tafel zitten.

"Ze gaan onze beide namen afroepen", zegt hij enkel. Ik knik.

"Niall! Anna!", wordt er geroepen. Niall staat meteen recht, maar ik hou hem tegen.

"Ik ga ze wel halen", zeg ik. Veel tijd om te protesteren heeft Niall niet want ik was al onderweg.

Even later kom ik terug met onze twee bekers. Ik zet me neer en beide nemen we een slok.

"Oke, straight to the point, ik voel me vertrouwd in jouw buurt", zegt Niall.

Ik verslik me in mijn choco en ik hoest. Niall schrikt en komt meteen mijn kant op lopen en hij klopt op mijn rug.

"Het gaat wel", zeg ik en hij gaat terug op zijn plaats zitten. Hij kijkt me aan met een verontschuldigende blik.

"Sorry, ik had misschien niet zo heel straight to the point moeten zijn", zegt hij en ik glimlach lichtjes.

"Ik moet toegeven, het was wel vlakaf, maar vlakaf en eerlijk. En ik moet trouwens ook zeggen dat ik me vertrouwd voel in jouw buurt. Alsof we..."

"Elkaar al jaren kennen", vult Niall mijn zin aan als hij merkt dat ik geen woorden kan vinden om het uit te drukken.

"Juist", zeg ik en ik knik.

"Laten we maar eerlijk zijn. Het kan hard overkomen, maar ik wil het kwijt. Op de één of andere manier kan ik geen geheimen verbergen voor je", zegt hij. Meteen denk ik aan het moment dat ik zelf had gedacht dat ik niet kon wachten om aan Niall te vertellen wat er gebeurt is tussen mij en Shawn.

"Dus... Ik moet zeggen dat ik de laatste tijd wel veel aan je dacht", begint hij. Ik zeg niks maar kijk hem enkel aan.

"En ik wist niet zeker of ik verliefd was of niet. Dus... Ben ik naar mijn broer gegaan", vertelt hij verder. Ik zie dat hij niet goed weet hoe hij het moet vertellen, maar ik laat hem doen.

"Hij zei me dat het de beginselen waren van verliefdheid en ik moet koste wat het kost er vanaf geraken", zegt hij. Hij kijkt me voor het eerst in tijdens dit gesprek recht in de ogen aan en dan pas realiseer ik me wat hij eigenlijk zegt.