The Untamable Woman

9

Pareho kami ni Blaze na nakatitig sa harapan namin- sa dagat. Ang lamig ng simoy ng hangin na sumasampal sa katawan at mukha namin. Niyakap ko ang mga binti ko at pinatong ang baba ko sa tuhod ko.

Nakaupo kaming dalawa ni Blaze sa isang malaking bato na nasa harapan ng dagat. Walang tao sa paligid namin dahil inaatupag nila si Isabell, ayoko sana kausap ang isang 'to kaso nakakuha ako ng text galing kay Siance na wag umalis.

Why do I follow her order..?

"Angel?" Blaze called me, I turned my head to face him. "Kanina pa ako nagsasalita, hindi mo pala ako pinapakinggan," his expression turned sour.

"Ah," I took my sight of off him. "Hindi ko naman kailangan makinig sayo e. Andito lang ako para maghintay kay Siance," pag pranka ko sa kanya. I'm sitting here because I need to, not because of him.

"You are breaking my heart, Sweetheart," sagot niyang may halong kalokohan.

Humikab ako. "Good to know," umiling ako ng bahagya at pinikit ang mata ko.

My body aches, every inch of it hurt's badly from everything that has been happening. Simula ng mamatay si Mr. Gonzil hanggang sa pag atake ng miyembro ni Viper- it's too much to handle.

"By now, most ladies that I asked to be with me are feeling nervous," he paused. "So why isn't the same effect happening to you?" pagkabigo niyang tanong sa akin.

Bumuntong-hininga ako. "Then sorry to disappoint you, Mr. Tycoon, but you've got the wrong victim," walang gana kong sagot.

"Did I?" may pagdududa niyang tanong sa akin ulit. "In which way?"

"Magkaiba kami ng mga babaeng tinutukoy mo. Sila, makati at handang magpakain sa kahit na sinong lalaki. Ako, handang baliin ang lahat ng buto ng lalaki sa oras na galawin nila ako," minulat ko ang mga mata ko.

"Then why haven't my bones been broken yet?" napalingon ako sa kanya na parang inaantok. Halos hindi ko mamulat ang mga mata ko.

Of course aantukin ako, sa sobrang dami ba naman na nangyari ngayong araw na 'to. I'm not a robot that can't feel tiredness. Tao rin ako at lahat ng nararamdaman ng tao ay nararanasan ko rin.

"Kaibigan ka ni Siance, that's all there is," inaantok kong sagot sa kanya.

Hinawakan ni Blaze ang ilalim na labi niya. Yung tipong napapaisip siya sa mga susunod niyang sasabihin. Habang ako ay napapatango na sa antok. Kaso kailangan kong pigilan ang sarili ko.

"Paano kung hindi ako kaibigan ni Siance? Would you still reject me?" seryoso siyang napalingon rin sa akin.

"You are sounding desperate, Mr. Tycoon," patango kong sambit. Fuck, my drowsiness is getting me.

"It's not called being desperate if I want to get to know you better," he patted my head slightly. "Although, this might not be the perfect time for it."

I annoyingly glared at him. "Don't pat my head, Jerk," I said with a warning and slapped it away. Ganito ako pag inaantok ako. Agad-agad na nayayamot sa maliit na bagay at tao.

"Inaantok ka na, Angel," unti siyang umurong palapit sa akin. "I'll let you rest on my shoulder for free," nakangiti alok pero inirapan ko siya. It might have been a wrong choice considering my sight just became blurry.

Tsk. Sa lahat ng oras na pwede akong antukin, sa harapan pa talaga ng lalaking 'to. I can't believe it.

Napahikab ako ulit sa antok. Ramdam ko ang kagustuhan ng katawan kong humiga at matulog dito sa bato pero kailangan kong manatiling gising. I can't trust people right now. Not when letting my guard down means putting myself in danger.