Bąd Ťrøuble

Chapter /32/ Αλά Harley

Harley's P.O.V

Εγώ: "Καλώς ορίσατε.." Ψιθυρίζω και λαμβάνω μια αγκωνιά από την Cathy..

-: "Αμάν τι ήταν κι αυτό ρε αγάπη μου?"

Διευθυντής: "Ρε το μαλάκα πήγε κι έπεσε πάνω μας! Αν δεν ξέρει να οδηγεί να μην οδηγεί!" Βρε το διευθυντάκο..Και δε στο 'χα Σταμάτη μου!

Πάντα μου άρεσε το όνομα "Σταμάτης"

Αγλαΐα σκας?

Αγλαΐα?

Αχχ ναι! Δεν είναι τέλειο όνομα?

Όχι?

Ωραία, έτσι θα σε φωνάζω από δω και πέρα..Αγλαΐτσα!

Catherine: "Ψττ!"

Εγώ: "Τι?"

Catherine: "Δες λίγο τι συμβαίνει, γιατί είμαι καλυμμένη με φορέματα.."

Ρολλάρω τα μάτια μου και ανοίγω τη ντουλάπα ίσα ίσα για να βλέπω..

-: "Πάντως είσουν ψύχραιμος και δε σ' έπιασε πάλι η κρίση σου.."

Διευθυντής: "Αν με 'πιανε όμως δεν θα ήξερε από που να φύγει!"

-: "Μμμ..Μ' αρέσει όταν γίνεσαι άγριος!"

Εγώ: "Ωωχ Παναγία μουυ!" Αναστενάζω όσο πιο αθόρυβα μπορώ..

Catherine: "Οι άλλες πού κρύφτηκαν?"

Εγώ: "Δεν ξερ-" Βλέπω το παπούτσι της Madison πίσω απ' την κουρτίνα.."Ηηη στις κουρτίνες!"

Catherine: "Πάνε καλά? Θα τις δουν!"

Βγάζω το κινητό μου, πληκτρολογώντας και βλέποντας ταυτόχρονα έξω..

~Προς: Ύαινα☆~

"Μαζέψου, θα σε δουν.."

Τότε βλέπω το πόδι της Mady να μαζεύεται..

-: "Έχουμε να το κάνουμε μια βδομάδα.." Θα αράχνιασαν..

Βλέπω τη γυναίκα του να πάει προς τις κουρτίνες..

Ταχυκαρδία, ένα-δύο εγκεφαλικά, άγχος!

Θεέ μου να μην τις πιάσει..Άγιοι Πάντες μου, Άγιε Αναστάσιε μου θα σου κάνω τάμα να έρθω ξυπόλυτη να σε προσκυνήσω!

Μα είναι πέντε λεπτά ποδαρόδρομος..

Αγλαΐτσα τσιμουδιά!

Τα χέρια της πιάνουν τις κουρτίνες..

Αυτό είναι το τέλος!