KARANLIK(Tamamlandı)

Ölüm

Medya; Jessie ve Calvin

Doğum gününün olduğu evde Dave'in başında bekliyordum. Yarası içindeydi ama iyileşiyordu. Yatakta kesik kesik nefes alıyordu. Annesinin haberi yoktu. Olsa zaten onu koruyamadigim için benden nefret ederdi.

Ve Chris. Onun yok oluşunu izlemek istiyorum. Bu güzel güne o iğrenç imzasını atmıştı. Dave'e son kez baktım ve aşağı indim. Sahile indim. Kütüğün üstüne oturdum. Ay'ı izlemeye başladım. Ne kadar güzeldi. O kadar masumdu ki. Ofkemin beni yenmesini izin vermeden geçmesi için bekledim. Olacak gibi değildi. Yanima kadar gelmişti. Ve ben hiçbirşey yapamamıştım. Ayağa kalktım. Element kontrolü ile yerden bir taş aldım ve denize attım. Hoşuma gitmişti. Hepsini kaldırdım. Tam atacakken biri yanıma geldi. Kokusuna bakılırsa erkek bir vampirdi.

-Sinirli olduğun için taşların hepsini denize atarsan, bir daha ki sefere birşey atamayacaksın.

-Sen varsın ya.

Gulumsedigini gördüm. Elini uzattı.

-Ben Sam. Mark'ın arkadaşı.

Eline baktım. Tutmaya niyetim yoktu. Kütüğün üstüne tekrar oturdum. O da yanıma geldi.

-Seni hiç böyle beklemezdim.

Dedi. Özgüvene bak.

-Neyimi beğenmedim?

-Karanlık'sin sen. Hemen pes edip oturmak niye? Onların yanına mi kalacak.

-Sana soracak değilim küçük.

Tekme atıp uçuşunu izledim. Suya düşünce içeri girdim. Dave'in kaldığı odaya girdim.Uyuyordu ve nefesi duzelmisti. Yüzü de normaldi. Eski sıcaklığı da gelmişti. Gülümsedim ve alnina bir öpücük bıraktım. Gülümsedi.

Odadan çıktım. Bizimkiler içeri de oturuyordu. Taylor benim halimi görünce çok korkmuştu. O benim uzulmemi istemiyordu. Şuan ici icini yiyiyor gibi bir hali vardı. Sahile tekrar çıktım. Sam orada ıslak ıslak duruyordu.

-Bittin sen.

Bana doğru koştu. Ben ise tek hamlemle kafasini kopardım. Ve yaktim. Koşarak Dave'in yanına gittim. Dave sayikliyordu.

-Jess kızın beni dinlemiyor.

Dedi bir anlık donakaldim. Sonra devam etti.

-Oğluma laf atma. En az benim kadar yakışıklı ama zekası aynı sen. Kızım annene birşey de.

Dedi saçlarını okşayarak yanına uzandim.

-Jessie?
Dedi kısık bir sesle.

-Benim bitanem.

Bana sımsıkı sarıldı.

-Sana birsey yapti mi?

Dedi elimi yanağına götürdüm. Güven verici bir bakış gönderdim.

-Benim için endişelenme. Sen nasılsın? Ağrın var mı?

-Var biraz.

Dolaptaki ağrı kesici ve bir bardak su ile Dave'in yanına geri döndüm.

-Al iç.

-Teşekkürler.

Suyu içmesi için yardım ettim. Sıcak nefesine bile muhtaç olmak hayatta tatmadigim duygulardan biriydi ve Dave'le birlikte olduğum süre zarfında hersey ilkti.

-O it nerede?

-Kaçtı.

Elimi saçlarına atıp oynamaya başladım. Mutlu olacak ki gülümseyerek gözlerini kapattı. Kafasını bacağıma koydu.