Chapter 3

1.1K 85 0
                                        

Κεφάλαιο 3ο- Δεν ξέρεις τι σημαίνουν για τον καθένα τα ταττουαζ του!

Καθώς ακόμα τον κοιτούσα, ανήκανη να σηκώσω τα μάτια μου από πάνω του σήκωσε το βλέμμα του και τα μάτια του συνάντησαν τα δικά μου κλειδώνοντας τα. Πράσινα μάτια με πλημμύρισαν. Η ανάσα μου κόπηκε. Τα χέρια μου απότομα ξεκίνησαν να υδρώνουν. Ένιωσα την καρδιά μου να επιταχύνει τους παλμούς της απότομα. Τα βλέφαρα μου πετάρισαν... 

«Valerie; Μ’ ακους;» η ελαφρώς εκνευρισμένη φωνή της Ashley με επανέφερε στην πραγματικότητα «Τι κοιτούσες;» ρώτησε

Πήρα τα μάτια μου από πάνω του μα ακόμα ένιωθα το καρφωτικό του βλέμμα στο πρόσωπο μου.

Απέφηγα την ερώτηση λέγοντας «Ποιοι είναι εκείνοι;» με το κεφάλι μου έδειξα τα πέντε αγόρια με τα ταττουαζ.

«Ω, βασικά δεν είχα σκοπό να τους αναφέρω αλλά επειδή ρώτησες...»

«Γιατί να μην τους αναφέρεις;» περιέργεια με κατέκλησε.

«Όλοι προσπαθούν να τους αποφύγουν Val, δεν έχουν και την καλύτερη φήμη και νομίζω αυτό φαίνεται»

«Ναι αλλά είναι τελείως παίδαροι!» είπε η Rose

«Σιγά τους παίδαρους. Γεμάνοι ανόητα πιρσινγκ και ηλίθια ταττουαζ» είπε απαξιωτικά η Britney

«Δεν ξέρεις τι σημαίνουν για τον καθένα τα ταττουαζ του!» πετάχτηκα χωρίς να το καταλάβω.

Η Ashley αγριωκοίταξε την Britney και στη ξεφυσώντας είπε «ο μελαχρινός είναι ο Zayn, o καστανός με τα γαλάζια μάτια Louis, ο άλλος καστανός είναι ο Liam, ο Harry είναι αυτός με τις μπούκλες και ο ξανθός ο Niall»

Harry λοιπόν...

«Απλά προσπάθησε να κρατήσεις μια άλφα απόσταση» συνέχισε

«Γιατί;»

«Απλά κάνε αυτό που σου λέω. Όπως σου είπα δεν έχουν την καλύτερη φήμη εδώ μέσα. Ακόμα και οι καθηγητές προσπαθούν να τα έχουν καλά μαζί τους!»

«Άκουσα από ένα παιδί στο μάθημα της επιχειρηματολογίας ότι κάνουν διακίνηση ναρκωτικών» είπε ψυθιριστά η Cara λες και μπορούσαν να την ακούσουν εκείνοι.

...

Την τελευταία ώρα είχα Χημεία. Μπήκα καθυστερημένη στην τάξη επειδή δεν μπορούσα να βρω την αίθουσα. Ο καθηγητης μου είπε ότι επειδή ήμουν καινούργια δικαιολογούμουν, αλλά ήταν η πρώτη και τελευταία φορά. Μπένοντας αναγνώρισα τον ξανθό από το τραπέζι με τα αγόρια με τα ταττουαζ στο μεσημεριανό. Δεν έδειξε να μου δίνει ιδιαίτερη σημασία. Ο mr. Michener με έβαλε να καθίσω μαζί του. Το στομάχι μου σφύχτηκε. Προχώρησα δειλά και τράβηξα την καρέκλα. Κοιταχτήκαμε για δύο δεύτερα στα μάτια κι έπειτα προσπάθησα να συγκεντρωθώ στο μάθημα αλλά μάταια..

