Δεν μπορώ να πω ότι σε ξέρω καλά. Προσπαθώ. Πονάς όμως και είναι δύσκολο να σε δεχτώ. Είσαι κάτι σημαντικό. Αλλα που δεν μ αρέσει να χρειάζομαι. Νιώθω. Νιώθω? Τι νιώθω? Γιατί να νιώθω? Νοιώθω σαν ένα μικρο που μαθαίνει μόλις να περπατάει. Τρέμω φοβάμαι αυτή την καινούρια εμπηρεια. Όλο μου το σώμα προσπαθεί να εγκαταλείψει αλλά σηκώνομαι. Το θέμα είναι ότι το παιδι απλα θα προχωρήσει. Εμένα απλά κάποιος θα με σπρώξει και θα με ξαναρίξει. Σκέφτομαι τι σημαίνει να νοιωθεις. Πόσο διαφορετική ερμηνια μπορεί να πάρει η λέξη. Τόση κοροϊδία μπορεί να φάει αυτή η λέξη. Κι αν δεν καταλαβαινεις για πιο πράγμα μιλάω μάλλον είσαι ένας από αυτούς. Που το νοιώθω είναι γεμάτο συμφέρον και πρεπει και γεματο ταμπου και γενικα βλακείες. Απλα βλακειες. Οτι νοιωθεις το ζεις δεν πας με βαση το τι θελουν να νοιωσεις οι αλλοι. Μου λενε οτι εγω δεν νοιωθω οτι εγω εχω σπασει. Αλλα εγω ποτε δεν εχω νοιωσει κατι χωρις τουλαχιστον να προσπαθησω να το ζησω. Δεν ειναι δυσκολο. Και μετα απλα ολα θα ειναι πιο ευκολα.
YOU ARE READING
Όταν οι σκέψεις μπαίνουν σε λέξεις
PoesíaΜικρές φιλοσοφίες που χρησιμευουν σε οσους εχουν περιεργες μερες σαν και τις δικες μου. Ισως παλι και οχι. Εσυ εισαι ο κριτης γι αυτο.
