Mr. Mendes ~ herschrijving

Chapter 29

Hanna
Het is dinsdag, joehoe. Gisteren was Joy niet op school. Gelukkig maar. Ik voel me wel erg alleen, maar ik zorg ervoor dat ik Shawn onopgemerkt kan zien en spreken. Ik stap moeiteloos uit bed en zoek een leuke outfit uit. Uiteindelijk kies ik een shirtje met bee nice erop, en een leuk bijtje erbij. Met een simpele zwarte skinny en lage turqoise Vans.

Als ik op school aan kom en naar de wc wil gaan, word ik het conciërge hokje in getrokken. Ik schrik me rot en wil gaan gillen totdat Shawn zijn hand op mijn mond legt. Hij doet de deur op slot.

"Oh my gosh Shawn! Ik schrok me rot." Lach ik uit. Shawn lacht ook. Gosh dat is cute. Hij komt dichter bij en zet zijn lippen op de mijne.

"Ik hou van je. Trouwens babe, je bent zo mooi." Zegt hij.

"Ik hou van je." Zeg ik en kus hem weer. Lang.

Ik hou echt van hem.

"Konden we dit maar de hele dag doen." Zucht hij. Ik lach.

"Was het maar zo." Lach ik.

"Jeetje Han, heb je de slappe lach ofsow?" Vraagt hij en kijkt mij glimlachend aan.

"Misschien." Zeg ik en mijn wangen worden rood.

"Cutie." Zegt hij en knijpt in mijn wangen.

"Niet doen!" Zeg ik en sla speels zijn handen weg waardoor hij lacht.

Dan gaat de bel.

"Shit." Zeggen we allebei tegelijk.

"Ik ga wel eerst weg. Dan wacht je vijf minuten en kom dan mijn les binnen." Zegt hij. Shawn opent de deur en loopt naar zijn lokaal. Ik doe alsof ik wat zoek en wacht vijf minuten.

Als de vijf minuten voorbij zijn loop ik naar zijn lokaal.

"Sorry meneer Mendes, ik heb me verslapen." Zeg ik als smoes.

"Mevrouw McCullens, kom snel zitten." Glimlacht Shawn. Ik moet zo hard lachen. Ik doe de deur dicht en ga achterin zitten. Ik heb moeite met mijn lach in te houden.

"Mevrouw McCullens, is er iets wat zo grappig is wat je misschien met ons wil delen?" Vraagt meneer Mendes.

"N-nee hoor meneer." Zeg ik en probeer serieus te doen.

"Goed klas, binnekort houden jullie je presentatie in het engels over jezelf." Iedereen kreunt.

"Willen jullie een 1?" Vraagt hij. Iedereen zegt nee.

"Nou dan, uhm. Danny, jij bent volgende week al aan de beurt." Zegt meneer Mendes. "Daarna kijken we wel."

Ik kijk naar de plek waar ik en Joy altijd zaten. Ze zit er nu wel en kijkt mij aan. Ik kijk snel weg.

Ergens mis ik mijn beste vriendin, maar we hebben gewoon afstand nodig. Ooit moet ik haar vergeven, ik weet het. Dan gaat de bel, ik wacht tot iedereen uit het lokaal is. Dan doe ik de deur dicht en loop naar Shawn.

"Hi babe." Zegt hij en pakt mij bij mijn heupen.

"Shawn? Wat dacht je ervan om met mij zondag naar de kerk te gaan?" Vraag ik. Hij kijkt bedenkelijk.

"Ik weet niet babe." Zegt hij. Ik kijk verdrietig. Ik snap het wel, hij heeft er niks mee.

"Het is oké." Zeg ik. Hij geeft een kus op mijn wang.

Op dit moment mis ik mijn moeder heel erg. We gingen altijd samen naar de kerk. Er glijden wat tranen over mij wangen.

"Babe? Wat is er?" Vraagt Shawn en wil dichterbij komen maar ik duw hem weg.

"Nu even niet Shawn." Zeg ik. Hij kijkt mij raar aan.

Ik loop weg naar de aula voor pauze zonder iets te zeggen tegen Shawn. Maar dan bedenk ik me. Ik ren terug en spring in Shawn zijn armen.

"I love you."

-
Lol weird....