Mr. Mendes ~ herschrijving

Chapter 8

Hanna
Het is vandaag weer maandag. Super leuk. Hoor de sarcasme.

Ik zie er zo tegen op om meneer Mendes weer te zien. Ik vind hem zo ontzettend eng.

Ik zit al op de fiets, ik fiets extra langzaam.

"Hey Hanna." Het klinkt als een bekende mannenstem. Please laat het Calum zijn. Ik draai me om en zie dat meneer Mendes achter me fietst. Geweldig.

"H-hallo meneer." Zeg ik. Hij komt naast me fietsen.

"Zin in vandaag?" Vraagt hij.

Ik haal mijn schouders op. Gelukkig zie ik het schoolgebouw al staan en ik race er naar toe.

Ik zet mijn fiets neer. Gelukkig zie ik meneer Mendes al naar binnen lopen.

Dan gaat mijn telefoon ineens af. Ik neem op.

J: hey han, sorry dat ik dit zo laat zeg maar ik kan niet komen vandaag.

H: oh... uh, oke dat is goed. Maar ik moet gaan. Doeii.

Dan hangt ze op. Oke vreemd.

Ik loop naar binnen, want de bel is gegaan. We hebben mentoruur, joepie.

Ik ga zitten waar ik hoor te zitten. Meneer Mendes is er gelukkig nog niet.

Dan stroomt de klas vol.

"Hey babe."

Ik draai me om en zie dat Calum naast mij komt zitten.

"Hey." Zeg ik en geef hem een knuffel.

Onze handen verstrengelen en we praten over van alles wat.

"Goedemorgen klas." Zo ineens staat meneer Mendes voor de klas.

"Goedemorgen." Zegt de klas gapend.

"We hebben vandaag mentorgesprekken, ik begin met twee mensen, de rest mag dan in de aula gaan zitten en zijn de volgende keer aan de beurt." Legt hij uit.

De klas juicht.

"Oke, ik begin vandaag met Joy en Hanna."

Mijn ogen worden worden groot. You gotta be kidding me.

"Joy is ziek, meneer." Zeg ik.

"Dan ben jij en... Rosie vandaag." De rest loopt weg en Rosie gaat op gang staan en doet de deur dicht.

"Kom hier zitten, dan kunnen we kijken naar je cijfers." Zegt hij en klopt op de stoel naast zijn bureaustoel. Ik ga zitten naast hem.

"Als ik het zo zie, heb je denk ik wel bijles nodig." Zegt hij een legt zijn hand op mijn been.

"Bij u thuis?" Vraag ik. Hij knikt.

"Vind je dat erg?" Vraagt hij en glimlacht lief naar mij. Waarom is hij opeens zo aardig en lief. Straks word ik nog echt verliefd op hem. En dat kan niet want ik heb Calum.

Ik knik nee.

"Luister Hanna, het spijt me van vrijdag. Dat had ik niet mogen doen. Ik had wat afleiding nodig." Zegt hij. Ik knik.

"Het is al goed meneer." Zeg ik en lach naar hem.

"Dus, wat dacht je van bijles, woensdag na school?" Stelt hij voor.

"Dat is goed." Zeg ik.

Hij knikt. "Je mag gaan." Zegt hij.

Ik sta op en loop weg.

Dat ging gelukkig goed

-
Idk what to say 😂