Δεν θα γίνουμε σαν κι αυτούς ψυθηρισαμε σε ένα άδειο φεγγάρι που το βλέπαμε γεμάτο. Θα είμαστε κάτι διαφορετικό. Κάτι μοναδικό. Που να ξέραμε ότι το τέλος θα ήταν ίδιο. Ίδιο με όλα τα άλλα. Που να ξέραμε ότι σήμερα τίποτα από όσα λέγαμε δεν ισχύει. Ότι το φεγγάρι θα κοιτάω μόνη μου και θα προσπαθώ να καταλάβω τι του έβρισκα χθες. Άδεια η ζωή στην τελική τίποτα δεν μένει διαφορετικό για πολύ. Και απλά μένουμε να κοιτάμε ένα άδειο φεγγάρι και να αναρωτιομαστε γιατί...
YOU ARE READING
Όταν οι σκέψεις μπαίνουν σε λέξεις
PoetryΜικρές φιλοσοφίες που χρησιμευουν σε οσους εχουν περιεργες μερες σαν και τις δικες μου. Ισως παλι και οχι. Εσυ εισαι ο κριτης γι αυτο.