Περίπου ένα τέταρτο αργότερα έπιασε το μολύβι στα χέρια του και έγραψε στο θρανίο, δίπλα από το βιβλίο μου: 'Είναι τελείως μαλάκας μη σκας. Είμαι ο Niall' χαμογέλασα στον χαρακτηρισμό που απέδωσε στον mr. Michener. Του πήρα το μολύβι από το χέρι και έγραψα: 'Valerie, χάρηκα' εκείνος μου έριξε ένα στραβό χαμόγελο.

Δέκα λεπτά περίπου πριν τελειώσει η ώρα, το μάθημα είχε παραδωθεί και περιμέναμε να χτυπήσει το κουδούνι για να φύγουμε.

«Λοιπόν... Valerie, πρέπει να είσαι η καινούργια σωστά;» είπε με κάπως διαφορετική προφορά. Δεν πρέπει να ήταν καθαρός Άγγλος. Γύρισα για να τον κοιτάξω. Τα μάτια του μπλε. Κοκάλωσα στο θέαμα. Τόσο όμορφο αγόρι!

«Ναι, υποθέτω πως αυτή είμαι... τόσος ντόρος έχει γίνει;» προσπάθησα να το διακομοδίσω κρύβωντας την αμηχανία μου. Παρ’ όλα αυτά, κατα έναν παράδοξο λόγο ένιωθα άνεση δίπλα σε αυτό το ξανθό αγόρι.

«Λοιπόν, ποια είναι η ιστορία σου;»

Έσμιξα τα φρύδια μου «Τι εννοείς;» ρώτησα.

«Ποιος είναι ο λόγος της μετακόμησης σου;»

«Ω, μεγάλη και βαρετή ιστορία!» είπα ψέματα.

Ανασήκωσε τα φρύδια «Όπως θες...» σκατα, δεν το έχαψε!

Το κουδούνι χτύπησε βγάζοντας με από την αμηχανία.

«Θα σε δω τριγύρω Valerie, χάρηκα» είπε πριν φύγει κλείνοντας μου το μάτι.

«Γεια!» είπα χωρίς να είμαι σίγουρη αν πρόλαβε να το ακούσει.

Σκεφτόμενη την μικρή μου συζήτηση με τον Niall προχώρησα προς το ντουλάπι μου για να αφήσω τα βιβλία και να μπορέσω επιτέλους να φύγω. Καθώς ήμουν αφηρημένη δεν πρόσεξα κάποιον που ερχόταν κατα πάνω μου, με αποτέλεσμα να βρεθούν τα βιβλία μου στο πάτωμα.

«Συγγνώμη» είπα βιαστικά και πήγα να σηκώσω τα βιβλία μου αλλά ο άγνωστος είχε ήδη σκύψει και τα μάζευε. Πρόλαβα να δω ένα κεφάλι με σοκολά μπούκλες πριν σηκωθεί και πάλι όριος προσφέροντας μου τα βιβλία μου. Σκατά, σκατά και απόσκατα! Ήταν εκείνος... Μου έδωσε τα βιβλία προσέχωντας να μη με ακουμπήσει χωρίς να πει λέξη. Κοιταχτήκαμε στα μάτια για κάποια παρατεταμένα δευτερόλεπτα πριν ακούσω την Ashley να με φωνάζει. Γύρισα και την κοίταξα. Τα μάτια της είναι καρφωμένα πάνω μας ανήσυχα.. Όταν ξανά γύρισα το κεφάλι μου για να τον ευχαριστήσω, εκείνος είχε εξαφανιστεί. Κούνησα το κεφάλι μου και με σπαλμωδικές κινήσεις έβαλα τα βιβλία μέσα στο ντουλάπι μου και κατευθύνθηκα προς την Ashley.

«Τι στο διάολο σου είπα;» με έκραξε

«Απλά μου έπεσαν τα βιβλιά και με βοήθησε...» απάντησα αφηρημένη καθώς σκεφτόμουν σμαραγδί μάτια.

Tattooed (Harry Styles fanfiction)Stories to obsess over. Discover now