Όταν οι σκέψεις μπαίνουν σε λέξεις

Φαντασίωση

Τα κρυφά σου λόγια σκέφτομαι λόγια που δεν έχουν ειπωθεί. Λόγια που με μανία εκφράζονται από πράξεις της στιγμής. Πόσο με πονεσες πόσο με πονάς όταν κρύβεσαι πίσω από την μάσκα που φοράς. Μια φαντασίωση ψιθυρίζω δειλά. Με λόγια δυνατά που δεν ακούει κανείς καθαρά. Τα λόγια μου δεν μασάω λέει κάπως έτσι πάει. Μα κι εσύ δεν φοβάσαι αυτό που μας είναι γραφτό. Το ζεις λέει και δεν κρύβεσαι πίσω από κρυφές πράξεις που μόνο εμείς ξέρουμε τι σημαίνουν. Κάπως έτσι πάει. Αλλά μόνο στο μυαλό. Ξέρω ότι όταν θα σε ξαναδώ τα ίδια κρυφά μονοπάτια θα ακολουθώ που τέλος δεν έχουν. Ο πόνος που προκαλούν οι κοφτερό δρόμοι θα μου ματωσουν πάλι την ψυχή. Και εσύ απλά θα περιμένεις εκεί στο τέλος της γραμμής με ορθάνοιχτα χέρια που δεν λένε να με σφραγισουν για πάντα. Μια φαντασίωση λοιπόν ζω για να μην χαθώ. Γιατί μονοπάτι είναι η ζωή μου κι αυτό δεν είναι αρκετό.