Όταν οι σκέψεις μπαίνουν σε λέξεις

φοβαμαι

      Τρομος. Αυτο νοιωθω αυτη τη στιγμη και εδω και αρκετες μερες. Ισως χρονια αλλα σε μικρες δοσεις πιο παλια. Τωρα ολα ειναι περιεργα. Τωρα ολα ειναι πιο αληθινα. Πιο ωμα.Με φοβιζε τοσο πολυ να συνηδητοποιησω αυτο που συνηδητοποιησα για σενα. Με τρομαζε τοσο πολυ να σε δω κι εσενα συνηθισμενη. Εσενα το κλειδι του μικρου παραδεισου που ειχα σχεδιασει. Το κλειδι το μερος και ο μοναδικος κατοικος. Ολα πρεπει να παρω μια γαμημενη μπουλντοζα και να τα γκρεμισω. Γιατι δεν εισαι μαγικη. Ουτε εγω ουτε εσυ. Εισαι απλα εσυ με πολλα κομματια στα οποια εθελοτυφλουσα για να μην πληγωθω. Με πολλα κομματια που εσυ μου ετρεφες για να μην σε δω. Ο κοσμος μου ψεφτικος ξαφνικα με κανενα κρατημα για να το δω χαλαρα.  Σ αγαπησα το ΓΑΜΗΜΕΝΑ πολυ και με εκανες να πιστεψω οτι κι εσυ ιδιο για μια στιγμη. Αλλα οχι μετα παλι γυρνας και μου λες σκατα. Ε λοιπον ΚΟΥΡΑΣΤΗΚΑ. Τελος μ ακους τελος. Δεν θα ειμαι ποια εγωη δεδομενη. Δεν θα ειμαι παλι εγω αυτη που για σενα ζει. Η μαθε να ζεις εσυ για μας τωρα μεχρι το κενο να συμπληρρωθει η ασε με μονη. Θα τον βρω τον δρομο μην ανυσηχεις οσο και τα μονοπατια ολα σε σενα να οδηγουν. Ισως απλα ετσι εχω μαθει. Και οτι μαθαινεις το ξεμαθαινεις οταν σε κουρασει κατι πολυ. Οποτε σε αφηνω να επιστρεψεις στην επιφανιακη σου ζωη. Με ατομα που δεν νοιωθεις τιποτα αληθινα παρολλα αυτα δειχνεις να αγαπας περισσοτερο. Και θα ξερεις παντα οτι το μονο ατομο που αγαπησες και σαγαπησε αληθινα εφυγε για παντα αλλα οχι χωρις προσπαθεια. Και το εδιωξες εσυ ομορφια μου εσυ. Ασχημενωντας και των δυο μας την γαμημενη ζωη.