Seducing Him

Chapter Seventeen - Boracay II

Masokista nga yata siya dahil pagkatapos niyang kumain ay hinanap pa niya ang mga ito. Then there, she saw two people laughing and smiling at each other while at the blue crystal clear sea of Boracay--hugging each other tightly.  A picture perfect, in fact. Kung hindi nga lang niya kilala ang mga ito ay masasabi niyang loveliest and perfect couple ang mga ito. She smiled bitterly at herself upon seeing her husband’s facial expression. Ang saya nito, nakakainggit lang.

She sighed heavily before turning her back para sana mamasyal nalang at nang hindi na sumakit ang mga organ niya sa nakikita kaso lintik! May tumama sa kanyang ulo.

“Syet!” she uttered.

“Sorry, miss. Hindi ko sinasadya.” narinig niyang sabi ng lalaki habang hawk-hawak ang bola.

“Ingat-ingat naman, kuya.” Wika niya habang hinihimas ang nasaktang ulo.

“I will next ti—wait! Kim,ikaw ba ‘yan?” 

“Hindi!” pambabara niya rito, “Lintik, ang sakit.” Hindi pa rin siya makatingin ng diretso rito dahil  na-alog yata ang utak niya. At wala siyang paki-alam kung sinuman ito. Masakit na ang puso niya, dinagdagan pa nito! Letche.

Lumapit ito sa kanya at inalalayan siya sa braso. “Dalhin kita sa clinic?”

Iniwas niya ang braso rito, “Huwag na. I can manage.” Pagtataray niya rito at hinarap na ang pang-ahas na lalaking humawak sa braso niya. Infairness, gwapo ito Pero mas gwapo pa rin ang asawa niya. “Hu u?”

“I-I’m Carlo.” Inilahad nito ang kamay sa kanya ngunit tinignan lang niya iyon ng nakakunot-noo. “A-ah you may not know me but I know you.”

“Ah okay.” Wika niya sa walang-ganang boses.

One thing about her--hindi siya kumaka-usap ng mga hindi niya kilala lalo na kapag lalaki.She’s friendly, yes, but that doesn’t mean she will entertain all kaya madalas siyang sabihin ng mga kaibigan na mataray. Kaya wala raw siyang nagiging boyfriend dahil doon. Sa  katunayan hindi naman siya laging mataray eh, kapag kinakailangan lang. Katulad nalang ngayon because obviously, the guy is flirting her. And yes, flirting na ang tawag niya roon. Wala lang, feeling lang niya. Ang feeling nya, ‘no?

Namilog ang magmata nito, “Iyon lang?”

Pinamaywangan niya ito, “What do you want me to say? Thank you?”

He chuckled, “I mean, hindi ka lang ba magtatanong kung paano kita kilala?”

“Keep it to yourself. I’m not interested”

He grinned. “Hanggang ngayon masungit ka pa rin.” Tumaas ang kilay niya, “Anyway, kahit ayaw mong malaman kung paano kita naging kilala ay sasabihin ko pa rin.” He smiled. “We were schoolmates back in college. I’m from the College of Engineering. Pharmacy ka naman, di,’ba?”

“Hindi ko alam umabot pala hanggang Engineering ang ganda ko. I thought I was noone back then.”

“Nah, you never were. Hanggang ngayon.” Tell that to my beloved husband.

 “I see.” Tumango-tango siya, “Thanks for flattering me, Mister but I really have to go.” Paalis na siya ng hawakan siya nito sa braso, “Hands off, please.”

Agad naman nitong binitawan ang braso niya, “I’m sorry. I just want to be your friend.” Ang daldal  nito!

“Okay.” Sagot nalang niya para tumahimik na ito.  Patalikod na uli siya ng tawagin siya nito, “What?” hindi na niya maitago pa ang pagka-irita.

He smiled once again and she must admit, this boy is really handsome!

“Hey, chill!” wika nito habang natatawa at nakataas ang kamay sa ere bilang pagsuko, “Just wanna ask if you’re alone.” He smiled again.