The Untamable Woman

28

Napasandal ako sa headrest ng upuan ko, tsaka napapikit ng mata. Sinusubukan kong alisin ang nasa isipan ko, ang isang katotohanan na sadyang mahirap tanggapin.

"What the fuck is going on?" I mumbled.

"Hey, everything is going to be okay. Kailangan lang natin magtiwala sa kanila," pagcomfort ni Kuya Ivan sa'kin.

Napahilamos ako ng mukha. "May tiwala ako sa kanila, Kuya. Malaki ang tiwala ko pero bakit nangyari 'yun?" pagaalala kong tanong sa kanya kahit alam ko na nagaalala rin siya.

Hindi nakapagsalita si Kuya Ivan, ngunit bumuntong hininga siya. Yung tipong nagiisip siya kung ano dapat ang isasagot niya dun sa tanong ko. Mahirap sagutin ang isang tanong kung hindi mo alam kung anong nangyayari.

Napatingin ako kay Kuya Ivan, nakayuko siya habang nakacross arms. Pagkatapos kasi ng pagbisita ko kay Ate, bigla akong tinawagan ni Kuya Ivan. May nalaman kasi siya tungkol sa Underground at kung ano talaga ang nangyayari dun, kaya napauwi ako ng wala sa oras.

Aaminin ko delikado ang pagutos kong magmanman siya sa Underground, pero kinailangan ko siyang utusan dahil wala akong nakukuhang report galing kila Rin. Nagaalala ako kahit hindi halata.

"Paano kung puntahan natin?" tumingala siya at tinignan ako. "We'll disguise ourselves para hindi tayo makilala, ayos ba?" taka niyang tanong sa'kin.

"Paano kung mahuli tayo?" alala ko namang tanong pabalik.

Umiling si Kuya Ivan. "Trust me, hindi nila tayo mapapansin sa dami ng nangyayari ngayon," sagot niya.

"Si-"

Naputol ang pagsagot ko ng tumunog ang cellphone ko. Napataas ako ng kilay at kinuha ito sa gilid ng lamesa ko. Pagkakita ko ng pangalan, I hesitated a bit kung sasagutin ko ba o hindi. Kaso mas nadaig ng kagustuhan kong marinig ang boses niya kaysa sa ayaw.

Pinindot ko ang answer button. "Mhm?" tanging sagot ko.

"I miss you," sagot niya pabalik.

"Mhm..," sagot ko ulit. Miss ko na rin naman siya, ayaw ko lang maistorbo sila ng babe niya kaya hindi ako nagpaparamdam. It was already enough that I've been jealous everytime na nakikita ko siya at ng mysterious girl na kasama niya.

"Please talk to me, My Love," rinig ko ang paggulong niya sa kama. "Please..," he sounded restless.

Huminga ako ng malalim. "I.. I can't right now..," pagtatanggi ko.

"Why?"

"May importante akong asisikasuhin ngayon," umiwas ako ng tingin kay Kuya Ivan.

"Mas importante pa kaysa sa'kin?" malungkot ang tono ng boses niya.

At that point, napalunok na ako at inikot ko ang upuan ko palayo sa paningin ni Kuya Ivan. Mababasa niya lang kasi ang ekspresyon ko kapagnanatili akong nakatingin sa kanya. At kakilala ako ni Kuya Ivan. He know what my expression means pag bumango ito.

"Angel, are you still there?" rinig ko ulit sa boses ni Blaze.

Umiling ako saglit. "Yes, and yes, it's much more important than you," pananakit ko sa kanya.

His line went quiet, but I can hear his breath. I am hurting him the way I am hurting myself with trying to push him away.

"Alright. Sorry..," huli niyang sinagot at binabaan ako ng tawag.

No. I'm sorry, Blaze.

Kinagat ko ang ibabang labi ko bago ako tumayo sa upuan ko at humarap kay Kuya Ivan. I nudge to him, and took my key from my table.